كارهایي كه رسانه براي مصر نمي كند

1-كشورهاي عربي منطقه، تاريخچه شان، فرهنگ و سياست شان و اشتراكات و افتراقات شان با ما معرفي شوند. حتي در كمال سكولاريسم هم، مردم حق دارند بدانند رسانه ها دارند درباره انقلاب و اعتراض در چه جور جايي حرف مي زنند. آيا مصر فقط سرزمين اهرام افسانه اي است كه جنبش اعتراضي مردمش ناگهان از غيب هويدا شده است؟ و آبا تونس تنها سرزمين پدري علامه تيجاني است؟

2- مي توان «هويت انقلابي» مردم را با بازخواني تقابل اسلام ناب محمدي (ص) و اسلام امريكايي (با تاكيد بر اسلام مبارز و نفي همزمان طواغيت و اسلام سازش) بازسازي كرد.

3- مي توان «هويت جهاني» ايرانيان را با بازخواني تقابل اسلام ناب محمدي (ص) و اسلام امريكايي (با تاكيد بر اسلام بدون مرز و نفي ملي گرايي و محافظه كاري)، به ميان كشيدن مجدد بحث صدور انقلاب و نشان دادن تاثير انقلاب اسلامي ايران بر ملل مستضعف جهان بازسازي كرد. در حالي كه شورشيان سبز در كمال وقاحت براي شبيه سازي وقايع اخير با فتنه اخير تقلا مي كنند، سيستم رسانه اي ما در تطبيق روشن اين رخدادها با آرمان ها و پيش بيني هاي خميني كبير، اين گونه كوتاهي مي كند.

4- بايد از وقايع مصر و تونس و ساير كشورهاي عربي توسط خبرنگاران اعزامي، گزارش لحظه به لحظه داده شود و توسط مستندسازان، گزارش هفته به هفته. راستي چرا هميشه خبرنگاران ايراني بايد در اين صحنه ها غايب باشند و رسانه هاي ما مصرف كننده اخبار دست دوم رسانه هاي پيشتاز غربي و عربي؟

5- با توجه به اين كه اولين بهانه براي عدم تحقق چنين كارهايي، نداشتن نيرو و خلأ ايده است، نيروهاي مردمي و فعالان تشكل هاي مردم نهاد كه در حوزه جهان اسلام فعالند بايد سازماندهي و استفاده شوند.

6- بايد توليد متن، موسيقي، كليپ، درام و ... براي مخاطبان مختلف با سنين و علائق مختلف، جهت ايجاد حس وحدت و تعلق نسبت به مسلمانان جهان در دستور كار برنامه سازان مختلف و نه فقط گروه هاي سياسي قرار گيرد.

7- تحقق پيشنهاد فوق هم مانع و بهانه زياد دارد! در عوض پخش مستندهاي جديد بين المللي با موضع استكبارستيزي و استبدادستيزي در جهان اسلام و پخش مجدد تصاوير، اخبار و مستندهاي سال هاي اول انقلاب كه در موضوع جنبش هاي اسلامي فعال در سطح جهان، در رسانه ملي توليد يا پخش شده بوده است، پيشنهاد مي شود.

8- همه چيز در تحليل خلاصه نمي شود و تحليل هاي بدون توصيف راه به جايي نمي برند. دعوت حضوري از فعالان عربي يا طلاب خارجي در حال تحصيل در قم و مشهد و تهران، در برنامه هاي زنده تلويزيوني و راديويي مي تواند به تبيين عيني و روايتگري شفاف از فضاي كلي كشورهاي در حال انقلاب و نيز وقايع اخيرشان كمك بي نظيري كند.

9- در امر تحليل هم، دايره كارشناسي و معناي كارشناسي بايد شكسته شوند. تعداد زيادي هنرمندان و مستندسازان و روحانيون و مبلغان جوان دنياديده داريم كه نه تنها براي توصيف، بلكه براي تحليل شرايط هم بر كارشناسان كلاس ديده و باكلاس(!) ترجيح دارند.

10- بازخواني تاريخ مقاومت و جهاد اسلامي در كشورهاي اسلامي عموماً و كشورهاي عربي خصوصاً، يك نياز جدي است. سيدجمال و حسن البناء كه بودند و چرا به پيروزي نهايي دست پيدا نكردند؟ اخوان المسلمين چه جرياني است و با انقلاب اسلامي چه نسبتي دارد؟ راشد الغنوشي چه تفاوتي با ساير رهبران انقلابي عرب دارد و بر جريانات پيشين خود چه نقدي دارد؟ هر كدام از اين سوالات ومسائل مشابه حداقل سوژه يك مستند جذاب تاريخي و سياسي اند.

نشریه 9 دی/ سید محمدجواد میری