اقتصاد مقدم است یا اعتقاد؟
مصطفی نمازیان*
بسم الله الرحمن الرحیم
آیا اقتصاد را بر اعتقاد مقدم شمرده ایم؟ آیا اعتقاد را فدای اقتصاد کرده ایم؟
هزینه جنگها وکشتارهای تحمیلی از سوی مدعیان تساهب وتسامح که ب رجهانیان تحمیل شد وخاطره جنایات مغول و اقوام وحشی اروپا را زنده کرد، گرداننده چرخهای کارخانجات بزرگ صنعتی، صنایع نظامی وکارتلهای بزرگ اقتصادی بود. همانها که ساختند وساختند وبه برکت انقلاب صنعتی! و این ساختنها بود که بسیاری مردمان بیگناه در آتش این ساختنها سوختند.
70 سال رقابت به اصطلاح ایدئولوژیک بین 2 قطب جهانی کمونیسم ولیبرالیسم در قرن 20 بوجود آمد. زیاده خواهی های فرزندان فکری اومانیسم در قالب 2 جنگ جهانی ونیز بعد از آن در جنگهای سرد باعث قربانی شدن میلیونها انسان بیگناه شد و در این میان تنها اولیای دم یهودیان بودند که در بی دادگاه جهانی به نان ونوایی رسیدند وشاید روزی هزاران بار برای روح رقتگاه خیالی خود رحمت می فرستند که اینگونه مایه تسلط صهیونیست غاصب بر جان ومال واندیشه اروپاییان شده اند. رحمت وبرکات ! فرزندان فکری اومانیسم برای جهانیان کافی نبود واینبار فرزند نامشروع آمریکا وانگلستان پا به عرصه حیات گذاشت تا خطری بزرگ برای انسانیت، آزادی واندیشه رقم بخورد. 4 ضلعی جنایت لیبرالیسم، مارکسیسم، صهیونیسم ونازیسم با پشت پا زدن به کلیه مبانی فلسفی بی ارزش خود که اینک شاکله فکری روشنفکر نماهای متحجر جهان سوم را تشکیل می دهد( حقوق بشر، نساهل وتسامح؛ نحمل مخالف و..)، حمام خون به راه انداختند وزمین را نا خواسته وبالاجبار از خون بیگناهان ومخالفان خود در 4 گوشه جهان سیراب کردند. نازیسم به لطق تبانی لیبرالها نابود شد، فروپاشی اندیشه های مادیگرا و تخیلی مارکسیم نیز با فروپاشی شوروی رقم خورد تا اینبار صهیونیسم جهانی ولیبرالیسم خشن با چهانیان به گقتگو بنشینند آنها با سلاح ترور، حق وتو و..... جریان مک کارتیسم اینبار با سلاح صهیونیسم بر علیه جهان اسلام شروع به کار کرد ودرقالب « سرزمین بدون ملت برای ملت بدن سرزمین» پایه گذار بزرگترین تروریسم جهانی سازمان یافته ومورد حمایت دول مسامحه گر اروپایی! در قلب خاور میانه شد.
آنچه در 60 سال اخیر بر جهانیان گذشت وهمه ادیان ومذاهب ونژاد ها نیز از الطاف! آن بهره مند شدند، حیات خود را بی شک در تامین منافع اقتصادی می داند وبس. تزریق مالیاتهای مردمان آمریکا وحق السکوت دولت آلمان به خزانه داری رژیم غاصب در کنار سود حاصل از فروش کارخانجات وشرکتهای حامی رژِم غاصب، نتیجه ای جز پابرجا ماندن منطق تروریسم وجنگ افروزی نداشته وندارد. گویا شعار معروف مارکس تنها درمورد رژیم صهیونیستی صادق است که :« اقتصاد زیر بنای هر گونه پیشرفتی درجامعه است». وبه راستی تنها عامل پایداری این رژیم همین عامل اقتصاد است.
برای رژیمی که دچار مشکلات اجتماعی واخلاقی کسترده شده ومشروعیت سیاسی آن نیز نزد یهودیان خدشه دار شده به همراه شکل گیری جنبشهای بزرگ وموثر ضد یهودی وضد صهیونیستی، ابهت نظامی این رژیم پر مدعا نیز به لطق وعده صادق خداوند ورشادتهای جوانان حزب الله در هم شکسته، تنها وتنها این تزریق سرمایه های جهانیست که به کالبد بی جان وروبه موت این ؤزیم حیاتی موقت می بخشد تا کماکان فلاسفه غرب زده جهان سوم از ضرورت گفنگو وپلورالیسم دینی، فرهنگی سخن بگویند.
