کلاهی که آمریکا بر سر بحرین و اعراب گذاشت

دكتر علي لاريجاني رئيس مجلس شوراي اسلامي در يك گفتگوي اختصاصي با باشگاه خبرنگاران به تحليل و بررسي اوضاع منطقه پرداخت.

به گزارش خبرنگار بولتن نیوز، وی در خصوص حوادث مهم منطقه اي که ايام عيد نوروز را تحت تأثير قرار داده است، گفت: آنقدر حوادث پرتحركي را در منطقه مي گذرانيم و ابعاد ستم بر مسلمانان مخصوصاً در برخي مناطق مثل بحرين و ليبي تأثر برانگيز است كه كاملاً نشاط و ابتهاج خاطر ايام نوروز را تحت الشعاع خود قرار مي دهد البته حس و حال ما ايرانيان در اين ايام چند وجهي شده است.

از يك سو تألمات روحي ناشي از فريب و دغل كاري و ظلم غرب و برخي شيوخ عرب بر مسلمانان و از سوي ديگر حس اميدواري بخاطر بيداري مسلمانان پس از چند دهه خفقان و استعمار كه در نهان اين انقلاب هاي منطقه اي ديده مي شود، با شادي بهاري نوروز توأم گرديده است، در واقع حيرت و تأثر و اميدواري با هم در آميخته اند.

رئیس مجلس کشورمان در خصوص اوضاع کشور بحرین گفت: در انقلاب اخير بحرين، چند مرحله را شاهد بوديم، مرحله نخست، حوادث اوليه انقلاب بود كه مردم، ميدان لؤلؤ را پايگاه خيزش خود قرار دادند در اين مرحله نسبت شعارها و خواسته ها با حاكميت، علي الاغلب با حفظ ساختار مشروطه سلطنتي اما با تثبيت واقعي دموكراسي همراه بود. در مرحله دوم، رژيم بحرين دچار سؤ برداشت شد و تصور نمود تندرويي علاج موضوع است و با حمله به جمعيت در ميدان لؤلؤ و كشتار مردم و مجروح نمودن صدها نفر، انقلاب بحرين را از نظر نسبت شعارها و خواسته ها با حاكميت وارد مرحله ديگري نمود در اين مرحله اكثر عناصر موثر از تغييرات عميق تر و تغيير رژيم سخن گفتند هر چند باز هم تاكتيك هاي برخي عناصر حكومت بحرين مجال اندكي براي حل و فصل باقي مانده بود، در مرحله سوم كه بحرين توسط نيروهاي بيگانه اشغال شد، به نظر مي رسد حكام بحرين اشتباهي استراتژيك مرتكب شدند چون مدعي گرديدند خودمان از بيگانگان دعوت به اشغال نموديم. براي يك سيستم حكومتي چيزي از اين فضاحت آميزتر نيست كه حاكمي دروازه هاي كشور را به سوي بيگانگان باز كند كه مردم آن كشور را سركوب نمايند.

وی با اشاره آخرین تحولات بحرین و همچنین حضور نیروهای بیگانه برای سرکوب مردم این کشور افزود: در كشوري كه خيابان ها توسط نيروهاي نظامي بيگانه مسدود شده و كنترل مي شود و بخشي از مردم در تحريم امكانات اوليه هستند و كشور دچار اعتصابات و ... است، اين وضع اگر مطلوب و عادي است، سخني نيست، اما به فرض محال كه با نيروي بيگانه تظاهرات خياباني تبديل به تظاهرات كوچه ها شود، مردم بايد نسبت به حاكميت چه تصوري پيدا كنند كه حاكميت بجاي اينكه برآيند نظر مردم باشد، متكي به سرنيزه كشور همسايه، با اراده مردم ستيز مي كند، آيا اين وضع دوام دارد؟

