به مناسبت هجده شهریور ماه سالروز کشتار حجاج در سال ۶۶
دست شجره ملعونه، از سالها پیش آلوده به خون بی گناهان است
در اثر اتفاق سال 66 فضا از کنترل تعقل طرفین خارج شد و به هر حال در آنجا مردم لطمه دیدند و حیثیت ما در بین مسلمان لطمه دید. ما می گفتیم سعودی ها هتک حرمت کردند و آنها هم دست بسته ننشستند و رسانه ها و امکانات بین المللی نیز به یاری آنها شتافت و این گونه...
گروه سیاسی: حجت الاسلام والمسلمین سیدرضابرقعی پس از پیروزی انقلاب به نمایندگی از امام در کشورهای حاشیه خلیج فارس منصوب شد. او در سال 136 نیز در بعثه امام خمینی در مکه حضور داشت و به روایت خود از حج خونین می پردازد. او معتقد است در اثر آن حادثه حیثیت ما در بین مسلمانان لطمه دید و شاید با اندکی تدبیر و دوراندیشی به این مرحله نمیرسید.

به گزارش بولتن نیوز، حجت الاسلام والمسلمین سیدرضابرقعی از روحانیون مبارزی است که سال ها همراهی با امام خمینی در قم و نجف را در کارنامه دارد. وی پس از پیروزی انقلاب به نمایندگی از امام در کشورهای حاشیه خلیج فارس به نشر اسلام و اندیشه های امام در کشورهای عربی می پردازد. این مدرس سطوح عالی حوزه که هم اکنون عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم است، خاطرات و تجارب ارزنده ای از سال ها نمایندگی و حضور در کشورهای حاشیه خلیج فارس دارد. پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران ، در گفتگویی با شاگرد و همراه قدیمی امام خمینی، پیرامون وضعیت شیعیان کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، موقعیت سیاسی و فعالیت های شیعیان در دو کشور بحرین و عربستان و تحولات مربوط به آنان سخن گفته است. همچنین با توجه به حضور حجت الاسلام والمسلمین برقعی در بعثه امام خمینی در سال 1366 و حضورشان در حج خونین آن سال، خاطرات و تحلیل هایی خواندنی نیز از وقایع آن سال بیان داشته اند که شاید تا حدودی با آنچه تا کنون شنیده ایم، متفاوت باشد. آنچه در پی می آید مشروح این گفتگو است:
در اثر اتفاق سال 66 فضا از کنترل تعقل طرفین خارج شد و به هر حال در آنجا مردم لطمه دیدند و حیثیت ما در بین مسلمان لطمه دید. ما می گفتیم سعودی ها هتک حرمت کردند و آنها هم دست بسته ننشستند و رسانه ها و امکانات بین المللی نیز به یاری آنها شتافت و این گونه تبلیغ کردند که ایرانی ها می خواستند به حرم و به بیت الله الحرام توهین کنند و به مقامات امنیتی ما حمله کردند و مامورین ما را زدند و عده ای را هم کشتند. مجموعاً ما بازنده قضیه بودیم و همین هم بود که امام خیلی ناراحت و متأثر شدند و سه سال هم حج تعطیل شد. به هر حال وضعیت ناگواری بود که شاید با اندکی تدبیر و دوراندیشی به این مرحله نمی رسید.