در زمانه ای که به لطف آپارتاید سیاسی وحق نا مشروع وتو، کلیه کشورهای جهان را می توان به بهانه های واهی با سلاح نحریم نهدید کرد اما تا کنون هیچ اقدام موثری از سوی مدعیان دفاع از کرامت انسانی و حقوق بشر برای توقف حیات اقتصادی این غده سرطانی انجام نگرفته است تا کماکان جهانیان فدای کشته های خیالی هولوکاست شوند .
وظیفه چیست؟ دولتهای اسلامی دم از مبارزه برای رهایی قدس شریف از چنگال صهیونیسم جهانی می زنند ولی در عمل ، خود بیشترین نقش را در حیات اقتصادی این رژیم دارند. تحریم نفنی، تحریم نفنی، تحریم نفتی. به راستی این شوک عظیم وبرگ برنده چه زمانی قرار است از سوی جهان اسلام بر این رژیم تحمیل شود؟ از سوی دیگر سیل حامیان اقتصادی این رژیم قابل توجه هست. همانها که پول من وتو را در ازای در یافت تکنولوژی پیشرفته از جانب ما، صرف خرید بمب وگلوله می کنند. با خرید محصولات شرکتهای حامی رژیم صهیونیستی، در حقیقت به فروش عزت وآرمانهای خود پرداخته ایم.
اما فعالیت این شرکتها ونمایندگان آنها در کشورهای اسلامی به نام اصلی یا شرکتهای واسطه در کشورهای اسلامی قابل توجه است. اما چرا ایران اسلامی؟ ام القرای جهان اسلام؟ شعار مرگ بر اسراییل کجا وکمک به حیات اقتصادی این رژیم کجا؟ سفارت اسراییل را تعطیل کرده ایم اما سفارتهای بیشماری تحت عنوان شرکتهای نستله، پپسی و... در ایران راه انداخته ایم. نحریم سیاسی بدون تحریم اقتصادی بی معنا وبیهوده است. مسئولان عنوان می کنند: اشتغالزایی حاصل از فعالیت این شرکتها مهم است. عذر بدتر از گناه. بهتر است از فردا نیز کارخانجات اسلحه سازی برای اسراییل راه بیندازیم زیرا اشتغال زایی بالا دارند. چه فرقی است بین اسلحه سازی ونوشابه سازی؟ اسلحه مستقیمه به دست مزدوران صهیونیسم می رسد .در آمد نوشابه با یک واسطه تبدیل به اسلحه وگلوله می شود. اعتقاد خود را فدای اقنصاد نکنیم. در حالیکه می توان با گسنرش صنایع ملی وداخلی خود حتی در سطح جهان به اشتغالزایی کمک کرد ومساله بیکاری وورشکستگی مالی برخی کارخانجات وطنی را حل کرد، با حمایت از این صنایع وارداتی وشریک جرم، در حقیقت حیات اعتقادی واقتصادی خود را به خطر انداخته ایم. اشتغال حاصل از این صنایع به اشتعال شعله های جنگ کمک می کند وبس. چه فرقی است بین کارخانجات نستله وپپسی با کارخانجات آلمانی تولید کننده بمب شیمیایی در جنگ ایران وعراق؟
مسئولان محترم نظام جمهوری اسلامی وپیروان خط امام راحل، نکلیف خود را با این مساله روشن کنید. حیات اقتصادی ما باید در راستای تقویت اقتصاد ملی، محصولات وطنی باشد. حیات اقتصادی باید در راستای عزت ملی ومیل به خود کفایی باشد. حیات اقتصادی نباید در راستای ممات ارزشها باشد. اگر واقعا به فکر ارتقای وضعیت اقتصادی و افزایش سطح اشتغال هستید جلو ورشکستگی صنایعی را بگیرید که در اثر ورود بی رویه کالاهای قاچاق خارجی به ورشکستگی افتاده اند.
لطفا اعنقاد را فدای اقتصاد نکنیم.
