اظهارت افشین قطبی بعد از حذف
قطبی قبل از جام ملت ها مدعی شد کره را خوب می شناسد و قطعا قهرمان خواهد شد او اما پس از باخت به کره جنوبی گفت:"می دانستم فوتبال ما از شرق آسیا ضعیف تر است."این تناقض همه را حیرت زده کرد اما ...!
دقیقه 107 بود که کرهای ها سرانجام تیر خلاص را شلیک کردند تا حقیقتا به
آنچه از ابتدای بازی حقاشان بود دست یابند! یک آن از مدافعان ما گریختند و
آن بازیکن شماره 8 تعویضی! با ضربهای مهارنشدنی دروازهبان چالاک ایران
را مغلوب کرد.
کرهجنوبی از ابتدا هم سوار بازی بود، البته به غیر از دقایقی از نیمه دوم که ما بر توپ و میدان مسلط بودیم، پاسهای تک ضرب، استفاده از فضای پشت سر محمد نصرتی و احسان حاجصفی، محو کردن مهاجمان (انصاریفرد و خلعتبری) از جریان بازی، عقب راندن هافبکها و...
کره جنوبی با برنامه و بسیار هوشیارانه وارد این میدان شده بود. قبل از بازی سرمربی تیم ملی کره جنوبی گفته بود که میدانیم تیم ایران برای دفاع وارد بازی خواهد شد و هیچ تاکیکی برای حمله کردن ندارد. همینگونه هم شد. او تفکرات افشین قطبی را می شناخت؛ بازی با 3 هافبک دفاعی نشانه ترس قطبی بود. او حتی جرات نکرد تا پایان بازی یکی از هافبکهای بازیساز خود (محمد نوری و ایمان مبعلی) را وارد میدان کند. تیم ایران مدام عقب و عقبتر رفت تا در نهایت خسته شده و کرهجنوبی به آنچه حقش بود دست یابد.
پس از آن هم تلاش احساسی ما به نتیجهای نرسید. هر چه زدیم به در بسته خورد. چون این بار مقابل تیمی قرار گرفته بودیم که اصول دفاع کردن را خوب می دانست؛ نه مثل کره شمالی و امارات که ضعیفترین تیمهای جام به لحاظ هجومی لقب گرفتند و از سازمان دفاعی مستاصلی برخوردار بودند!
بازی به پایان رسید و افشین قطبی که بازنده بود قبل از کوانگرائه ،همتایش وارد سالن کنفرانس خبری شد و گفت:"فوتبال غرب همین است. من می دانستم فوتبال ما از شرق آسیا عقبتر است!" جمله کوتاه بود اما بسیار پرمعنی. افشین ما را یاد صحبتهایش قبل از جام ملتهای آسیا انداخت. انگار همین دیروز بود که او گفت:"تیم من شایسته قهرمانی در جام ملتهای آسیاست. بعد او پا را فراتر گذاشت و گفت ما قطعا قهرمان جام ملتهای آسیا می شویم!" آیا این همان افشین قطبی است که در برابرمان قد علم کرده است؟ مردی که تا دیروز ایران را قهرمان جام ملتهای آسیا میدانست؛ کسی که میگفت شاگردانم قلب شیر دارند و میتوانند کارهای بزرگ انجام دهند؟
دوباره یاد حرف های قطبی افتادیم: "کره جنوبی را مثل کف دست می شناسم! دوست دارم با کره جنوبی بازی کنیم." اوکره جنوبی را مثل کف دست می شناخت اما به مجرد آنکه دستهای خود را به نشانه تسلیم بالا برد تغییر موضع داد. قطبی بار دیگر فوتبال ایران را کوچک کرد. از این جمله که :"فوتبال ما از شرق آسیا ضعیف تر است." نمیتوان برداشت دیگری داشت.
البته واقعیت چیزی هم جز این نبود اما چرا افشین قطبی پیش از این به این موضوع اشاره نکرد؟ چرا او مدام از شناختن کره، قهرمانی در جام ملتها و دیگر فتوحات حرف زد؟ آیا افشین قطبی دوباره خبرنگارن ایرانی را به بازی گرفته است؟ از جملات او چیز دیگری نمیتوان برداشت کرد... پایان غمانگیزی بود. یکی میگفت ای کاش در همان 90 دقیقه از کره جنوبی گل می خوردیم تا تلخی این شکست کمتر بشود. رفتیم به دقایق اضافه و بر این باور بودیم که در ضربات پنالتی می توانیم حریف خود را مغلوب کنیم ،آن هم روی هنر دروازه بانمان، اما هرگز چنین نشد.