یکی از فرازهای مهم و سرنوشت ساز فی مابین ایران و عربستان، مسئله حج سال 1366 است. وقایعی که در آن سال به وقوع پیوست در روابط دو کشور تاثیر به سزایی داشت. با توجه به اینکه در آن سالها جنابعالی نماینده امام خمینی در کشورهای حاشیه خلیج فارس بوده اید، وضعیت آن سال و مسائل پیش آمده را چگونه می بینید؟
برداشت امام از موضوع حج برداشتی عبادی-سیاسی بود. در واقع رویکرد صرف عبادی برای این واجب شرعی قائل نبودند. در واقع این عبادت دو وجهی که در وجه اول، عبادتی است که انسان با حضور در اماکن مذهبی مکه و مدینه، روحش صیقلی می شود و ارتباطی معنوی با خداوند متعال برقرار می کند. حضور در این اماکن در عین حال یادآور رشادت ها و فضائل پیامبر اکرم(ص) و اصحاب و ائمه(ع) است. در وجه دوم که همان وجه سیاسی است. از نظر من منظور از واژه سیاسی نیز نفس حضور شیعیان در سرزمین های وحی و مکه و مدینه و تألیف قلوبی است که بین مسلمین بوجود می آید و در عین حال با اعلام روزی به عنوان «برائت از مشرکین» این اتحاد و همدلی سمت و سویی در برابر استکبار و ظالمین بین المللی و همراهان و همدستان آنان در کشورهای اسلامی، معنا پیدا می کند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز وضعیت به گونه ای دیگر پیگیری شد. به دلیل آغاز جنگ ایران و عراق و همراهی اکثر کشورهای عربی-اسلامی با رژیم عراق، یک حساسیت توام با ترس بین آنها و ایرانی ها بوجود آمده بود. فشارها زیاد شد و تا حدی پیش رفت که در سالهای میانی دهه 60 فشارهایی برای تعطیل شدن مراسم برائت از مشرکین در مکه بوجود آمد. اوج این فشارها در سال 1366 بود. در آن زمان حجت الاسلام والمسلمین کروبی، رییس بعثه امام خمینی در عربستان بودند. به خاطر دارم که من در بعثه بودم که از مقامات عربستان آمدند و نسبت به برگزاری تظاهرات و برائت از مشرکین اخطار دادند و اعلام مخالفت و نارضایتی کردند. گفتند که با کار شما مخالف هستیم و این چند سال هم می خواستیم جلوی این کار را بگیریم که ملک فهد مخالفت نموده است. الان هم از جاهای دیگر بر روی ما فشار است و دیگر نمی توانیم ادامه این روند را تحمل کنیم و امسال هم از «ملک فهد» اختیار تام گرفته ایم که به هر صورت جدی، جلوی این کار را بگیریم و به صراحت می گفتند که در صورت انجام هر اقدامی در این رابطه، سرکوب خواهیم کرد. در آن زمان غیر از آقای کروبی که ریاست بعثه را بر عهده داشتند افراد طراز اولی چون آقایان جوادی آملی، فاضل لنکرانی و امینی نیز در بعثه بودند.
خوب در همان روز چه اتفاقی افتاد؟ چطور شد که با توجه به این هشدار تدابیر لازم برای وقوع آن اتفاق از سوی مقامات بعثه و سایر مقامات مسئول تدارک نشد؟
در آن روز پس از هجوم نیروهای پلیس و امنیتی سعودی، حجاج متفرق شدند. پس از متفرق شدن حجاج بسیاری از اموال بعثه و حجاج در حمله ای که صورت گرفته بود از بین رفت. حتی من یادم هست که آن سال آقای کروبی در مضیقه مالی قرار گرفت و من به خاطر ارتباطی که با شیعیان و معتمدین کشورهای حوزه خلیج فارس داشتم، مبالغی پول را تهیه کردم و در اختیار ایشان قرار دادم تا امکان بر طرف کردن و راه انداختن کارها را داشته باشند.

واقعیت مطلب این است که آقایان برداشت شان این بود که نیروهای عربستان بلوف می زنند و نمی توانند سرکوب کنند و این را می گویند که ما عقب بکشیم و به دول خارجی و علی الخصوص به امریکایی ها که لبه تیز حمله ما به آنها است، بگویند ما اینها را تهدید کردیم ولی گوش به حرف ما نمی دهند. در واقع فکر می کردند که این تهدیدها تو خالی است و امکان عملی شدن ندارد. اصلا کسی باور نمی کرد که حکومت عربستان ننگ حمله وکشتار حجاج بیت الله الحرام را برای خود بخرد.
در آن روز هم با توجه به نحوه استقرار نیروهای امنیتی و پلیس عربستان و نحوه گارد گرفتن آنان و مسائل دیگر، اجتماع هیجانی شده بود. وقتی برخورد شروع شد و عده ای از حجاج به شهادت رسیدند، به خاطر دارم که خودم هم برای لحظاتی در میان کشته شدگان افتاده بودم. برای لحظاتی فضایی باز شد و و توانستم خودم را به جمعیتی که عقب رانده شده بود، برسانم. پس از این یورش آنها قضیه را ختم کردند و نیروهای خود را عقب کشیدند. فضا از کنترل تعقل طرفین خارج شد و به هر حال در آنجا مردم لطمه دیدند و حیثیت ما در بین مسلمان لطمه دید. ما می گفتیم سعودی ها هتک حرمت کردند و آنها هم دست بسته ننشستند و رسانه ها و امکانات بین المللی نیز به یاری آنها شتافت و این گونه تبلیغ کردند که ایرانی ها می خواستند به حرم و به بیت الله الحرام توهین کنند و به مقامات امنیتی ما حمله کردند و مامورین ما را زدند و عده ای را هم کشتند. مجموعاً ما بازنده قضیه بودیم و همین هم بود که امام خیلی ناراحت و متأثر شدند و سه سال هم حج تعطیل شد. امام تعبیر تندی کردند و بدین مضمون گفتند ما ایرانیان اگر از صدام یک روزی بگذریم از ملک فهد نمی گذریم و نمی دانم داستان چگونه برای فهد مطرح شده بود و یا در پشت پرده چه جریاناتی پیش آمده بود که به چنین جنایتی رضایت داد. در صورتی که نیروهای عربستان به تاکید می گفتند که تمام سال هایی که ما تحمل کردیم به خاطر این بوده که ملک فهد نمی گذاشت ما جلوی شما را بگیریم. و گفته با این مسئله کنار بیاییم و کاری نکنیم که کار به ناراحتی کشیده شود. به هر حال وضعیت ناگواری بود که شاید با اندکی تدبیر و دوراندیشی به این مرحله نمی رسید.