آیا اقتصاد را بر اعتقاد مقدم شمرده ایم؟ آیا اعتقاد را فدای اقتصاد کرده ایم؟
هزینه جنگها وکشتارهای تحمیلی از سوی مدعیان تساهب وتسامح که ب رجهانیان تحمیل شد وخاطره جنایات مغول و اقوام وحشی اروپا را زنده کرد، گرداننده چرخهای کارخانجات بزرگ صنعتی، صنایع نظامی وکارتلهای بزرگ اقتصادی بود. همانها که ساختند وساختند وبه برکت انقلاب صنعتی! و این ساختنها بود که بسیاری مردمان بیگناه در آتش این ساختنها سوختند.
70 سال رقابت به اصطلاح ایدئولوژیک بین 2 قطب جهانی کمونیسم ولیبرالیسم در قرن 20 بوجود آمد. زیاده خواهی های فرزندان فکری اومانیسم در قالب 2 جنگ جهانی ونیز بعد از آن در جنگهای سرد باعث قربانی شدن میلیونها انسان بیگناه شد و در این میان تنها اولیای دم یهودیان بودند که در بی دادگاه جهانی به نان ونوایی رسیدند وشاید روزی هزاران بار برای روح رقتگاه خیالی خود رحمت می فرستند که اینگونه مایه تسلط صهیونیست غاصب بر جان ومال واندیشه اروپاییان شده اند. رحمت وبرکات ! فرزندان فکری اومانیسم برای جهانیان کافی نبود واینبار فرزند نامشروع آمریکا وانگلستان پا به عرصه حیات گذاشت تا خطری بزرگ برای انسانیت، آزادی واندیشه رقم بخورد. 4 ضلعی جنایت لیبرالیسم، مارکسیسم، صهیونیسم ونازیسم با پشت پا زدن به کلیه مبانی فلسفی بی ارزش خود که اینک شاکله فکری روشنفکر نماهای متحجر جهان سوم را تشکیل می دهد( حقوق بشر، نساهل وتسامح؛ نحمل مخالف و..)، حمام خون به راه انداختند وزمین را نا خواسته وبالاجبار از خون بیگناهان ومخالفان خود در 4 گوشه جهان سیراب کردند. نازیسم به لطق تبانی لیبرالها نابود شد، فروپاشی اندیشه های مادیگرا و تخیلی مارکسیم نیز با فروپاشی شوروی رقم خورد تا اینبار صهیونیسم جهانی ولیبرالیسم خشن با چهانیان به گقتگو بنشینند آنها با سلاح ترور، حق وتو و..... جریان مک کارتیسم اینبار با سلاح صهیونیسم بر علیه جهان اسلام شروع به کار کرد ودرقالب « سرزمین بدون ملت برای ملت بدن سرزمین» پایه گذار بزرگترین تروریسم جهانی سازمان یافته ومورد حمایت دول مسامحه گر اروپایی! در قلب خاور میانه شد.
آنچه در 60 سال اخیر بر جهانیان گذشت وهمه ادیان ومذاهب ونژاد ها نیز از الطاف! آن بهره مند شدند، حیات خود را بی شک در تامین منافع اقتصادی می داند وبس. تزریق مالیاتهای مردمان آمریکا وحق السکوت دولت آلمان به خزانه داری رژیم غاصب در کنار سود حاصل از فروش کارخانجات وشرکتهای حامی رژِم غاصب، نتیجه ای جز پابرجا ماندن منطق تروریسم وجنگ افروزی نداشته وندارد. گویا شعار معروف مارکس تنها درمورد رژیم صهیونیستی صادق است که :« اقتصاد زیر بنای هر گونه پیشرفتی درجامعه است». وبه راستی تنها عامل پایداری این رژیم همین عامل اقتصاد است.
برای رژیمی که دچار مشکلات اجتماعی واخلاقی کسترده شده ومشروعیت سیاسی آن نیز نزد یهودیان خدشه دار شده به همراه شکل گیری جنبشهای بزرگ وموثر ضد یهودی وضد صهیونیستی، ابهت نظامی این رژیم پر مدعا نیز به لطق وعده صادق خداوند ورشادتهای جوانان حزب الله در هم شکسته، تنها وتنها این تزریق سرمایه های جهانیست که به کالبد بی جان وروبه موت این ؤزیم حیاتی موقت می بخشد تا کماکان فلاسفه غرب زده جهان سوم از ضرورت گفنگو وپلورالیسم دینی، فرهنگی سخن بگویند.
