شرکت در گناه فتنه

نقل است که جابر بن عبدالله انصاری در روز اربعین بر سرقبر مبارک امام حسین (ع) حاضر شد وپس آداب زیارت خطاب به قبر مطهر عرض کرد: "لقد شارکنا فی اجرکم یا ابا عبدالله ". جناب عطیه دوست و همراه او با تعجب گفت چگونه ممکن است شما در اجر اینها شریک باشی در حالی که اینها در راه خدا قطعه قطعه شده اند؟ جابر گفت از رسول خدا شنیدم که هر کس موافق عمل صالح کسی باشد وبخواهد در آن عمل شرکت کند و نتواند٬ در اجر او شریک است به خدا قسم اگر من می توانستم در کربلا حسین (ع) را یاری می کردم.

عکس این مطلب هم صادق است اگر کسی به فتنه گری و ستم کسی راضی باشد درعمل او شریک است شاهد مثال ما داستان صفوان از دوستان امام کاظم (ع) است وقتی که خواست شترانش را به هارون الرشید برای سفر حج اجاره دهد امام (ع) به او فرمود آیا مایل نیستی که هارون از سفر حج بسلامت بر گردد تا اجاره شتران تو را بدهد؟ عرض کرد چرا می خواهم زنده بر گردد تا اجرت شتران را از او بگیرم امام (ع) فرمود همانقدر که راضی به زنده بودن او هستی درجرم او شرک می باشی.

دراین زمان هم قصه همین است کسانی که با سکوت خود مهر تایید براعمال زشت فتنه گران زدند درگناه بزرگ آن که اشد من القتل است شریک هستند هر چند هم درگذشته خدمات صادقانه داشته باشند زیرا به آتش فتنه آن را سوزانده اند و بایددر این دنیا جواب ملت شجاع ایران و درآخرت در داد گاه عدل الهی جواب خون شهدا را بدهند چه رسد به این که آنها را با موضع گیری های ناصواب تشویق وترغیب و خون به دل امام  و امت کرده باشند و باید بدانند که نخواهند توانست باگفتن چهار کلمه بظاهر زیبا این اعمال منافقانه را ازحافظه تاریخ پاک نمایند.

منبع:وبلاگ طاها