واکنش امام(ره) به کشتار حجاج بیت الله الحرام
ایشان در یکی از پیامهای خود در این رابطه فرمود:«جنایت تاریخی شکستن احترام حرم امن الهی که دل مسلمانان متعهد جهان را آتش زد، چیزی نیست که تا ابد بشود آن را فراموش کرد یا ساکت بود... ».

حضرت امام همچنین این حرکت مذبوحانه عمال سعودی را بهترین یاری و کمک برای نشان دادن مظلومیت ملت ایران و بهترین دلیل برای بی لیاقتی آل سعود جهت تصدی امور کعبه و حج دانست به نماینده خود و سرپرست حجاج ایرانی صادر کرد، چنین فرمود:
«آنها به دست خود اسباب افتضاح و رسوایی خود را فراهم نمودند ... ما اگر می خواستیم به جهان اسلام ثابت کنیم که کعبه داران کنونی لیاقت میزبانی سربازان و میهمانان خدا را ندارند و جز تأمین آمریکا و اسرائیل و تقدیم منافع کشورشان به آنها کاری از دستشان بر نمی آید، بدین خوبی نمی توانستیم بیان کنیم ... و به این اندازه که کارگزاران بی اراده حاکمیت سعودی در این قساوت و بی رحمی عمل کردند، موفق نمی شدیم»
حضرت امام (ره ) همچنین با تأکید بر شعار برائت و لزوم احیاء آن برای تحقق حج ابراهیمی این رکن رکین حج را با اهمیت دانسته و حج بی برائت را اصلا حج نمی داند .
منابع:
www.shafaf.ir
www.irdiplomacy.ir
به گزارش بولتن نیوز، حجت الاسلام والمسلمین سیدرضابرقعی از روحانیون مبارزی است که سال ها همراهی با امام خمینی در قم و نجف را در کارنامه دارد. وی پس از پیروزی انقلاب به نمایندگی از امام در کشورهای حاشیه خلیج فارس به نشر اسلام و اندیشه های امام در کشورهای عربی می پردازد. این مدرس سطوح عالی حوزه که هم اکنون عضو مجمع مدرسین و محققین حوزه علمیه قم است، خاطرات و تجارب ارزنده ای از سال ها نمایندگی و حضور در کشورهای حاشیه خلیج فارس دارد. پایگاه اطلاع رسانی و خبری جماران ، در گفتگویی با شاگرد و همراه قدیمی امام خمینی، پیرامون وضعیت شیعیان کشورهای عربی حاشیه خلیج فارس، موقعیت سیاسی و فعالیت های شیعیان در دو کشور بحرین و عربستان و تحولات مربوط به آنان سخن گفته است. همچنین با توجه به حضور حجت الاسلام والمسلمین برقعی در بعثه امام خمینی در سال 1366 و حضورشان در حج خونین آن سال، خاطرات و تحلیل هایی خواندنی نیز از وقایع آن سال بیان داشته اند که شاید تا حدودی با آنچه تا کنون شنیده ایم، متفاوت باشد. آنچه در پی می آید مشروح این گفتگو است:
در اثر اتفاق سال 66 فضا از کنترل تعقل طرفین خارج شد و به هر حال در آنجا مردم لطمه دیدند و حیثیت ما در بین مسلمان لطمه دید. ما می گفتیم سعودی ها هتک حرمت کردند و آنها هم دست بسته ننشستند و رسانه ها و امکانات بین المللی نیز به یاری آنها شتافت و این گونه تبلیغ کردند که ایرانی ها می خواستند به حرم و به بیت الله الحرام توهین کنند و به مقامات امنیتی ما حمله کردند و مامورین ما را زدند و عده ای را هم کشتند. مجموعاً ما بازنده قضیه بودیم و همین هم بود که امام خیلی ناراحت و متأثر شدند و سه سال هم حج تعطیل شد. به هر حال وضعیت ناگواری بود که شاید با اندکی تدبیر و دوراندیشی به این مرحله نمی رسید.
