چشمه های باداب سورت

پس از عبور از شهرستان ساري، بخش چهاردانگه، دهستان پشت کوه، حدفاصل روستاهاي اروست و مال خواست روستايي به نام  سورت قرار دارد.نام چشمه‌هاي باداب سورت نيز از نام روستا گرفته شده است.

چشمه هاي باداب سورت شامل دو چشمه با آب‌هاي کاملا متفاوت از لحاظ رنگ، بو، مزه و حجم آب است. چشمه پر آب داراي آب بسيار شور و داراي استخري با قطر حدود 15 متر و عمق زياد است.

چشمه دوم که در بالادست و شمال غربي اين چشمه قرار دارد، ترش مزه و داراي آبي به رنگ قرمز و نارنجي است، در اطراف چشمه کمي رسوب آهن نشسته است.

 جريان آب‌هاي رسوبي و معدني اين چشمه‌ها طي سال‌ها، در شيب پايين دست کوهستاني خود، صدها طبقه و ده‌ها حوضچه بسيار زيبا به رنگ‌هاي نارنجي، زرد و قرمز در اندازه‌هاي مختلف پديد آورده‌است.

محل قرار گيري چشمه‌‌ها در ارتفاعي مشرف به چشم انداز‌هاي مملو از پوشش گياهي انبوه صحنه‌اي بديع و بكري را به‌ وجود آورده است كه منظره آن به ويژه هنگام طلوع و غروب خورشيد و تابش انوار آن بر حوضچه‌هاي رنگي بسيار ديدني‌است.

اين منطقه از نظر امكانات رفاهي و گردشگري به جز بخش چهاردانگه،فاقد اقامتگاه است و چناچه گردشگران بازديد از اين منطقه را انتخاب مي‌كنند بايد از خانه‌هاي بومي روستاي اورست استفاده كنند كه به خاطر حفظ بافت قديمي آن،خالي از لطف هم نيست. 

 سفر به چشمه‌ها باداب سورت از جمله سفرهاي كوتاه مدت است كه بسياري از آژانس‌هاي مسافرتي معمولا برنامه‌اي يك تا دو روزه در آخر هفته براي آن درنظر مي‌گيرند. اين سفر كوتاه اما پر بار به طور متوسط هزينه‌اي بين 25 تا 70 هزار تومان را در بر‌مي‌گيرد.

اين چشمه‌ها در سال 1378 پس از شناسايي و پيگيري گروه کوه نوردي لواسان به عنوان دومين اثر ملي طبيعي ايران به ثبت رسيده اما آثار تخريب و تجاوز به عرصه اين تفرجگاه خدادادي، لذت ديدن زيبايي‌هاي كم نظير آن را در خاطر دوستداران طبيعت تلخ مي‌كند.

 اين چشمه‌ها با وجود اينكه توسط متولي اصلي صنعت گردشگري در كشور به ثبت رسيده اما هيچ گونه نظارتي بر آن اعمال نشده است.آثار اين بي‌توجهي از طريق معدن كاوي‌‌هاي اطراف چشمه و تخريب منظر اين اثر طبيعي و رورد گردشگران نا آشنا با اصول زيست محيطي كه از طريق خودروهاي شخصي خود را  تا پاي چشمه‌‌ها مي‌رسانند مشهود است.به طوريكه اين حضور غير قانوني و بدون نظارت باعث ايجاد آسيب و شكستگي در برخي حوضچه‌هاي رسوبي اين چشمه‌ها شده و اگر فكري براي آن نشود ديگر اثري از حوضچه‌هاي رنگي با طبقات زرد و نارنجي در منطقه نخواهد بود.

پس از پايان رفت و آمد‌ها،هنگام غروب وقتي از آن همه همهمه مسافر و اصطحكاك چرخ ماشين‌ها با بدنه رسوبات آهكي،تنها صداي وزش نسيم، عبور باد از ميان درختان يا آواز پرندگان در  منطقه مانده‌است، زماني كه چشمه‌ها فرصتي براي نظاره بر آسمان گاه ابري و گاه رنگي ناشي از غروب خورشيد پيدا مي‌كنند اگر خوب به نداي آنها كه نداي طبيعت است گوش فرا دهيم زمزمه‌اي خواهيم شنديد كه:

 به سراغ من اگر مي‌آييد آهسته قدم برداريد شايد خاطر يك شاپرك خسته، مكدر شود....