رَبَّنَا مَا خَلَقْتَ هَٰذَا بَاطِلًا سُبْحَانَكَ فَقِنَا عَذَابَ النَّارِ )( ؛ چقدر دلم برای خدا میسوزد ؛ این همه زیبایی را آفریده است و ما از درک آنها غافلیم , همیشه مشغول به خودمان شده ایم و بر سر نفسانیات ؛ درگیریم ؛ وای از غفلت ؛خدایا به برکت صاحب الزمان ؛ توفیق کشف حقایق و زیبایی عالم را به ما عطا کن ؛ خدایا ما را ببخش ؛وَإِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ وَلَٰكِنْ لَا تَفْقَهُونَ تَسْبِيحَهُمْ إِنَّهُ كَانَ حَلِيمًا غَفُورًا .