گروه بيلدربرگ، از توهم تا واقعيت

بولتن نيوز: روز یکشنبه در یکی از هتل‌های شیک شهر سنت موریتس سوییس اجلاسی که موسوم به  «بیلدربرگ» است، تمام شد. از رور پنجشنبه گروهی بیش از 100 نفر از سرمایه‏‌داران و سیاستمدران با نفوذ غربی- بنا بر رسمی که حالا بیش از 60 سال قدمت دارد - پشت درهاي بسته و به دور از هر گونه رسانه و خبرنگاري، در نزدیکی يک پیست اسکی و در هتل 5 ستاره سورتا دور هم جمع شده‌اند. با این حال اسکی و تفریحی در کار نیست.

جمعی از افراد در 29 می سال 1954 در هتل بیلدربرگ در نزدیکی شهر «آرن هیم» هلند گرد هم جمع شدند و  به این ترتیب از آن سال به بعد در شرایطی به شدت محافظت شده، اواخر بهار دور هم جمع می‏شوند. مطبوعات  آنها را به خاطر نام جایی که اولین بار گرد هم آمده‏‌اند گروه بیلدربرگ نامیده‌‏اند اما شاید خود این محفل خود را چیز دیگری بنامد. محافظت شدید اطلاعاتي از این اجلاس به طور خاص صورت می‏گیرد. یعنی عدم درز هیچ نوع گزارشی از مدعوین و مفاد مذاکراتی که طی آن انجام مي‌شود. گفته می‏شود که سازمان اطلاعات مرکزی امریکا (‏سیا) و سازمان اطلاعاتی کشوری که میزبان بیلدربرگ است کار حفاظت از این اجلاس را بر عهده دارند.

شبکه خبری بی‌بی‌سی تعداد مدعوین امسال بیلدربرگ را بیش از 0‏15 نفر از سرمایه داران و سیاستمداران ذکر کرده است. گاردین اعلام کرد كه میان مدعوین انگلیسی، جرج آزبرن، وزیر امور مالی و خزانه داری انگلیس هم قرار دارد. اگر چه خبرنگار گاردین نوشت که هر چه تلاش کرد نتوانسته تایید رسمی براي این خبر بگیرد. در واقع قرار هم نیست لیست تایید شده‌ای از مدعوین اعلام شود. حتي در رسانه‌های امریکایی هم خبری جدی در این باره دیده نمی‌شود.

با این حال گمانه‌زنی‌ها درباره لیست مدعوین وجود دارد. «جيم تاكر»،‌ خبرنگار آمريكايي که به سبب افشاگری‌هاش درباره بیلدربرگ مشهور است اعضای شرکت کننده در این اجلاس را يك گروه سري از جنايتكاراني كه متشكل از سرمايه‌داران بين‌المللي و مقامات بلندپايه دولت‌هاي اروپايي و آمريكاي شمالي هستند، خوانده است. وي دلیل سکوت خبری رسانه‏‌ها به خصوص رسانه های اصلی امریکايي درباره این اجلاس را شرکت مقامات ارشد این رسانه‌ها از جمله «واشنگتن‌پست‏»، «نيويورك تايمز» و «لس‌آنجلس‌تايمز» عنوان می‏کند. اين نشان مي‌دهد كه تمامي اين رسانه‌ها بر خلاف شعاري كه درباره‌ي استقلال و غير وابسته بودن خود به دولت‌ها را مي‌دهند به شدت به سياستمداران و دولت‌ها و جريان‌هاي قدرت و ثروت، وابسته بوده و در حقيقت آنها هستند كه خط مشي‌هاي اين رسانه‌ها را مشخص مي‌سازند.

گفته می‌شود نمایندگان خانواده روچیلد و همچنین نماینده خانواده راکفلر که از بزرگترین سرمایه‌‏داران غرب به حساب می‌آیند، از موسسان اصلی این اجلاس هستند. به همین ترتیب روسای بانک مرکزی آمریکا، استراتژیست‌های معروفی چون هنری کیسینجر نيز در اين اجلاس حضور مداوم دارند. همچنین نام مدیران شرکتهای بزرگی همچون آی بی ام، کوکاکولا و بسیاری از شرکتهای بزرگ چند ملیتی نيز در آن دیده می‏شود.

بر اساس برخی گزارش‏ها رؤسای جمهور سابق آمریکا همچون بیل کلینتون و همچنین نخست وزیران سابق انگلیس همچون مارگارت تاچر هم در اجلاس های قبلی آن شرکت کرده اند.

نکته جالب این است که در بین اسامی افرادی که حدس زده می‏شود سالانه در این اجلاس  حضور می یابند، تنها سرمایه‏‌داران و سیاستمداران به عنوان نمایندگان عصر جدید دیده نمی‌‏شوند. شاهان و شاه‏زادگان اروپایی هم ظاهرا به عنوان نماینگان عصر قدیم در آن حضور داشته‌اند. از جمله خوان کارلوس پادشاه اسپانیا، بئاتریس ملکه هلند، پرنس چالز ولیعهد انگلستان و خلاصه پادشاهان بلژیک و نروژ.

