چه کسانی ریه های تهران را نابود کردند؟

الودگی هوای تهران که این روزها به معضلی همه گیر تبدیل شده است ، دلایل گوناگونی دارد که یکی از آنها راکارشناسان امر قطع بی ضابطه درختان ونابودی باغات قدیمی به دست سود جویان می دانند.

به گزارش خبرنگار بولتن نیوز، درختان وباغاتی که حکم ریه های شهر را داشتند و باعث تلطیف هوای پایتحت می شدند، فرآیند نابود سازی فضای سبز طبیعی تهران که با اکوسیستم منطقه همخوانی داشت، و کاشت چمن و درختچه ها و گلهای تزیینی به جای آنها همراه باکور کردن و یا تغییر مسیر قنات هایی که باغ ها ،درختان و طبیعت سرسبزشهر رابا کمترین هزینه و وضعیت بهینه سیراب می کردند؛با مداخلات بی منطق و دستکاری غیرقابل توجیه، با اتکا به تجربیات نصف ونیمه متخصصان مستفرنگ از سالها قبل شروع شد و چنان ضرباتی را بر طبیعت شهر وارد کرد که جبران آن به آسانی مقدور نیست.

از حدود 65 سال پیش که تهران گسترش بی رویه خود را آغازکرد، بحث آلودگی هوای آن هم مطرح بوده و بررسیهایی هم برای رفع این معضل انجام شده بود .

روزنامه اطلاعات سال1336 در گزارشی با اشاره به آلودگی هوای تهرا ن چنین گزارش کرده بود :
بررسیهاو آزمایشهای یک هیات سوئیسی که5 سال پیش( یعنی سالهای1330) به ایران آمده بود نشان می دهد اکسیژن هوای تهران از همه شهرهای ایران حتی آبادان (که در آن سالها صنعتی ترین شهر ایران بود) کمتر است و علت آن را افزایش تعداد خودروها ، فعالیت کارخانه ها ونابودی باغات وکشتزارهای شهر عنوان می کند.(روزنامه اطلاعات 2/8/36)

گزارشگر اطلاعات می نویسد: ازمیان رفتن درختان که به منزله ریه شهر بوده و باتولید اکسیژن تازه می توانند هوای شهر را تلطیف کند عامل دیگری در ناسالم ساختن هوای تهران به شمار می رود.
طرح جنگلهای شمال تهران چه بود؟

درسالهایی که همزمان با توسعه بی رویه تهران مساله آلودگی هوای این شهرمطرح شد وزارت کشاورزی وقت، طرحی را برای ایجاد جنگلی درشمال تهران مطرح کرد که براساس آن قرار شد چندین میلیون مترمربع از اراضی منطقه عباس آباد تهران به جنگلکاری اختصاص یابد تابه این ترتیب جنگلهابتوانند با ایفای نقش ریه تنفسی شهر تهرا ن آلودگی هوارا تاحدودی کاهش دهند.

وزیر وقت کشاورزی با ارایه توضیحاتی در باره این طرح می گوید: دولت چند میلیون مترمربع اراضی در شمال تهران یعنی در تپه های عباس آباد در اختیار دارد که بایستی جنگل کاری شود.

وزیر کشاورزی درباره تامین آب این طرح چنین توضیح می دهد : اراضی عباس آباد از سه بخش مسطح ، بلند و پست تشکیل شده که در زمین های مسطح برای تامین آب چاه حفر می شود در زمین های پست با ایجاد سد دریاچه های کوچکی درست خواهد شد که آب آنها از طریق سیلاب ها تامین می شود و در اراضی بلند هم درخت هایی کاشته می شود که به آب چندانی نیاز نداشته باشد.

وی اضافه کرد در اراضی عباس آباد یک باغ نباتات هم ایجاد خواهد شد که اجرای نقشه آن در آتیه نزدیک شروع می شود و درختکاری بقیه اراضی هم به زودی در فصل مخصوص آغاز خواهد شد.(منبع : روزنامه اطلاعات 24/4/1324)

اکنون بیش 65سال از روزی که قرار بود این طرح درتهران اجرا شود گذشت . در مورد آلودگی هوای تهران همه ایران ودنیا شرایط را نیک می دانند ووضع نسبت به گذشته بهتر که نشد هیچ ،گزارشهاموید وخامت بیشتر اوضاع است. امابر سر اراضی دولتی عباس آباد که قرار بود به ریه شهر تهران تبدیل شود، چه آمد؟

شش دهه پس از روزهایی که به تهرانی ها وعده جنگل کاری در تپه های عباس آباد را می دادند اکنون این اراضی به دست باکفایت! مدیران دولتی چون غنیمت جنگی تکه وپاره شده و هر روز شاهد سبز شدن یک ساختمان دولتی جدید ازاین زمین ها هستیم.

