جرثقیل هایی که بر اعصاب مردم راه می روند

بولتن نیوز: در چند روز گذشته، بزرگراه اشرفی اصفهانی با افزایش ترافیک مواجه شده است و با ایجاد مسیر ویژه بی آر تی، به جای این که خیابان ها خلوت تر شود عملا ترافیک را افزایش داده است وبرای مسیری که مردم 10 دقیقه تا یک ربع زمان می گذاشتند حالا باید 20 دقیقه تا 40 دقیقه وقت صرف کنند تا از پونک و صادقیه به محل کار و زندگی خود برسند.

شاهدان عینی می گویند که قبلا در ساعت های مختلف روز، ترافیک کمتر از شرایط فعلی بوده و به خصوص از ساعت 10 صبح تا 4 بعد از ظهر ترافیک روان بوده اما حالا با توقف زیاد خودروها مواجه هستیم و اوضاع نه تنها بهتر نشده بلکه بدتر شده است.
به نظر می رسد که طرح بی آر تی از توجیه اقتصادی و علمی و ترافیکی در همه مناطق به یک نسبت برخوردار نیست. زیرا در همه جا به یک نسبت جواب نمی دهد و در برخی جاها اوضاع را بدتر می کند

.

در بزرگراه اشرفی اصفهانی،  لاین سرعت یا لاین کناری سمت چپ خیابان به بی آر تی اختصاص یافته و گارد ریل از بالای منطقه پونک تا  پایین تر از صادقیه کشیده شده است و در نتیجه خودروها محدود شده اند و مسیرکناری سمت راست نیز با ورودی وخروجی های بسیار، عملا کند رو شده است
به عقیده برخی کارشناسان و ناظران، بی آر تی در همه خیابان ها و جاده ها اثر یکسان ندارد و توجیه اقتصادی و  علمی  ندارد .

مرکز کنترل ترافیک و شهرداری اگر طرح مطالعاتی در این زمینه دارند که بی آر تی ترافیک را کاهش می دهد باید آن را منتشر کند و به رسانه ها ارسال کند تا مشخص شود که بر چه اساسی چنین تصمیمی گرفته اند و مردم را دچار مشکل کرده اند.

به عنوان نمونه  در خیابان اشرفی اصفهانی که بزرگراه نامیده می شود نباید بی آر تی راه اندازی می کردند چون مسیر را شلوغ تر کرده و ترافیک شدید شده و مشکل را افزایش داده است.
شهرداری وراهنمایی و رانندگی باید قبل از اجرای بی آر تی باید اطلاع رسانی می شد و از طریق بیلبورد و سایر هزینه های تبلیغاتی هنگفت شهرداری و ... که همه جا به چشم می خورد، به اطلاع مردم می رساندند که چقدر حجم ترافیکی داریم و با بی آر تی چقدر کاهش می یابد و مثلا بی آر تی اشرفی اصفهانی آیا می تواند تا این حد ترافیک را کاهش دهد. تا مردم به طور ملموس احساس کنند که بی آر تی چه تاثیری بر زندگی می گذارد.
.
چرا به جای بی آر تی به منوریل و سایر طرح های حمل و نقل توجه نشده است تاشاید معضلات فعلی را کاهش دهد.
در شهری مانند تهران که شهرداری اجازه می دهد واحد های یک طبقه را تخریب کنند و 20 واحدی بسازند چرا متناسب با آن پارکینگ ساخته نمی شود چرا خیابان ها را چند طبقه نمی کنند تا مانند شهرهای دیگر جهان از خیابان های مختلف بهره مند باشیم. تاکی می خواهیم در همین خیابان ها هر مشکلی را حل کنیم و آزادی عمل شهرداری و دولت را به قیمت نفی آزادی عمل مردم در پارک خودرو جلوی پیاده روی جلوی ساختمان کسب کنیم؟