یکی از فرازهای مهم و سرنوشت ساز فی مابین ایران و عربستان، مسئله حج سال 1366 است. وقایعی که در آن سال به وقوع پیوست در روابط دو کشور تاثیر به سزایی داشت. با توجه به اینکه در آن سالها جنابعالی نماینده امام خمینی در کشورهای حاشیه خلیج فارس بوده اید، وضعیت آن سال و مسائل پیش آمده را چگونه می بینید؟
برداشت امام از موضوع حج برداشتی عبادی-سیاسی بود. در واقع رویکرد صرف عبادی برای این واجب شرعی قائل نبودند. در واقع این عبادت دو وجهی که در وجه اول، عبادتی است که انسان با حضور در اماکن مذهبی مکه و مدینه، روحش صیقلی می شود و ارتباطی معنوی با خداوند متعال برقرار می کند. حضور در این اماکن در عین حال یادآور رشادت ها و فضائل پیامبر اکرم(ص) و اصحاب و ائمه(ع) است. در وجه دوم که همان وجه سیاسی است. از نظر من منظور از واژه سیاسی نیز نفس حضور شیعیان در سرزمین های وحی و مکه و مدینه و تألیف قلوبی است که بین مسلمین بوجود می آید و در عین حال با اعلام روزی به عنوان «برائت از مشرکین» این اتحاد و همدلی سمت و سویی در برابر استکبار و ظالمین بین المللی و همراهان و همدستان آنان در کشورهای اسلامی، معنا پیدا می کند.
پس از پیروزی انقلاب اسلامی نیز وضعیت به گونه ای دیگر پیگیری شد. به دلیل آغاز جنگ ایران و عراق و همراهی اکثر کشورهای عربی-اسلامی با رژیم عراق، یک حساسیت توام با ترس بین آنها و ایرانی ها بوجود آمده بود. فشارها زیاد شد و تا حدی پیش رفت که در سالهای میانی دهه 60 فشارهایی برای تعطیل شدن مراسم برائت از مشرکین در مکه بوجود آمد. اوج این فشارها در سال 1366 بود. در آن زمان حجت الاسلام والمسلمین کروبی، رییس بعثه امام خمینی در عربستان بودند. به خاطر دارم که من در بعثه بودم که از مقامات عربستان آمدند و نسبت به برگزاری تظاهرات و برائت از مشرکین اخطار دادند و اعلام مخالفت و نارضایتی کردند. گفتند که با کار شما مخالف هستیم و این چند سال هم می خواستیم جلوی این کار را بگیریم که ملک فهد مخالفت نموده است. الان هم از جاهای دیگر بر روی ما فشار است و دیگر نمی توانیم ادامه این روند را تحمل کنیم و امسال هم از «ملک فهد» اختیار تام گرفته ایم که به هر صورت جدی، جلوی این کار را بگیریم و به صراحت می گفتند که در صورت انجام هر اقدامی در این رابطه، سرکوب خواهیم کرد. در آن زمان غیر از آقای کروبی که ریاست بعثه را بر عهده داشتند افراد طراز اولی چون آقایان جوادی آملی، فاضل لنکرانی و امینی نیز در بعثه بودند.
خوب در همان روز چه اتفاقی افتاد؟ چطور شد که با توجه به این هشدار تدابیر لازم برای وقوع آن اتفاق از سوی مقامات بعثه و سایر مقامات مسئول تدارک نشد؟
در آن روز پس از هجوم نیروهای پلیس و امنیتی سعودی، حجاج متفرق شدند. پس از متفرق شدن حجاج بسیاری از اموال بعثه و حجاج در حمله ای که صورت گرفته بود از بین رفت. حتی من یادم هست که آن سال آقای کروبی در مضیقه مالی قرار گرفت و من به خاطر ارتباطی که با شیعیان و معتمدین کشورهای حوزه خلیج فارس داشتم، مبالغی پول را تهیه کردم و در اختیار ایشان قرار دادم تا امکان بر طرف کردن و راه انداختن کارها را داشته باشند.
