بلاتکلیفی بودجه دستگاه های دولتی در ابتدای سال 90
بودجه دو دوازدهم در طول تاریخ 60 ساله برنامه نویسی کشور بی سابقه و با خلا قانونی همراه است و کمکی به افزایش کارایی بودجه نمی کند و تنها انگیزه ای می شود که دولت بودجه سال 91 را حداکثر تا پایان دی ماه سال 90 تقدیم کند. اگرقرار است که بودجه بدون استراتژی مشخص و میزان رشد منابع و مصارف برای دوماه تصویب شود بهتر است...
بولتن نیوز: اگر چه مصباحي مقدم نايبرييس كميسيون تلفيق، خبر از قطعی شدن تصويب دو دوازدهمي بودجه در كميسيون تلفيق داده و يوسف نژاد نیز اعلام کرده که خلا قانوني تصويب دو دوازدهمي بودجه در كميسيون آييننامه داخلي مجلس حل شده است اما به دلایل مختلف، باید گفت که تصویب دو دوازدهمی بودجه و تصویب و بررسی مجدد برای اجرای یکساله در فروردین ماه 90 تنها به معنای دوباره کاری نمایندگان مجلس و با اشکالاتی همراه است که عملا کمکی به افزایش کارایی بودجه نمی کند و دستگاه های اجرایی را با بلاتکلیفی مواجه خواهد ساخت زیرا آنها نمی دانند برای بقیه سال قرار است چگونه عمل کنند.
درحال حاضر، ابهام بر سر نحوه تصويب لايحه بودجه سال آتي سايه انداخته است و با وجود نزديك شدن به روزهاي پاياني سال تكليف يك سال دخل و خرج كشور مشخص نیست و هنوز گزينههايي همچون بودجه چند دوازدهم و دادن مجوز به دولت براي پرداختها در هزينههاي جاري، با اخبار ضد و نقيض مواجه است.
اگر چه نمایندگان با این کار می خواهند بررسی دقیق تر و یک ساله بودجه را در دو ماه اول سال و به خصوص در فروردین ماه انجام دهند تا کارایی بودجه افزایش یابد اما واقعیت این است که دو ماه اول سال معادل دو دوازدهم کیک بودجه نیست و ویژگی دستگاه های اجرایی و طرح های عمرانی به شکلی است که باید تکلیف آنها برای تمام سال و هر دوازده ماه مشخص باشد که کاری را انجام دهند، تکمیل کنند یا آغاز کنند.
تنها خاصیت تصویب دو دوازدهم بودجه این است که شاید دولت را وادار کند در سال آینده و سال های بعد، لایحه بودجه که مهمترین قانون در دستور کار دولت و مجلس است را در نیمه دوم آذرماه و حداکثر دی ماه ارائه دهد و تکیلف دولت، مجلس و دستگاه های اجرایی را روشن کند. در غیر این صورت، بودجه دو دوازدهم هیچ اثری و کمکی نمی کند.
نکته مهم این است که در 60 سال اخیر، چون نیازی به تصویب بودجه سالانه به صورت غلطان و چند ماه چند ماه نبوده، در نتیجه قانون و آیین نامه مجلس نیز برای آن پیش بینی نداشته است.
مشکل عمده بودجه سال 90 این است که رشد زیادی دارد و نمایندگان در مورد رشد 50 درصدی آن به خصوص در بودجه عمرانی نظرات مختلفی دارند. به خصوص آن که در سال89 تاکنون 13 هزار میلیارد تومان و تا پایان سال 20 هزار میلیارد تومان بودجه عمرانی جذب شده و در سال آینده احتمال جذب چنین بودجه عمرانی زیادی بعید است.
شاید آن چه نمایندگان را وادار کرده که به این شکل عمل کنند پافشاری دولت و افزایش تاخیرها باشد که امسال به اوج خود رسیده است و این حق نمایندگان است که واکنش نشان دهند اما این روش، مشکل دستگاه های اجرایی را افزایش می دهد. نمایندگان بهتر است که راهکار منطقی تری انتخاب کنند و تکلیف بودجه 90 را مشخص کنند. حداقل کاری که نمایندگان باید انجام دهند آن است که دیدگاه مجلس در صحن علنی در مورد هزینه های عمرانی، نرخ حامل های انرژی، مالیات ها ، نرخ ارز و ... مشخص شود تا دستگاه های اجرایی در دو ماه اول به گونه ای عمل نکنند که با روح حاکم بر بودجه 90 مغایر باشد.