این اجلاس عموما در اطراف شهرهای کوچک اروپایی و آمریکایی تشکیل می‏شود و هیچ بیانیه افتتاحی رسمی براي آن وجود ندارد. ظاهرا تنها قبل از افتتاح اجلاس بیانیه ای به نشریه محلی داده می‏شود تا مردم تنها آگاه باشند که موقع اجلاس تدابیر امنیتی خاصی برقرار است تا مردم منطقه خود را با محدودیتهای مربوط به تدابیر وفق دهند.

عدم انتشار مفاد مذاکرات اين جلسه، سبب گمانه‌زنی‏های زیادی درباره‌ي قدرت و حوزه‌ي نفوذ این  گروه شده است. اغراق‌ها و بزرگ‌نمايي‌ها در اين باره به حدی پیش رفته که بیلدربرگ را «دولت در سایه»ي جهان نامیده‌اند. رازآلود بودن گروه بیلدربرگ سبب شده گروهی آن را با مجمع فراماسونر‏ها مقایسه کنند. چنان‌كه بسیاری افراد، قدرت این گروه را در حد عوض کردن مقاماتی چون مارگرات تاچر (نخست وزیر سابق انگلیس) و يا روی کار آوردن بیل کلینتون  و حتی اوباما می‌دانند.

طبیعی است که ترکیب پیچیده مدعوین، دامنه موضوعاتی را كه مورد بحث قرار می‏گیرد، گسترش می‏دهد و احتمالا این گروه درباره همه موضوعات مهم جهانی که جریان تجارت آزاد را متاثر می‌سازد به بحث می‌نشینند. مثلا گفته می‏شود موضوع هسته ای ایران در سال 2008 از جمله موضوعات مذاکره میان شرکت کنندگان بوده است.

 در سال 2010 فیدل کاسترو، رهبر سابق کوبا مقاله‌اي به رشته تحریر در آورد که در آن مدعی شده بود بیلدربرگ به دنبال تشکیل حکومتی جهانی است. برخی نیز گفته اند که بیلدبرگ در صدد تقسیم جهان به سه منطقه بزرگ اقتصادی است: اتحاديه اروپا، اتحادیه آسیا- اقیانوسه و اتحادیه امریکا. بر اساس این ادعا بیلدربرگ درصدد است اتحادیه آسیا- اقیانوسیه و اتحادیه آمریکا هم مانند اتحادیه اروپا از طریق ضرب پول واحد به لحاظ اقتصادی متحد و این اتحاد سه گانه سرانجام زمینه‌ساز حکومت جهانی‌اي شود که گروه بیلدربرگ در سودای ریاست بر آن است.

بیلدربرگ تقلای دوباره‌ای برای احیایی سلطه اشراف‌گونه سرمایه داران است. حضور شاهزادگان هلندی، اسپانیایی، انگلیسی، بلژیکی و نروژی به همراه خانوده‌های روچلید انگلیسی و راکفلر آمریکايی نشان می‌دهد که  اشرافیت سابق اروپایی، سرمایه‌داری نوین را حمایت و همراهی می‏کند و سرمایه‌داری به رغم ادعاهایش در پیشبرد دمکراسی در سودای کسب برتری فخر فروشانه شاهان سابق است.

با این حال از 1957 که اولین وجود این اجلاس پس از سه سال فاش شد، رویدادهای بسیاری وجود دارد که بیانگر افسانه بودن بیلدبرگ به عنوان دولت در سایه است. وقوع انقلاب اسلامی ایران در 1974 در کشوری که شاه آن دوست و شریک اساسی خانواده راکفلر به حساب می‏آمد نشان می‌دهد که اگرچه بیلدربرگ و تقلای آن در جریان هست اما در تفسیر آن نباید اسیر توهمات هالیوودی و تخيلي شویم. بیلدبرگ هر سال در «بهار» براي مديريت جهان تشکیل جلسه می‏دهد اما اتقاقاتی مانند «بهار عربی» که خزان دیکتاتورهای عربی متحد با غرب را در پی داشت نشان داد قدرت جادويي بيلدربرگ توهمي بيش نيست.

یک سوی بیلدبرگ تلاش بی امان و در عین حال ترساننده سرمایه‏داری غرب برای حفظ هژمونی خود است  اما  اگر  بیلدربرگ را از پشت حوادث جهان بنگریم،  حقارت آن را در شکل  اقدام مذبوحانه صاحبان زر و زور غربی برای نجات امپراطوری شکننده‌‏شان در می‌یابیم. حقارتی که در سخنان هشدارآمیز مسئولان غربی از الگوگیری انقلابهای عربی از انقلاب اسلامی دیده می‏شود. شايد مهم‌ترين يحثي كه در اجلاس امسال بيلدربرگ مطرح شد مسأله‌ي انقلاب‌هاي مردمي خاورميانه و شمال آفريقا و وحشت سران غرب از هژموني انقلاب اسلامي باشد.