حتی آن معادلات احساسی که می گفت این بار نوبت پیرورزی ماست هم کارگر نبود. نه انگار این بار هم نوبت باخت ما بود تا مقابل کره تحقیر بشویم. این واقعیت فوتبال است. بدون برنامه نمیتوان به بلندیها اندیشید...
کرهجنوبی از ابتدا هم سوار بازی بود، البته به غیر از دقایقی از نیمه دوم که ما بر توپ و میدان مسلط بودیم، پاسهای تک ضرب، استفاده از فضای پشت سر محمد نصرتی و احسان حاجصفی، محو کردن مهاجمان (انصاریفرد و خلعتبری) از جریان بازی، عقب راندن هافبکها و...
کره جنوبی با برنامه و بسیار هوشیارانه وارد این میدان شده بود. قبل از بازی سرمربی تیم ملی کره جنوبی گفته بود که میدانیم تیم ایران برای دفاع وارد بازی خواهد شد و هیچ تاکیکی برای حمله کردن ندارد. همینگونه هم شد. او تفکرات افشین قطبی را می شناخت؛ بازی با 3 هافبک دفاعی نشانه ترس قطبی بود. او حتی جرات نکرد تا پایان بازی یکی از هافبکهای بازیساز خود (محمد نوری و ایمان مبعلی) را وارد میدان کند. تیم ایران مدام عقب و عقبتر رفت تا در نهایت خسته شده و کرهجنوبی به آنچه حقش بود دست یابد.
پس از آن هم تلاش احساسی ما به نتیجهای نرسید. هر چه زدیم به در بسته خورد. چون این بار مقابل تیمی قرار گرفته بودیم که اصول دفاع کردن را خوب می دانست؛ نه مثل کره شمالی و امارات که ضعیفترین تیمهای جام به لحاظ هجومی لقب گرفتند و از سازمان دفاعی مستاصلی برخوردار بودند!
بازی به پایان رسید و افشین قطبی که بازنده بود قبل از کوانگرائه ،همتایش وارد سالن کنفرانس خبری شد و گفت:"فوتبال غرب همین است. من می دانستم فوتبال ما از شرق آسیا عقبتر است!" جمله کوتاه بود اما بسیار پرمعنی. افشین ما را یاد صحبتهایش قبل از جام ملتهای آسیا انداخت. انگار همین دیروز بود که او گفت:"تیم من شایسته قهرمانی در جام ملتهای آسیاست. بعد او پا را فراتر گذاشت و گفت ما قطعا قهرمان جام ملتهای آسیا می شویم!" آیا این همان افشین قطبی است که در برابرمان قد علم کرده است؟ مردی که تا دیروز ایران را قهرمان جام ملتهای آسیا میدانست؛ کسی که میگفت شاگردانم قلب شیر دارند و میتوانند کارهای بزرگ انجام دهند؟
دوباره یاد حرف های قطبی افتادیم: "کره جنوبی را مثل کف دست می شناسم! دوست دارم با کره جنوبی بازی کنیم." اوکره جنوبی را مثل کف دست می شناخت اما به مجرد آنکه دستهای خود را به نشانه تسلیم بالا برد تغییر موضع داد. قطبی بار دیگر فوتبال ایران را کوچک کرد. از این جمله که :"فوتبال ما از شرق آسیا ضعیف تر است." نمیتوان برداشت دیگری داشت.
البته واقعیت چیزی هم جز این نبود اما چرا افشین قطبی پیش از این به این موضوع اشاره نکرد؟ چرا او مدام از شناختن کره، قهرمانی در جام ملتها و دیگر فتوحات حرف زد؟ آیا افشین قطبی دوباره خبرنگارن ایرانی را به بازی گرفته است؟ از جملات او چیز دیگری نمیتوان برداشت کرد... پایان غمانگیزی بود. یکی میگفت ای کاش در همان 90 دقیقه از کره جنوبی گل می خوردیم تا تلخی این شکست کمتر بشود. رفتیم به دقایق اضافه و بر این باور بودیم که در ضربات پنالتی می توانیم حریف خود را مغلوب کنیم ،آن هم روی هنر دروازه بانمان، اما هرگز چنین نشد.
حتی آن معادلات احساسی که می گفت این بار نوبت پیرورزی ماست هم کارگر نبود. نه انگار این بار هم نوبت باخت ما بود تا مقابل کره تحقیر بشویم. این واقعیت فوتبال است. بدون برنامه نمیتوان به بلندیها اندیشید...
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
ناشناس
| 
۱۳:۰۸ - ۱۳۸۹/۱۱/۰۴
پاسخ
واقعا با دزدی این مملکت درست نمیشه 