بی آر تی  و کنترل های ترافیکی در این منطقه به جای این که مردم را با رفاه بیشتر مواجه کند عملا مردم را با حجم بیشتر ترافیک، اتلاف وقت بیشتر و هزینه بیشتر مواجه ساخته و دلیل این وضعیت را نمی دانند و خود را آماده این کار نکرده بودند.
نکته جالب در مورد بی آر تی ها این است که ابتدا ایستگاه اتوبوس را معمولی می سازند و بعد ازمدتی ایستگاه ثابت ایجاد می کنند و دائم درحال تغییر و تحول هستند وهزینه های بسیاری را به شهرداری ومردم تحمیل می کنند در حالی که می توانند از ابتدا و با مطالعه آن چه نهایی است را ابتدا بسازند و نصب کنند
به خصوص کسانی که در محدوده خیابان کار می کنند و محل زندگی و کار آنهاست هر روز خودروی خود را کنار خیابان یا پیاده رو یا خیابان اطراف پارک می کردند اما یکباره با تابلوی حمل با جرثقیل مواجه شده اند  و اجازه ندارند که درخیابان و پیاده رو پارک کنند. در حالی که اگر اطلاع رسانی می شد و متناسب با حجم این خودروها پارکینگ ایجاد می شد و از زمینه های بایر منطقه برای پارک استفاده می شد  و... مردم با مشکل کمتری مواجه می شدند.
مردم از خود سوال می کنند که چرا نباید در پیاده روی پهن کنار خیابان که به اندازه عبور سه ماشین از کنار هم عریض است، خودرو پارک کنند. چرا در زمین های بایر نباید پارک کنند و ...
وقتی مردم به مامور جرثقیل اعتراض می کنند که چرا خودرو را با خود می برید شما باید حداکثر جریمه کنید... می گویند که ما ماموریم  و معذور.
راهنمایی و رانندگی باید پاسخ دهد که بر چه مبنایی، تصمیم گرفته اند که خودروهای کنار پیاده رو را هم با جرثقیل حمل کنند و چرا قبلا فکری برای مردم نکرده اند و چرا اطلاع رسانی نکرده اند. مردم با این همه دوری راه و مسیر کار وزندگی و این حجم خودروهای تولید شده در کشور، باید کجا خودرو را پارک کنند؟ حداقل پارکینگ مناسب برای آن در نظر بگیرند .
شایسته است برای مسیر میدان پونک تا صادقیه که معضلات زیادی ایجاد شده است راهکارها، رسیدگی به مشکلات و نتایج مطالعات ترافیکی انتشار یابد تا حداقل در طرح های آینده به این مشکلات مردم توجه شود.
ت
خط تندروی بی آر تی برای سرعت بخشیدن به حمل و نقل عمومی  امر بسیار پسندیده ای است اما در این میان متاسفانه حقوق بسیاری دیگر از مردم نادیده گرفته می شود
این که بی آرتی کشیده می شود و قرار است که خدمتی توسط شهرداری ارائه شود کار خوبی است اما آیا متناسب با آن، اقدام به ایجاد پارکینگ شده است تا مردم به جای پیاده رو و کنار خیابان،خودروی خود را در پارکینگ نزدیک محل کار و منزل خود پارک کنند؟
ضلع غربی و شرقی خیابان اشرفی اصفهانی با تابلوهای توقف مطلقا ممنوع و حمل با جرثقیل پر شده است و روزانه شاهد حمل تعدادی از خودروها با جرثقیل های راهنمایی و رانندگی  هستیم اما در این میان در حالیکه در ضلع شرقی آن که یک خیابان هم عرض با اشرفی اصفهانی می باشد هیچ تابلویی وجود ندارد و در دو طرف آن خودروها پارک می کنند در ضلع غربی آن که به نوعی پیاده رویی عریض هم اندازه همان خیابان  وجود دارد و هیچگونه تابلویی نیز وجود ندارد و مردم به اجبار مجبور به پارک خودروهایشان در این پیاده رو عریض می باشند.
نکته این مطلب در این است که با فعالیتهای گسترده رسانه ای و حمایتهای آنها قانون افزایش جریمه ها و موارد دیگر از قانون راهنمایی رانندگی توسط مجلس محترم تصویب شد اما قرار نیست ما فقط برای تنبیه مردم اقدام کنیم بلکه باید به سمتی برویم که مردم امکان تخلف را نداشته باشند نه اینکه دایره تخلف را چنان تنگ کنیم که بنحوی همه مردم متخلف شناخته شده و مجبور به تخلف شوند

به عنوان نمونه وقتی زیر ساختها اصلاح نشود مردم مجبور می شوند که به جای کنار خیابان اشرفی اصفهانی، در پیاده روی عریض پارک کنند و شهرداری نیز پارکینگ ایجاد نکرده پس مردم کجا می توانند خودروی خود را پارک کنند؟
اگر قرار باشد که مردم برای کار و زندگی خود از خودرو استفاده نکنند چرا تولید می شود؟.

در مدیریت اصلی هست که می گوید هیچ فردی را در وضعیتی قرار نده که راه فراری برایش باقی نماند جز جنگیدن و یا پرخاش گری و در این خصوص مثال خوبی از گربه مطرح می شود که حتما دوستان ما در راس مدیریت راهنمایی رانندگی این مطلب را بخوبی می دانند : می گویند گربه که یک حیوان خانگی و اهلی محسوب می شود و تقریبا هرگز جرات درندگی در مقابل انسان را ندارد در صورتیکه همین گربه رام و ملوس را در سه کنج دیواری قرار بدهیم و هیچ راه فراری برایش باقی نگذاریم همین گربه تبدیل به یک ببر وحشتناک می شود و این می تواند در مورد خود ما انسانها هم صدق بکند وقتی هیچ راهی را برای رفع مشکلات مردم نمی گذاریم و همه راهها را می بندیم مردم خوب و آرام و صبور ما دچار فشارهای عصبی می شوند و عکس العملهای آنها قابل تشخیص دیگر نخواهد بود .

پس بهتر است دوستان کارشناس و مسئولین مربوطه قبل از اجرای هر تصمیمی که منجر به مشکلاتی برای مردم می شود راههای جبران آن را هم در نظر بگیرند.