پشت پرده تجمع کامیون داران درمقابل مجلس چیست؟
از 2500 کامیون نیسان تی 300 که به بازار عرضه شده تنها 200 نفر اعتراض داشته اند و با وجود تماس وزارت صنایع تنها 12 کامیون نمایندگی های مراجعه کرده اند و جالب این است که متوسط پیمایش آنها 350 هزار کیلومتر در طول 4 سال و 70 هزار کیلومتر بالاتر از استاندارد بوده است و 170 نفر از این عده حتی قسط اول کامیون خود را نپرداخته اند و تعدادی نیز چک پیش پرداخت را پاس نکرده اند!
تعدادی از کامیونداران که کامیون نیسان تی 300 از سایپا دیزل تحویل گرفته اند طی دو روز شنبه و یکشنبه 13 و 14 آذرماه 89 در مقابل ساختمان بهارستان تجمع کردند.
به گزارش خبرنگار بولتن، تجمع كنندگان كه تعدادشان كمتر از 40 نفر است معتقدند كاميون هاي عرضه شده توسط سايپا ديزل فاقد كيفيت بوده و با تجمع مقابل مجلس خواستار حل مشكل خود هستند.
این کامیونداران که با پارچه نوشتههایی خود را قربانیان شرکت سایپا دیزل میدانستند در گفتگو با خبرنگاران اظهار داشتند که هیچکس پاسخگوی غیر استاندارد بودن این کامیونهای نیسان تی-۳۰۰ به رانندگان نیست.
اما پرسش اساسی این است که این تجمع ها که چند هفته پشت سر هم و دقیقا همزمان با تصویب واردات کامیون های دست دوم درمجلس تکرار شده است با چه هدف و نیت و سمت وسویی برگزار می شود؟
اگر به نمونه این گونه اعتراض ها در سال های گذشته توجه کنیم روشن می شود که عده ای مقابل شرکت سایپا دیزل، ایران خودرو دیزل و سایر شرکت های خودروساز تجمع می کردند و پس از طرح شکایت، مذاکره با مدیران شرکت ها، رسیدگی حقوقی و... موضوع تجمع تمام می شد و راننده ها نیز طی یک دوره زمانی حقوق خود را مطالبه می کردند و به شکایت آنها رسیدگی می شد.
اما در هفته های اخیر، تجمع آنها در مقابل مجلس چند بار اتفاق افتاده همزمان با آن مصوبه واردات کامیون های دست دوم با وجود انتقاد خودروسازان کشور را شاهد بودیم.
براین اساس یک پرسش مهم مطرح است که چرا این تجمع در مورد یک موضوع مشخص بارها تکرار شده است و چرا شرایط به گونه ای است که راننده ها هنوز در تهران حضور دارند و به شهرستان ها برنمی گردند و هزینه اقامت و ایاب و ذهاب و غذا و .. آنها چگونه تامین می شود و چه کسانی پشت این جریان قرار دارند؟
از آن جا که تجمع و اعتراض کامیونداران نیسان برای چندمین بار است که در هفتههای اخیر در مقابل ساختمان بهارستان انجام میشود، این پرسش را مطرح می کند که دلیل تداوم این اعتراضات چیست؟
اگر موضوع با انتقاد و اعتراض و تجمع قابل حل است و لازم است که نمایندگان مجلس و مسوولان و رسانه های خبری مطلع شوند و مسوولان سایپا دیزل در جریان انتقادهای جدی کامیون داران باشند، با یک بار تجمع کافی است که چنین درخواستی ارائه شود.
همچنین اگر موضوع باید از طریق حقوقی و دادسراها پیگیری شود چه نیازی است که چند بار تجمع برگزار شود؟
واقعیت این است که بخش عمده ای از راننده ها ساکن تهران نیستند و از شهرستان ها به تهران می آیند و در نتیجه حداقل به روزانه 20 تا 30 هزار تومان هزینه ایاب و ذهاب، سکونت و غذا و ... نیاز دارند و این پرسش مطرح است که در این مدت راننده ها چگونه کار وکسب خود را رها کرده اند و با قبول هزینه های رفت و آمد و صرف چند هفته وقت به تهران آمده اند تا یک پیام تکراری را که بارها گفته شده بازهم تکرار کنند؟
اگر طرح شکایت صورت گرفته و دادگاه مشغول رسیدگی است کافی است که نماینده حقوقی یا وکیل راننده ها به دادگاه مراجعه کند و پیگیر کار باشد.