در حقیقت مردم از دو جهت زیانکار شده اند، هم ریه تنفسی شهر را که با سلامت آنها ربط مستقیم دارد از دست داده اند و به ناچار باید هوای آلوده تری تنفس کنند وهم باید بابت تجمل گرایی مدیرانی که هنر بزرگشان افزودن بر زیان انباشته شرکتهای دولتی است، از بیت المال هزینه کنند.

اراضی عباس آباد که زمانی قرار بود نقش ریه تنفسی تهران را بازی کنند اکنون به کارگاه بزرگ ساخت و ساز تبدیل شده و شرکت مسئول عمران! وآبادی آن هر از چندگاهی بخشی از این اراضی را به یک سازمان یا شرکت واگذار می کند وبعد از سالی هم ناگهان برجی در یک بخش از اراضی آن سبزمی شود.

شهرداری نیز که سهم خود را گرفته، در بخشی دیگر مشغول ساخت وساز است. به این ترتیب آنچه البته به جایی نرسد فریاد است.

پروژه اشغال فضاهای سبز ، پارک ها و اراضی ورزش و تبدیل آنها به ساختمان های اداری یا خدماتی، روندی است که سالها زیر گوش مسئولان ادامه دارد اما کسی به این تخلف های آشکار که تجاوز به حقوق مردم توسط سازمان های دولتی ،عمومی ودیگران است ،توجهی ندارد .

ساخت و ساز سازمان های دولتی در پارک زیبای لاله و اختصاص فضای سبز آن به هتل و ساختمان های اداری، تصرف اراضی مجموعه ورزشی انقلاب توسط نهادهای نظامی و تربیت بدنی وحتی ایجاد مستمر تاسیسات اداری توسط خود شهرداری در پارک ها و تصرف عدوانی فضای سبز که علی القاعده به مردم تعلق دارد، مصداق آشکار تجاوز به حقوق ملت است که در غیاب سازمانهای مدافع حقوق شهروندی مکرر در مکرر به وقوع می پیوندد.

شهرداری یک بار فضای سبز ایجاد می کند و به حساب آمار عملکرد خود می گذارد و بعد همان را به کتابخانه وکافی شاپ وکلینیک گل وگیاه و کافی نت و سالن اجتماعات نمازخانه کانکس بازیافت و گلخانه و موزه و آکواریوم و... تبدیل می کند و به ترتیب فضای پارک را که قاعدتا متعلق به عموم است و کارکرد فرحبخشی و تلطیف هوا را دارد دوباره به زیر بنای ساخت و سازهای جدید می برد و به این ترتیب سر شهروندان را شیره می مالد...ا

باغهای تهران چگونه نابود می شوند؟
با گسترش شهر تهران باغ ها داخل مناطق شهری قرار می گیرند اما به دلیل کاربری کشاورزی امکان ساخت و ساز برای مالکین وجود ندارد. ساخت و سازها منوط به اجازه شهرداری و تغییر کاربری است و شهرداری زمانی کاربری کشاورزی را به مسکونی تغییر می دهد که مالک 60درصد ملک مورد نظر را به شهرداری واگذار کند.

مالکان اغلب به علت اختلاف قیمتی که بین ملک کشاورزی و ملک مسکونی بخصوص با تراکمی که شهرداری می دهد، به واگذاری ملک راضی می شوند و البته بعضی هم رضایت نمی دهند به همین دلیل می بینیم دربرخی مناطق مسکونی باغ یا قطعه زمین بزرگی سال هاست به حال خود رهاشده و یا با وجود آپارتمان سازی گسترده در اطراف یک قطعه زمین کشاورزی یا باغ ، ملکی ساخته نشده و علاوه بر تلطیف هوای اطراف و محله، انسان رابه سال های دور و کوچه باغ های قدیمی می برد.

در هر صورت شهرداری پس از تصرف 60 درصد اراضی اجازه ساخت در 40 درصد بقیه ،آنهم با حداکثر تراکم را می دهد و بقیه زمین در ید اختیار شهرداری قرار می گیرد.

اما داستان این 60 درصدی ها حدیث مفصلی است که بولتن نیوز درگزارش های بعدی به آنها خواهد پرداخت.