نکته دیگراین است که بودجه باید از یک استراتژی و اهداف کلی برخوردار باشد مثلاباید مشخص شود که نرخ حامل های انرژی باید چقدر باشد، مالیات و تعرفه و... چقدر است واین برای تمام سال و آن دو ماه اول سال یکسان است. از نظر هزینه نیز این موضوع باید مشخص شود که کل درآمد چقدر پیش بینی می شود و هزینه هر دستگاه چقدر مشخص می شود و برای دو ماه و دوازده ماه چقدر است.
تا معلوم نشود که استراتژی کلی میزان رشد منابع و مصارف چقدر است تکلیف دستگاه های اجرایی چه برای دو ماه وچه برای دوازده ماه، معلوم نخواهد شد. مگر آن که تنها به اندازه بودجه جاری و هزینه کارمندان و ... بودجه تصویب کنند و کل کارهای توسعه ای و عمرانی و افزایش حقوق و دستمزد و هزینه و.. را به 10 ماه بعد موکول کنند و نرخ حامل های انرژی، تعرفه واردات و مالیات و ... به میزان سال 89 باشد تا در ده ماه بعدی افزایش داشته باشد.
بر این اساس، نمایندگان ملت بهتر است که یا به اندازه دوماه اول هزینه جاری شامل حقوق و دستمزد را مصوب کنند یا در بیانیه ای رسمی از دولت بخواهند که بودجه سال 91 را حداکثر تا پایان دی ماه تقدیم مجلس کند.
البته مشکل بزرگ بخشی از نمایندگان مجلس آن است که با رشد 50 درصدی آن مخالفند و این مشکل مجلس و دولت و بودجه را با چالش مواجه خواهد کرد. در شرایطی که دولت به دنبال رشد 50 درصدی حجم بودجه بود و حساسیت نمایندگان را نیز درک می کند نباید تا این حد بودجه را با تاخیر مواجه می کرد. باید زمانی را برای مذاکره و روشن کردن ابهامات باقی می گذاشت.
اگر چه بخش عمده ای از این رشد بودجه، مربوط به گران شدن نرخ خدمات و کالا از یک سو و صرف آن در بخش یارانه ها و هزینه های عمرانی است اما در هر صورت، دولت باید برای توجیه آن راهکار درستی انتخاب می کرد. وقتی دولت با موفقیت طرح بزرگی مانند هدفمندی یارانه ها را اجرا کرده چرا با تاخیر خود در تقدیم بودجه، شیرینی چنین اقدام موثری را به تلخی تبدیل می کند و باعث دغدغه کارشناسان و نمایندگان مجلس می شود . چرا توضیح کارشناسی در مورد آن نمی دهد تا همه مردم از سرنوشت اقتصاد کشور در سال 90 مطمئن باشند.
درحال حاضر، ابهام بر سر نحوه تصويب لايحه بودجه سال آتي سايه انداخته است و با وجود نزديك شدن به روزهاي پاياني سال تكليف يك سال دخل و خرج كشور مشخص نیست و هنوز گزينههايي همچون بودجه چند دوازدهم و دادن مجوز به دولت براي پرداختها در هزينههاي جاري، با اخبار ضد و نقيض مواجه است.
اگر چه نمایندگان با این کار می خواهند بررسی دقیق تر و یک ساله بودجه را در دو ماه اول سال و به خصوص در فروردین ماه انجام دهند تا کارایی بودجه افزایش یابد اما واقعیت این است که دو ماه اول سال معادل دو دوازدهم کیک بودجه نیست و ویژگی دستگاه های اجرایی و طرح های عمرانی به شکلی است که باید تکلیف آنها برای تمام سال و هر دوازده ماه مشخص باشد که کاری را انجام دهند، تکمیل کنند یا آغاز کنند.
تنها خاصیت تصویب دو دوازدهم بودجه این است که شاید دولت را وادار کند در سال آینده و سال های بعد، لایحه بودجه که مهمترین قانون در دستور کار دولت و مجلس است را در نیمه دوم آذرماه و حداکثر دی ماه ارائه دهد و تکیلف دولت، مجلس و دستگاه های اجرایی را روشن کند. در غیر این صورت، بودجه دو دوازدهم هیچ اثری و کمکی نمی کند.
نکته مهم این است که در 60 سال اخیر، چون نیازی به تصویب بودجه سالانه به صورت غلطان و چند ماه چند ماه نبوده، در نتیجه قانون و آیین نامه مجلس نیز برای آن پیش بینی نداشته است.