همچنین اگر گروهی برای مذاکره با سایپا دیزل تعیین شده اند تا کار را پیگیری کنند دیگر نیازی نیست که حدود 40 نفر از راننده ها در تهران تجمع کنند.
باوجود شکایت معترضان به سازمان تعزیرات و دادگستری، در هر دو موردشکایت رسیدگی شده و منع پیگرد سایپا صادرشده و معترضان محکوم شده اند.
در چهار سال گذشته 2500 دستگاه از این کامیون فروخته شده و تنها 200 راننده نسبت به کیفیت آنها معترض بوده اند. جالب این است که 170 نفر آنها حتی قسط اول خود را پرداخت نکرده اند و تعدادی از آنها چک پیش پرداخت خود را هم پاس نکرده اند. طبق مقررات کسانی که چک پیش پرداخت 10 میلیون تومانی را پاس نکنند مشمول جریمه می شوند. اما با این وجود، سایپا دیزل اعلام کرده که جریمه را می بخشد به شرط این که اقساط خود را بپردازند.
با این وجود، این افراد با هوچی گری و اعتراض و تجمع های تکراری، قصد حل مشکل را ندارند.
کمیته ای متشکل از بازرسی وزارت صنایع و معادن، کنترل کیفی، موسسه استاندارد، سایپا دیزل و 2 نفر از نمایندگان معترضان تشکیل شد.
نکته جالب این است که دو نفر از 3 نماینده، معترضان نه راننده هستند و نه مالک کامیون محسوب می شوند و معلوم نیست که برچه مبنایی انتخاب شده اند.
پیرو فراخوان سایپا دیزل به معترضان از 200 کامیون، تنها 18 کامیون برای بازدید به نمایندگی ها مراجعه کرده اند و بقیه توجهی نکرده اند . از این 18 کامیون نیز 12 کامیون از بین 200 معترض بوده و 8 کامیون نیز به صورت اتفاقی مراجعه کرده اند.
نکته بسیار مهم این است که طبق استاندارد پیمایش هر کامیون باید به طور متوسط سالیانه 70 هزار کیلومتر پیمایش داشته باشد اما متوسط پیمایش هر یک از این 18 کامیون، 350 هزار کیلومتر بوده که 70 هزار کیلومتر بیش از استاندارد بوده است.
همین موضوع نشان می دهد که کامیون ها کارکرد و کارایی خوبی داشته اند و اگر خراب وبی کیفیت بودند قادر به این همه پیمایش نبودند و معلوم نیست که معترضان بر چه مبنایی به کیفیت این کامیون ها اعتراض کرده اند.
نکته دیگر این است که اگر راننده ها و مالکان کامیون ها معترض هستند چرا به تماس سایپا دیزل به 200 راننده کامیون تنها 12 کامیون پاسخ مثبت داده اند و به نمایندگی ها مراجعه کرده اند؟
براین اساس، ادامه چنین تجمعی در هفته های اخیر، غیرمعمول به نظر می رسد و نباید با تجمع های بی رویه جو صنعت و بازار خدشه دار شود و موضوع را طوری جلوه دهند که متناسب با تعداد و شرایط کامیون های تی 300 نیسان نیست.
باید در نظر داشته باشیم که سایپا دیزل در دو دهه اخیر از طریق تولید محصولات با کیفیت اروپایی مانند ولوو، رنومیدلام و... بهترین خودروهای تجاری را عرضه کرده است و آن چه باعث که تولید خودروهایی با قطعات چینی در کشور مورد توجه قرار گیرد،نبود اعتبارات بانکی کافی، قدرت خرید پایین، درآمد کمتر راننده های ایران نسبت به اروپا و... است تا راننده ها توان کافی برای خرید کامیون را داشته باشند.
