آبكي مثل تحريم مقام هاي ايراني

يك همكار گروهك تروريستي منافقين درباره ادعاي تحريم 32 مقام ايراني از سوي اتحاديه اروپا گفت: متأسفانه اين كشورها سياست واحدي مقابل ايران ندارند.

محافل رسانه اي غرب مثل سال هاي گذشته تبليغات وسيعي را درباره تحريم 32 مقام ايراني راه انداخته اند اما عبدالكريم لاهيجي (كريم بغدادي) با اذعان به نقش خود و ديگر عناصر گروهكي نظير عبادي در اين بازي تبليغاتي تصريح كرد سياست اروپا در عمل روشن است. وي در پاسخ به پرسش دويچه وله مبني بر اينكه «اجبار براي پاي بندي به اين مصوبه، براي كشورهاي اتحاديه اروپا، تا چه اندازه است؟ و اگر كسي تخطي كند- نمونه اي كه پيش از اين در آلمان ديديم كه روابط مالي ايران و هند را تنظيم كرد- چه اتفاقي برايش مي افتد!» گفت: با اين كه خانم اشتون مسئول سياست خارجي اتحاديه اروپاست، اما متأسفانه كشورهاي اروپايي هنوز سياست واحدي را در رابطه با ايران ندارند. در خبرها آمده بود كه طي سال گذشته، حجم معاملات اتريش با جمهوري اسلامي پنج برابر شده است. متأسفانه حجم معاملات آلمان با ايران هم طي اين سال ها بسيار بالا بوده است. اين ديگر با اتحاديه اروپا است كه اعضاي خود و كشورهاي عضو اتحاديه اروپا را چگونه ملزم به اجراي اين تصميم بكند. اين با ما نيست.

وي همچنين درباره تحركات گروهك هاي نفاق براي خوش خدمتي به محافل تندرو اروپايي اظهار داشت: ما گزارش مفصلي را بهمن ماه سال گذشته به اتحاديه اروپا داديم. ما از تعداد و اينكه چه كساني در ليست 32 نفره اروپا هستند اطلاعي نداريم ولي ترديد نداريم كه بخشي از فهرستي كه ما داده ايم، مورد تأييد قرار گرفته است. ما اسامي 60 نفره را به آنها داديم.
گفتني است اقداماتي از قبيل تحريم سفر مقامات ايراني به اروپا اغلب داراي كاربرد تبليغاتي است و در كنار حاشيه سازي تبليغاتي براي انحراف اذهان از سركوب شديد انقلاب ملت هاي مسلمان منطقه، به عنوان تنفس مصنوعي يا درمان روحي- رواني جريان هاي سرخورده و بي رمق اپوزيسيون تلقي مي شود.

خاطرنشان مي شود روز گذشته باربارا لوخ بيلر عضو پارلمان اروپا در گفت وگو با راديو فردا و در پاسخ به اين پرسش كه «در مجموع تحريم مقام هاي ايراني را چقدر مؤثر مي داند و آيا امكان به اجرا در نياوردن آن وجود دارد؟» تصريح كرد: اين پرسش در مورد بسياري از اقدامات سياستمدارها مطرح مي شود. در مورد برنامه هسته اي ايران نيز تحريم هاي متعددي وضع شده است. ولي نشانه روشن و مشخصي مبني بر مؤثر بودن اين تحريم ها وجود ندارد. ولي مگر سياستمدارها چه ابزار ديگري در اختيار دارند؟ روشن است كه جامعه جهاني و اتحاديه اروپا تنها مي تواند به صورت مقطعي و محدود، در اين مورد كاري انجام دهد. البته بايد صبر كرد و ديد كه آيا اين موضوع تحريم هاي هوشمند در مورد ايران صدق مي كند يا خير؟ شما اگر جاي ما باشيد چه مي كنيد؟