لاریجانی در پاسخ به سوالی که پرسید «در اينجا نقش سعوديها و امارات و بطور كلي كشورهاي خليج فارس كه نيرو اعزام نمودند خيلي مبهم است مخصوصاً بعد از سفر وزير دفاع آمريكا و اجلاس شوراي همكاري خليج فارس اين لشكركشي صورت گرفت، اتحاديه عرب براحتي بر اين اشغالگري صحه گذاشت آيا يك تباني بين اين كشورها و غرب صورت نگرفته؟» گفت:

قطعاً صحنه بحرين يك زد و بند فضاحت بار و ننگين را نشان ميد هد كه يك طرف ماجرا مردم مسلمان قرار دارند كه بصورت مسالمت آميز حقوق اوليه خود را طلب مي كنند يعني چه چيزي را مي خواهند؟ سخن آن ها اين است كه همه مردم بحرين اعم از شيعه و سني در يك سيستم دموكراتيك مجلس و دولت را اداره نمايند يعني به نسبت جمعيت در پارلمان حضور داشته باشند آيا اين خواسته غير طبيعي است؟ آيا اين حق اوليه يك ملت محسوب نمي شود؟ طرف ديگر شوراي همكاري خليج فارس و آمريكا و غرب و اتحاديه عرب هستند كه همگي جمع شدند كه به اين ملت بگويند شما يك سيستم حكومتي را قبول كنيد كه اقليت بر اكثريت حاكم باشد و براي تحقق اين امر حتي حاضرند به لشكركشي دست زنند كه اكثريت خاموش شوند آيا اين روش مجوزي براي ساير موارد بدست نمي دهد؟ البته به نظر مي رسد آمريكائيها يك كلاه بزرگ بر سر حاكميت بحرين و برخي كشورهاي منطقه گذاشتند و خودشان را در حاشيه نگه داشتند، حتي آقاي اوباما در حرف هاي خود و برخي پيام ها گفته است به حكام منطقه اعلام كرده كه بايد نيروهايشان را سريعتر خارج كنند اما در باطن منافقانه كشورهاي منطقه را براي اشغال تحريك نمود، لذا در درجه اول حاكم بحرين و چند كشوري كه نيرو فرستادند بازنده ماجرا هستند، شايد تصور كردند از اين طريق جلوي انقلاب بحرين را گرفته اند اين تصور در عقول بسيط ممكن است حاصل شود، وقتي ملتي وارد مرحله انقلاب شد ايستادگي در مقابل انقلاب، هزينه حاكميت را بيشتر مي كند، در واقع يك نفرت ريشه اي از حاكميت در اين چند كشور اشغالگر در مردم بحرين نهادينه شد.

شكل اين اقدام هم واقعاً تأسف آور بود، پتانسيل نظامي اين كشورها در ماجراهاي مختلف تحت ارزيابي قرار گرفته، بجاي اينكه قدري به خود بيايند و آمادگي مواجهه با رژيم صهيونيستي را تمرين كنند! استعداد نظامي خود را در ميداني وارد كردند كه يك طرف هيچ سلاحي ندارد و فقط با صداي بلند حق خود را مي طلبد، اين صحنه فاقد هر نوع ويژگي شرافت و عزت بود.

باشگاه خبرنگاران پرسید: چگونه است كه در حين معركه، رابرت گيتس با نوعي حمايت از اشغال، اعلام كرده شرايط ليبي را نمي توان با آنچه در بحرين روي مي دهد، مقايسه كرد.؟

دكتر لاريجاني:  بله، وزير دفاع آمريكا گفته مقامات بحريني تلاش كردند با گروههاي مخالف وارد گفتگو شوند و هر دو طرف را به گفتگو و پرهيز از رويارويي دعوت مي كنيم!
واقعاً نهايت پررويي را مي توان در اين مطالب يافت كه شرايط بحرين را طوري ترسيم مي كنند كانه هيچ اتفاقي نيفتاده و طرفين به سوي ميز مذاكره مي روند و اراده آمريكا هم پس از تحريم سعوديها به دخالت در بحرين، پرهيز از رويارويي بوده است! اين نمونه هايي از فريبكاري آمريكاست، اصولاً مقايسه وضع ليبي و بحرين از نظر رفتار آمريكا و غرب و برخي از كشورهاي عربي خيلي پندآموز است و پرده هايي از فرصت طلبي و اغوا گري را بالا مي زند.

