انقلاب تهیدستان در قلب قاره اروپا
بولتن نیوز : معترضان اسپانيايي كه چند ماهي است خيابانهاي شهرهاي بزرگ اين كشور را تسخير كردهاند، نام حركت خود را " جنبش تهيدستان " گذاشتهاند. آنها در تجمعات خود آرام و مودبانه و به دور از خشونت توانستند به پيروزي دست يابند. چراكه نخست وزير اسپانيا اين هفته اعلام كرد در اين كشور انتخابات زودرس برگزار ميشود. در تجمعات آنها نه سنگي پرتاب ميشود و نه از گاز اشكآور خبري هست. معترضان اسپانيايي كه خود را تهيدستان ناميدهاند با تجمع در ميادين (اقدام نمادين بهار عربي)، جنبشي جديد شكل دادند و موفق شدند علاوه بر طرح خواستههايشان، در فضاي سياسي و اقتصادي كشور، تغييراتي ايجاد كنند. گرچه جلب حمايت عمومي دستاورد ارزشمند ديگري براي تهيدستان بوده اما هنوز مشخص نيست كه آينده اين جنبش چگونه رقم خواهد خورد!

شايد اين موضوع چندان مهم بهنظر نرسد اما پيشنهاد روبالكابا براي الگوبرداري از شيوه رايگيري آلمان ، يعني همان انتخابات بهصورت سهميه جمعيتي مناطق و اينكه مردم اجازه داشته باشند نمايندگان بوميشان را برگزينند، نوعي رشوه دادن آشكار به اعضاي جنبشي بود كه اواسط ماه مي، ميدانهاي شهر را اشغال كرده بودند و ادعا ميكردند سياستمداران نماينده آنها نيستند. البته اين تنها موفقيت تهيدستان los indignados - لوس اينديگنادوس - نبود؛ 21ژوئن، هنگامي كه نيروهاي پليس اطراف مجلس را سنگربندي كرده بودند، نمايندگان به اتفاق آرا خواستار ارائه لايحه آزادي اطلاعات شدند كه بسيار به تاخير افتاده بود. يك هفته بعد، دولت علاوه بر موافقت با اين موضوع، براي مبالغي كه بانكها ميتوانند از بدهكاران بانكي مطالبه كنند، محدوديتهايي جديد اعلام كرد.
اين اتفاقها و تصميمهاي تازه، حاصل فشاري بود كه معترضان اسپانيايي بهعنوان خوش رفتارترين و آرامترين جنبش اعتراضي در اروپا به سياستمردان وارد كرده بودند.
تعداد افرادي كه به صف معترضان ميپيوستند بسيار متغير بود؛ گاهي سر و كله دهها هزار نفر پيدا ميشد و گاهي تعدادشان به صد نفر هم نميرسيد؛ از اينرو زماني كه نمايندگان مجلس در حال تصميمگيري بودند تعداد آنها از مخالفاني كه بيرون ساختمان تجمع كرده بودند، بيشتر بود؛ بنابراين به خاطر پيچيدگي اين جنبش اعتراضي و متفاوت بودن آن، نميتوان سياستمردان اسپانيايي را به خاطر ناتواني در فهم اين جنبش سرزنش كرد.
تهيدستاني كه ادعا ميكنند هيچ رهبري ندارند به درستي نميدانند خواهان چه هستند و جلسات گفتوگو و نشستهايشان بسيار كند پيش ميرود. مانوئل چاوس يكي از وزراي اسپانيا جلسات معترضان را به فيلم زندگي برايان تشبيه ميكند.

خوزف لوبرا كه يك نظرسنج افكار عمومي است در مورد تهيدستان ميگويد: اين يك جنبش نيست بلكه علامتي است كه احساسات عمومي ناشي از خشم و نگراني را بيان ميكند.
محافظه كاران، تهيدستان را تندرو ميدانند. برخي نيز گمان ميكنند چپگراها خود را براي مقابله با حزب مردم (pp) كه يك حزب راست اصلاح طلب است و توسط ماريانو راخوي هدايت ميشود و احتمال دارد برنده انتخابات بعدي باشد، آماده ميكنند.
با درنظرگرفتن تجمعي كه درباره اقتصاد برگزار شد و تعداد اندكي از معترضان با نشستن روي سنگفرشهاي ميدان دلكارمن مادريد در آن شركت كردند، ميشود گفت تحليلها در مورد تهيدستان درست است.
آنها در اين تجمع، درباره ماده حقوقي گنگ و مبهم معاهده ليسبون كه بانكهاي مركزي را از پرداخت وامهاي ارزان به دولتها منع ميكند و برگزاري رفراندوم درمورد اصلاحات در امور كارگران و بازنشستگان بحث كردند.
پيمان يورو نيز يكي ديگر از مسائلي بود كه در اين تجمع مورد بررسي قرارگرفت. برخي نيز بر اين عقيده بودند كه يك اعتصاب عمومي آغاز شود كه همه اين موارد ذكر شده، از چپ بودن عقايد آنها نشان دارد.
البته نميتوان معترضان را افراطي دانست زيرا اگر آنها تندرو بودند چرا در شرايطي كه حزب كمونيست چپ متحد تنها 4درصد آرا را از آن خود ميكند از تهيدستان حمايت ميكنند؟
يكي از پاسخهاي چنين سؤالي اين است كه فقط چپها تهيدست نيستند. فرانسيسكو كانيرو كه قبلا تاجر بوده و اكنون به يك فعال اجتماعي تبديل شده معتقد است كه برخي از ليبرالها و ميانهروها نيز در شمار تهيدستان اسپانيا هستند.

احزاب سياسي يكي ديگر از نگرانيهاي اسپانيا هستند. مردم اين كشور سياستمداران را سومين مشكل بزرگ خود ميدانند؛ مشكلي كه پس از اقتصاد و بيكاري، آنها را به دردسر انداخته است. نظرسنجيها از حمايت گسترده از برداشتن قانون محدوديتهاي فساد مالي كه عامل مخرب سياستهاي شهري و منطقهاي است، خبر ميدهد.
براساس تحليلها، جنبش جديد، تغييرات گستردهتري بهدنبال داشته است.
بازرسان دادگاه كه پرونده مالياتي اميليو بوتين، رئيس بانك سانتاندر در مادريد را پيگيري ميكنند و احتمال كلاهبرداري در انجمن نويسندگان اسپانيا كه عليه سرقت اينترنتي مبارزه ميكنند، به جنبش تهيدستان كمك كردهاند.
بنكينتر كه يك بانك خردهپاست، براي ساكت كردن هياهو و عصبانيت مردم بر سر بازپسگيري خانهها بهدليل ناتواني در پرداخت وامها، نخستين وام اسپانيايي را ارائه كرده و با تحويل دادن كليد خانهها، از معركه جان سالم به در برده است. روبالكابا شروع كرده به انتقاد كردن از بانك ها. او آنها را متهم كرده به اينكه با وجود آگاهي از ناتواني مردم در بازپرداخت، به آنها وام ميدهند و موجب سنگين شدن مالياتها ميشوند. ظاهرا او با تكان سر، تهيدستان مؤدب را تأييد ميكند اما به پوپوليسم اشاره دارد.
* راحله فاضلی
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