براین اساس، شرکتی مانند سایپا دیزل که شرکتی معتبری بوده و به همین خاطر سهام آن در سال های اخیر جزو بهترین سهام های بازار سرمایه ایران بوده است توان کافی برای تولید کامیون های باکیفیت را دارد اما در سال های اخیر، تقاضا برای خودروهای ارزان تر از کامیون های اروپایی، باعث پاره ای از انتقادها شده است .
به عبارت دیگر، راننده های معترض خود باید توجه داشته باشند که شرکت سایپا دیزل مقصر اصلی این اتفاق ها نیست بلکه این مشکلات ریشه در تقاضای موجود بازار کامیون داران دارد و اگر راننده ای خودروی ارزان تر از مشابه اروپایی خریداری می کند نباید انتظار داشته باشد که مشابه نمونه اروپایی کار کند.
از آن جا که در 100 سال اخیر، کامیون های اروپایی و آمریکایی در ایران فعال بوده اند و راننده ها به کیفیت آنها عادت داشته اند نباید انتظار داشته باشند که یک سوم تا یک دوم قیمت کامیون اروپایی را بدهند اما همان کیفیت را انتظار داشته باشند.
مسوولان صنعت و نمایندگان محترم مجلس نیز باید توجه داشته باشند که عده ای از وارد کنندگان کامیون و قطعات آنها و رقبای شرکت سایپا دیزل، تلاش دارند که از این طریق باعث خدشه وارد کردن به حیثیت سایپا دیزل شوند. وگرنه منطقی نیست که عده ای چند بار و چند هفته با صرف هزینه های مالی متفاوت و صرف چند هفته وقت یک موضوع تکراری را بارها تکرار کنند و هر بار روزنامه ها، رسانه ها و توجه مردم را به موضوعی تکراری جلب کنند که تنها دغدغه تعداد محدودی از راننده ها است.
براین اساس، لازم است که مسوولان سایپا دیزل گزارش جامعی از این موضوع تهیه کنند و پشت پرده افرادی که به بهانه کیفیت پایین تعدادی از محصولات این شرکت ، قصد خدشه دار کردن صنعت کشور و ایجاد فضای بی اعتمادی را دارند روشن کنند.
همچنین باید گزارشی از رسیدگی به این موضوع ارائه شود و مسوولان سایپادیزل به این موضوع پاسخ دهند که ادعای این عده محدود از راننده ها تا چه حد صحت دارد و درست است و اگر به این بهانه، مافیای واردات کامیون دست دوم و قطعات به دنبال منفعت طلبی است موضوع هر چه سریعتر برای مجلس و دولت روشن شود .
به گزارش خبرنگار بولتن، تجمع كنندگان كه تعدادشان كمتر از 40 نفر است معتقدند كاميون هاي عرضه شده توسط سايپا ديزل فاقد كيفيت بوده و با تجمع مقابل مجلس خواستار حل مشكل خود هستند.
این کامیونداران که با پارچه نوشتههایی خود را قربانیان شرکت سایپا دیزل میدانستند در گفتگو با خبرنگاران اظهار داشتند که هیچکس پاسخگوی غیر استاندارد بودن این کامیونهای نیسان تی-۳۰۰ به رانندگان نیست.
اما پرسش اساسی این است که این تجمع ها که چند هفته پشت سر هم و دقیقا همزمان با تصویب واردات کامیون های دست دوم درمجلس تکرار شده است با چه هدف و نیت و سمت وسویی برگزار می شود؟
اگر به نمونه این گونه اعتراض ها در سال های گذشته توجه کنیم روشن می شود که عده ای مقابل شرکت سایپا دیزل، ایران خودرو دیزل و سایر شرکت های خودروساز تجمع می کردند و پس از طرح شکایت، مذاکره با مدیران شرکت ها، رسیدگی حقوقی و... موضوع تجمع تمام می شد و راننده ها نیز طی یک دوره زمانی حقوق خود را مطالبه می کردند و به شکایت آنها رسیدگی می شد.
اما در هفته های اخیر، تجمع آنها در مقابل مجلس چند بار اتفاق افتاده همزمان با آن مصوبه واردات کامیون های دست دوم با وجود انتقاد خودروسازان کشور را شاهد بودیم.
