وقتی یک کماندو خواب می‌بیند

به گزارش مشرق ، حسن آبشناسان به سال 1315 در تهران چشم به جهان گشود. پس از کسب دیپلم در سال 1336 به دانشگاه افسری وارد و در سال 1339 با درجه ستوان دومی فارغ التحصیل شده و دوره مقدماتی را درسال 1340 به پایان رساند. وی پس از پشت سر گذاشتن اولین دوره رنجر در ایران ، تا سال 1356 دوره‌های عالی ستاد فرماندهی را طی نموده و در این میان نیز دوره‌های چتر بازی وتکاوری را در داخل و خارج از کشور گذراند. شهرت حسن آبشناسان به تقید مذهبی ، آن هم در فضای آلوده ارتش شاهنشاهی به حدی بود که در میان هم دوره ای هایش به شیخ حسن معروف شد. همین مسئله باعث شد که پس از پیروزی انقلاب اسلامی به سرعت مورد اعتماد انقلابیون قرار گیرد و از جمله افرادی باشد که پایه های نظامی سپاه پاسداران را قوت و قوام ببخشد.

حسن آبشناسان در هشتم مهر سال 1364 شمسی ، در حالی که با مسئولیت فرماندهی لشکر23 نوهد (یگان تکاوران نیروی زمینی)، در خط مقدم «عملیات قادر »حضور داشت ، با آتش مستقیم ارتش بعثی به شهادت رسید و نام خود را به عنوان «اولین فرمانده لشکر شهید» ارتش جمهوری اسلامی به ثبت رساند. وی همزمان با فرماندهی لشکر 23 نوهد ، فرماندهی قرارگاه شمال غرب ارتش جمهوری اسلامی را نیز بر عهده داشت.

آن چه می بینید ، تصویری است از یکی از معدود یادداشت های به جا مانده از شهید آبشناسان . این یادداشت که به یک سال و چند هفته قبل از شهادت ایشان مربوط می شود ، ثبت یک رویا است:

روحمان با یادش شاد

متن یادداشت:

بسمه تعالی

خواب دیدم که در روی زمین راه نمی روم.تقریبا پرواز می کنم اما پروازم اوج ندارد. تقریبا دو سه متری زمین بود. مانعی در جلوی پرشم وجود آمد که با گفتن یا علی ، اوج گرفتم و از مانع عبور کردم و به پرواز ادامه دادم.

15/6/63