واقعیت مطلب این است که آقایان برداشت شان این بود که نیروهای عربستان بلوف می زنند و نمی توانند سرکوب کنند و این را می گویند که ما عقب بکشیم و به دول خارجی و علی الخصوص به امریکایی ها که لبه تیز حمله ما به آنها است، بگویند ما اینها را تهدید کردیم ولی گوش به حرف ما نمی دهند. در واقع فکر می کردند که این تهدیدها تو خالی است و امکان عملی شدن ندارد. اصلا کسی باور نمی کرد که حکومت عربستان ننگ حمله وکشتار حجاج بیت الله الحرام را برای خود بخرد.
در آن روز هم با توجه به نحوه استقرار نیروهای امنیتی و پلیس عربستان و نحوه گارد گرفتن آنان و مسائل دیگر، اجتماع هیجانی شده بود. وقتی برخورد شروع شد و عده ای از حجاج به شهادت رسیدند، به خاطر دارم که خودم هم برای لحظاتی در میان کشته شدگان افتاده بودم. برای لحظاتی فضایی باز شد و و توانستم خودم را به جمعیتی که عقب رانده شده بود، برسانم. پس از این یورش آنها قضیه را ختم کردند و نیروهای خود را عقب کشیدند. فضا از کنترل تعقل طرفین خارج شد و به هر حال در آنجا مردم لطمه دیدند و حیثیت ما در بین مسلمان لطمه دید. ما می گفتیم سعودی ها هتک حرمت کردند و آنها هم دست بسته ننشستند و رسانه ها و امکانات بین المللی نیز به یاری آنها شتافت و این گونه تبلیغ کردند که ایرانی ها می خواستند به حرم و به بیت الله الحرام توهین کنند و به مقامات امنیتی ما حمله کردند و مامورین ما را زدند و عده ای را هم کشتند. مجموعاً ما بازنده قضیه بودیم و همین هم بود که امام خیلی ناراحت و متأثر شدند و سه سال هم حج تعطیل شد. امام تعبیر تندی کردند و بدین مضمون گفتند ما ایرانیان اگر از صدام یک روزی بگذریم از ملک فهد نمی گذریم و نمی دانم داستان چگونه برای فهد مطرح شده بود و یا در پشت پرده چه جریاناتی پیش آمده بود که به چنین جنایتی رضایت داد. در صورتی که نیروهای عربستان به تاکید می گفتند که تمام سال هایی که ما تحمل کردیم به خاطر این بوده که ملک فهد نمی گذاشت ما جلوی شما را بگیریم. و گفته با این مسئله کنار بیاییم و کاری نکنیم که کار به ناراحتی کشیده شود. به هر حال وضعیت ناگواری بود که شاید با اندکی تدبیر و دوراندیشی به این مرحله نمی رسید.
واکنش امام(ره) به کشتار حجاج بیت الله الحرام
ایشان در یکی از پیامهای خود در این رابطه فرمود:«جنایت تاریخی شکستن احترام حرم امن الهی که دل مسلمانان متعهد جهان را آتش زد، چیزی نیست که تا ابد بشود آن را فراموش کرد یا ساکت بود... ».
حضرت امام همچنین این حرکت مذبوحانه عمال سعودی را بهترین یاری و کمک برای نشان دادن مظلومیت ملت ایران و بهترین دلیل برای بی لیاقتی آل سعود جهت تصدی امور کعبه و حج دانست به نماینده خود و سرپرست حجاج ایرانی صادر کرد، چنین فرمود:
«آنها به دست خود اسباب افتضاح و رسوایی خود را فراهم نمودند ... ما اگر می خواستیم به جهان اسلام ثابت کنیم که کعبه داران کنونی لیاقت میزبانی سربازان و میهمانان خدا را ندارند و جز تأمین آمریکا و اسرائیل و تقدیم منافع کشورشان به آنها کاری از دستشان بر نمی آید، بدین خوبی نمی توانستیم بیان کنیم ... و به این اندازه که کارگزاران بی اراده حاکمیت سعودی در این قساوت و بی رحمی عمل کردند، موفق نمی شدیم»
حضرت امام (ره ) همچنین با تأکید بر شعار برائت و لزوم احیاء آن برای تحقق حج ابراهیمی این رکن رکین حج را با اهمیت دانسته و حج بی برائت را اصلا حج نمی داند .
منابع:
www.shafaf.ir
www.irdiplomacy.ir
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