ملاحظه كنيد در ليبي حداكثر انقلابيون حداقلي از امكانات نظامي دارند، اما در بحرين انقلابيون هيچ امكان نظامي ندارند اما غرب در ليبي مصوبه شوراي امنيت را محملي مي كند كه حمله نظامي كند، اما در بحرين هيچ اقدامي درسطح سازمان ها صورت نمي گيرد، بلكه علامت مثبت به كشورهاي منطقه مي دهند كه كشور بحرين را اشغال كنند و به كشتار دست بزنند.
حال سؤال اين است اگر امريكا و غرب بدنبال حمايت از معترضين و انقلابيون هستند، چرا در ليبي به بهانه حمايت از انقلابيون، با هواپيما و موشك، امكانات قذافي مورد هدف قرار مي گيرد، امادر بحرين انقلابيون بايد سركوب شوند؟

البته رفتار اتحاديه عرب هم دچار تناقض است، از طرفي از انقلابيون ليبي و اخيراً‌ از انقلابيون يمني حمايت مي كند اما همين اتحاديه عرب سركوب انقلابيون بحرين توسط برخي كشورهاي منطقه امري عادي تلقي مي كند.

به نظر مي رسد در سركوب مسلمانان بحرين امريكا و غرب و برخي كشورهاي عربي همدست شدند شايد موضوع مذهب نيز در اين ماجرا مؤثر بوده است.

ور در پاسخ به سوال «در انقلاب ليبي، بمباران هاي هوايي امريكا و انگليس و فرانسه و ايتاليا و چند كشور عربي نيز ظاهراً همكاري كردند، اتحاديه عرب نيز در مذاكرات خود همراهي با غرب داشته است، البته در دو روز اخير حرفهاي متفاوتي از برخي كشورهاي غربي و اتحاديه عرب مي شنويم چه حادثه اي رخ داده است كه بلافاصله چند روز مواضع تغيير كرده است؟» افزود: همكاري چند كشور عربي كه مثلاً هواپيماي جنگي اعزام كرده اند به طنز بيشتر شباهت دارد، اين كشورهاي عربي در همين شرايط از قذافي نيمه جان هم مي ترسند اين گروه خوشحالند كه نقش محلل دارند و آمريكا و غرب در اين ماجراجويي از اين ژست هاي توخالي آن ها استفاده كردند تا بگويند درگيري غرب با يك كشور اسلامي نبود بلكه ديگران از كشورهاي اسلامي هم حضور داشتند، مردم انقلابي ليبي گرفتار مثلث ماجراجويي شده اند كه يك ضلع آن ديكتاتوري بدخيم حاكم است، ضلع ديگر آن اميال كثيف استعمارگران (آمريكا و غرب) و ضلع سوم آن نفاق برخي كشورهاي عربي و اتحاديه عرب كه تا مدت ها در ماجراي ليبي سكوت كرده بود و نصيحت مي كرد مثل وضعي كه در مقابل مردم يمن داشتند، بعد هم كه اراده آمريكا و غرب را مشاهده كردند صداي خود و ديپلماسي خود را در خدمت ماجراجويي غرب براي سلطه بر امكانات نفتي ليبي، قرار دادند، حالا كه فهميدند در اين حمله نظامي چيزي گير آنها نمي آيد جز اينكه آبروي آن ها در بين ملت ها مي رود يك سروصداي پوچ راه انداختند كه حمله نظامي مطابق اهداف شوراي امنيت جلو نمي رود، اين گروه عرب كه همكاري با غرب نمودند از ابتدا اهداف شوراي امنيت را چه تشخيص دادند که همراهي کردند، خود غربيها که حرفهاي متفاوت مي زنند آقاي اوباما از حذف قذافي سخن گفت: انگليسي ها هم همينطور بعد وزير دفاع آمريکا اعلام کرد: حذف قذافي مصلحت نيست وکار درستي نيست و نکته قابل توجهي را مطرح کرده است که " روند برکناري قذافي طولاني مدت است" اين نشان مي دهد سناريوي آمريکا در ليبي دقيقا نظير برخورد با صدام در انتفاضه عراق است که با يک رفتار مزدورانه مي خواهند قذافي ناتوان را نگاه دارند تا امتيازات ليبي را بگيرند و از طرفي به بهانه حمايت از انقلابيون آنها را نيز در دنيا بي اعتبار کنند. سوال اين است چرا از پيش طراحي مي شود که حذف در ليبي طولاني مدت است؟ و چه نفعي در اين روش براي مردم زخم ديده ليبي وجود دارد. لذا آمريکا و غرب در اين شرايط مسئول کشتار و ستم ديکتاتوري ليبي هستند.