در زمانه ای که به لطف آپارتاید سیاسی وحق نا مشروع وتو، کلیه کشورهای جهان را می توان به بهانه های واهی با سلاح نحریم نهدید کرد اما تا کنون هیچ اقدام موثری از سوی مدعیان دفاع از کرامت انسانی و حقوق بشر برای توقف حیات اقتصادی این غده سرطانی انجام نگرفته است تا کماکان جهانیان فدای کشته های خیالی هولوکاست شوند .
وظیفه چیست؟ دولتهای اسلامی دم از مبارزه برای رهایی قدس شریف از چنگال صهیونیسم جهانی می زنند ولی در عمل ، خود بیشترین نقش را در حیات اقتصادی این رژیم دارند. تحریم نفنی، تحریم نفنی، تحریم نفتی. به راستی این شوک عظیم وبرگ برنده چه زمانی قرار است از سوی جهان اسلام بر این رژیم تحمیل شود؟ از سوی دیگر سیل حامیان اقتصادی این رژیم قابل توجه هست. همانها که پول من وتو را در ازای در یافت تکنولوژی پیشرفته از جانب ما، صرف خرید بمب وگلوله می کنند. با خرید محصولات شرکتهای حامی رژیم صهیونیستی، در حقیقت به فروش عزت وآرمانهای خود پرداخته ایم.
اما فعالیت این شرکتها ونمایندگان آنها در کشورهای اسلامی به نام اصلی یا شرکتهای واسطه در کشورهای اسلامی قابل توجه است. اما چرا ایران اسلامی؟ ام القرای جهان اسلام؟ شعار مرگ بر اسراییل کجا وکمک به حیات اقتصادی این رژیم کجا؟ سفارت اسراییل را تعطیل کرده ایم اما سفارتهای بیشماری تحت عنوان شرکتهای نستله، پپسی و... در ایران راه انداخته ایم. نحریم سیاسی بدون تحریم اقتصادی بی معنا وبیهوده است. مسئولان عنوان می کنند: اشتغالزایی حاصل از فعالیت این شرکتها مهم است. عذر بدتر از گناه. بهتر است از فردا نیز کارخانجات اسلحه سازی برای اسراییل راه بیندازیم زیرا اشتغال زایی بالا دارند. چه فرقی است بین اسلحه سازی ونوشابه سازی؟ اسلحه مستقیمه به دست مزدوران صهیونیسم می رسد .در آمد نوشابه با یک واسطه تبدیل به اسلحه وگلوله می شود. اعتقاد خود را فدای اقنصاد نکنیم. در حالیکه می توان با گسنرش صنایع ملی وداخلی خود حتی در سطح جهان به اشتغالزایی کمک کرد ومساله بیکاری وورشکستگی مالی برخی کارخانجات وطنی را حل کرد، با حمایت از این صنایع وارداتی وشریک جرم، در حقیقت حیات اعتقادی واقتصادی خود را به خطر انداخته ایم. اشتغال حاصل از این صنایع به اشتعال شعله های جنگ کمک می کند وبس. چه فرقی است بین کارخانجات نستله وپپسی با کارخانجات آلمانی تولید کننده بمب شیمیایی در جنگ ایران وعراق؟
مسئولان محترم نظام جمهوری اسلامی وپیروان خط امام راحل، نکلیف خود را با این مساله روشن کنید. حیات اقتصادی ما باید در راستای تقویت اقتصاد ملی، محصولات وطنی باشد. حیات اقتصادی باید در راستای عزت ملی ومیل به خود کفایی باشد. حیات اقتصادی نباید در راستای ممات ارزشها باشد. اگر واقعا به فکر ارتقای وضعیت اقتصادی و افزایش سطح اشتغال هستید جلو ورشکستگی صنایعی را بگیرید که در اثر ورود بی رویه کالاهای قاچاق خارجی به ورشکستگی افتاده اند.
لطفا اعنقاد را فدای اقتصاد نکنیم.
* دبیر انجمن اسلامی دانشجویان دانشگاه شیراز
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