براین اساس یک پرسش مهم مطرح است که چرا این تجمع در مورد یک موضوع مشخص بارها تکرار شده است و چرا شرایط به گونه ای است که راننده ها هنوز در تهران حضور دارند و به شهرستان ها برنمی گردند و هزینه اقامت و ایاب و ذهاب و غذا و .. آنها چگونه تامین می شود و چه کسانی پشت این جریان قرار دارند؟
از آن جا که تجمع و اعتراض کامیونداران نیسان برای چندمین بار است که در هفتههای اخیر در مقابل ساختمان بهارستان انجام میشود، این پرسش را مطرح می کند که دلیل تداوم این اعتراضات چیست؟
اگر موضوع با انتقاد و اعتراض و تجمع قابل حل است و لازم است که نمایندگان مجلس و مسوولان و رسانه های خبری مطلع شوند و مسوولان سایپا دیزل در جریان انتقادهای جدی کامیون داران باشند، با یک بار تجمع کافی است که چنین درخواستی ارائه شود.
همچنین اگر موضوع باید از طریق حقوقی و دادسراها پیگیری شود چه نیازی است که چند بار تجمع برگزار شود؟
واقعیت این است که بخش عمده ای از راننده ها ساکن تهران نیستند و از شهرستان ها به تهران می آیند و در نتیجه حداقل به روزانه 20 تا 30 هزار تومان هزینه ایاب و ذهاب، سکونت و غذا و ... نیاز دارند و این پرسش مطرح است که در این مدت راننده ها چگونه کار وکسب خود را رها کرده اند و با قبول هزینه های رفت و آمد و صرف چند هفته وقت به تهران آمده اند تا یک پیام تکراری را که بارها گفته شده بازهم تکرار کنند؟
اگر طرح شکایت صورت گرفته و دادگاه مشغول رسیدگی است کافی است که نماینده حقوقی یا وکیل راننده ها به دادگاه مراجعه کند و پیگیر کار باشد.
همچنین اگر گروهی برای مذاکره با سایپا دیزل تعیین شده اند تا کار را پیگیری کنند دیگر نیازی نیست که حدود 40 نفر از راننده ها در تهران تجمع کنند.
باوجود شکایت معترضان به سازمان تعزیرات و دادگستری، در هر دو موردشکایت رسیدگی شده و منع پیگرد سایپا صادرشده و معترضان محکوم شده اند.
در چهار سال گذشته 2500 دستگاه از این کامیون فروخته شده و تنها 200 راننده نسبت به کیفیت آنها معترض بوده اند. جالب این است که 170 نفر آنها حتی قسط اول خود را پرداخت نکرده اند و تعدادی از آنها چک پیش پرداخت خود را هم پاس نکرده اند. طبق مقررات کسانی که چک پیش پرداخت 10 میلیون تومانی را پاس نکنند مشمول جریمه می شوند. اما با این وجود، سایپا دیزل اعلام کرده که جریمه را می بخشد به شرط این که اقساط خود را بپردازند.
با این وجود، این افراد با هوچی گری و اعتراض و تجمع های تکراری، قصد حل مشکل را ندارند.
کمیته ای متشکل از بازرسی وزارت صنایع و معادن، کنترل کیفی، موسسه استاندارد، سایپا دیزل و 2 نفر از نمایندگان معترضان تشکیل شد.
نکته جالب این است که دو نفر از 3 نماینده، معترضان نه راننده هستند و نه مالک کامیون محسوب می شوند و معلوم نیست که برچه مبنایی انتخاب شده اند.
پیرو فراخوان سایپا دیزل به معترضان از 200 کامیون، تنها 18 کامیون برای بازدید به نمایندگی ها مراجعه کرده اند و بقیه توجهی نکرده اند . از این 18 کامیون نیز 12 کامیون از بین 200 معترض بوده و 8 کامیون نیز به صورت اتفاقی مراجعه کرده اند.
نکته بسیار مهم این است که طبق استاندارد پیمایش هر کامیون باید به طور متوسط سالیانه 70 هزار کیلومتر پیمایش داشته باشد اما متوسط پیمایش هر یک از این 18 کامیون، 350 هزار کیلومتر بوده که 70 هزار کیلومتر بیش از استاندارد بوده است.