 البته به نظر مي رسد قذافي نيز از رفتار پريشان امريکا و غرب استفاده خود را مي برد و با امتيازاتي که به ديگران مي دهد عملا تلاش مي کند امريکا را در وضعيت منفعل قرار دهد.

لاریجانی در خصوص رفتار متفاوت غرب با انقلاب های اخیر منطقه گفت: در اينکه رفتارها متفاوت است ترديد نيست ضمن اينکه اين رفتارها در يک هدف مشترک هست و آن نگه داشتن شرايط سلطه ديکتاتوري تا آنجا که ممکن است و اگر نشد به سوي طرف مقابل غش مي کنند.

 دلايل مختلفي در رفتار متفاوت غرب مي توان جستجو کرد، يکي از آنها جنس منافع آنهاست مثلا در ليبي بخاطر منافع نفتي بايد سلطه آينده آمريکا تضمين شده باشد و چون قذافي به هيچ وجه قابل دفاع نيست لذا آنها دنبال روشي هستند که سلطه آينده را تضمين کند. تصور آنها اين است که انقلابيون با سلطه غرب و امريکا مخالفند لذا مدلي را دنبال مي کنند که در سوال قبلي بيان شد.

 در بحرين بخاطر پايگاه نهم دريايي امريکا يک منطقه استراتژيک براي آنها محسوب مي شود و از طرفي نتيجه انقلاب اخير را  به نفع خود نمي دانستند لذا حاضر شدند خود را به نهايت بي آبرويي برسانند و بحرين با حمايت سعودي اشغال شود. تا هم به تصور خود مانع پيروزي انقلاب شوند و هم جنگ شيعه و سني راه بيندازند.

امريکا همين رفتارها را در برخي کشورها از نظر تحميل سلطه ديکتاتوري داشت که جريانهاي تندرو براي مقابله با آنها ايجاد شد. نظير القاعده يعني امريکا با اين گونه اقدامات اعلام مي کند راهي جز اقدامات مسلحانه باقي نمي گذارم!

 در يمن اين منافع را ندارند لذا به نحو ديگري به ماجرا مي نگرند. البته از ابتداي حدوث اين انقلاب ها در چند ماه گذشته تا امروز، مواضع و اقدامات امريکا و غرب را ارزيابي مي کنند همه جا يک مسير تدبير شده نمي يابند، موارد متعددي وجود دارد که دال بر آشفتگي سياسي و يا تاثير لابي هايي است که انها دنبال اهداف خود هستند قطعا در ليبي و بحرين مي توانستند با منطق خودشان عاقلانه تر عمل کنند چون تدبير آنها بر بحرين هيچ چيز را  حل نکرد. آتش زير خاکستر باقي ماند و آبروي ريخته شده امريکا و محلل منطقه اي آن.