مشکل عمده بودجه سال 90 این است که رشد زیادی دارد و نمایندگان در مورد رشد 50 درصدی آن به خصوص در بودجه عمرانی نظرات مختلفی دارند. به خصوص آن که در سال89 تاکنون 13 هزار میلیارد تومان و تا پایان سال 20 هزار میلیارد تومان بودجه عمرانی جذب شده و در سال آینده احتمال جذب چنین بودجه عمرانی زیادی بعید است.
شاید آن چه نمایندگان را وادار کرده که به این شکل عمل کنند پافشاری دولت و افزایش تاخیرها باشد که امسال به اوج خود رسیده است و این حق نمایندگان است که واکنش نشان دهند اما این روش، مشکل دستگاه های اجرایی را افزایش می دهد. نمایندگان بهتر است که راهکار منطقی تری انتخاب کنند و تکلیف بودجه 90 را مشخص کنند. حداقل کاری که نمایندگان باید انجام دهند آن است که دیدگاه مجلس در صحن علنی در مورد هزینه های عمرانی، نرخ حامل های انرژی، مالیات ها ، نرخ ارز و ... مشخص شود تا دستگاه های اجرایی در دو ماه اول به گونه ای عمل نکنند که با روح حاکم بر بودجه 90 مغایر باشد.
نکته دیگراین است که بودجه باید از یک استراتژی و اهداف کلی برخوردار باشد مثلاباید مشخص شود که نرخ حامل های انرژی باید چقدر باشد، مالیات و تعرفه و... چقدر است واین برای تمام سال و آن دو ماه اول سال یکسان است. از نظر هزینه نیز این موضوع باید مشخص شود که کل درآمد چقدر پیش بینی می شود و هزینه هر دستگاه چقدر مشخص می شود و برای دو ماه و دوازده ماه چقدر است.
تا معلوم نشود که استراتژی کلی میزان رشد منابع و مصارف چقدر است تکلیف دستگاه های اجرایی چه برای دو ماه وچه برای دوازده ماه، معلوم نخواهد شد. مگر آن که تنها به اندازه بودجه جاری و هزینه کارمندان و ... بودجه تصویب کنند و کل کارهای توسعه ای و عمرانی و افزایش حقوق و دستمزد و هزینه و.. را به 10 ماه بعد موکول کنند و نرخ حامل های انرژی، تعرفه واردات و مالیات و ... به میزان سال 89 باشد تا در ده ماه بعدی افزایش داشته باشد.
بر این اساس، نمایندگان ملت بهتر است که یا به اندازه دوماه اول هزینه جاری شامل حقوق و دستمزد را مصوب کنند یا در بیانیه ای رسمی از دولت بخواهند که بودجه سال 91 را حداکثر تا پایان دی ماه تقدیم مجلس کند.
البته مشکل بزرگ بخشی از نمایندگان مجلس آن است که با رشد 50 درصدی آن مخالفند و این مشکل مجلس و دولت و بودجه را با چالش مواجه خواهد کرد. در شرایطی که دولت به دنبال رشد 50 درصدی حجم بودجه بود و حساسیت نمایندگان را نیز درک می کند نباید تا این حد بودجه را با تاخیر مواجه می کرد. باید زمانی را برای مذاکره و روشن کردن ابهامات باقی می گذاشت.
اگر چه بخش عمده ای از این رشد بودجه، مربوط به گران شدن نرخ خدمات و کالا از یک سو و صرف آن در بخش یارانه ها و هزینه های عمرانی است اما در هر صورت، دولت باید برای توجیه آن راهکار درستی انتخاب می کرد. وقتی دولت با موفقیت طرح بزرگی مانند هدفمندی یارانه ها را اجرا کرده چرا با تاخیر خود در تقدیم بودجه، شیرینی چنین اقدام موثری را به تلخی تبدیل می کند و باعث دغدغه کارشناسان و نمایندگان مجلس می شود . چرا توضیح کارشناسی در مورد آن نمی دهد تا همه مردم از سرنوشت اقتصاد کشور در سال 90 مطمئن باشند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
سلام علیکم
نمایندگان محترم مجلس اگر در ایام نوروز به دیدار خانواده های شهدا و جانبازان و ایثارگران رفتند، در مقابل این سوال که :فرزندان ما در ایام تعطیل و نوروز و زیر باران گلوله و مواد شیمیائی و بمباران های دشمن یک لحظه به خود اجازه ندادند به خاطر کوتاهی دیگران ، کار جنگ و دفاع از کشور عقب بیفتد و یا آسیب ببیند چه جوابی دارند؟ آیا ما نباید شرمنده ی امام و شهدا و ملت باشیم که به بهانه های مختلف در کار کشور اختلال ایجاد کنیم؟
والسلام