همین موضوع نشان می دهد که کامیون ها کارکرد و کارایی خوبی داشته اند و اگر خراب وبی کیفیت بودند قادر به این همه پیمایش نبودند و معلوم نیست که معترضان بر چه مبنایی به کیفیت این کامیون ها اعتراض کرده اند.
نکته دیگر این است که اگر راننده ها و مالکان کامیون ها معترض هستند چرا به تماس سایپا دیزل به 200 راننده کامیون تنها 12 کامیون پاسخ مثبت داده اند و به نمایندگی ها مراجعه کرده اند؟
براین اساس، ادامه چنین تجمعی در هفته های اخیر، غیرمعمول به نظر می رسد و نباید با تجمع های بی رویه جو صنعت و بازار خدشه دار شود و موضوع را طوری جلوه دهند که متناسب با تعداد و شرایط کامیون های تی 300 نیسان نیست.
باید در نظر داشته باشیم که سایپا دیزل در دو دهه اخیر از طریق تولید محصولات با کیفیت اروپایی مانند ولوو، رنومیدلام و... بهترین خودروهای تجاری را عرضه کرده است و آن چه باعث که تولید خودروهایی با قطعات چینی در کشور مورد توجه قرار گیرد،نبود اعتبارات بانکی کافی، قدرت خرید پایین، درآمد کمتر راننده های ایران نسبت به اروپا و... است تا راننده ها توان کافی برای خرید کامیون را داشته باشند.
براین اساس، شرکتی مانند سایپا دیزل که شرکتی معتبری بوده و به همین خاطر سهام آن در سال های اخیر جزو بهترین سهام های بازار سرمایه ایران بوده است توان کافی برای تولید کامیون های باکیفیت را دارد اما در سال های اخیر، تقاضا برای خودروهای ارزان تر از کامیون های اروپایی، باعث پاره ای از انتقادها شده است .
به عبارت دیگر، راننده های معترض خود باید توجه داشته باشند که شرکت سایپا دیزل مقصر اصلی این اتفاق ها نیست بلکه این مشکلات ریشه در تقاضای موجود بازار کامیون داران دارد و اگر راننده ای خودروی ارزان تر از مشابه اروپایی خریداری می کند نباید انتظار داشته باشد که مشابه نمونه اروپایی کار کند.
از آن جا که در 100 سال اخیر، کامیون های اروپایی و آمریکایی در ایران فعال بوده اند و راننده ها به کیفیت آنها عادت داشته اند نباید انتظار داشته باشند که یک سوم تا یک دوم قیمت کامیون اروپایی را بدهند اما همان کیفیت را انتظار داشته باشند.
مسوولان صنعت و نمایندگان محترم مجلس نیز باید توجه داشته باشند که عده ای از وارد کنندگان کامیون و قطعات آنها و رقبای شرکت سایپا دیزل، تلاش دارند که از این طریق باعث خدشه وارد کردن به حیثیت سایپا دیزل شوند. وگرنه منطقی نیست که عده ای چند بار و چند هفته با صرف هزینه های مالی متفاوت و صرف چند هفته وقت یک موضوع تکراری را بارها تکرار کنند و هر بار روزنامه ها، رسانه ها و توجه مردم را به موضوعی تکراری جلب کنند که تنها دغدغه تعداد محدودی از راننده ها است.
براین اساس، لازم است که مسوولان سایپا دیزل گزارش جامعی از این موضوع تهیه کنند و پشت پرده افرادی که به بهانه کیفیت پایین تعدادی از محصولات این شرکت ، قصد خدشه دار کردن صنعت کشور و ایجاد فضای بی اعتمادی را دارند روشن کنند.
همچنین باید گزارشی از رسیدگی به این موضوع ارائه شود و مسوولان سایپادیزل به این موضوع پاسخ دهند که ادعای این عده محدود از راننده ها تا چه حد صحت دارد و درست است و اگر به این بهانه، مافیای واردات کامیون دست دوم و قطعات به دنبال منفعت طلبی است موضوع هر چه سریعتر برای مجلس و دولت روشن شود .
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
