آمریکا، هدف بعدی سوروس است!

"گلن بک" مجری شبکه خبری فاکس در برنامه اخیر خود جورج سورس بنیانگذار بنیاد سوروس به عنوان گرداننده خیمه شب بازی که رژیم ها را سرنگون می کند، حمله کرد و او را به داشتن گرایشات ضد یهود متهم نمود و به حمایت از اسرائیل پرداخت.

به گزارش خبرنگار بولتن، عجیب ترین بخش نقد وی از سورس این بود که به نظر رسید این مجری فاکس نیوز با کشورهایی مانند ایران و میانمار که اهداف جورج سورس را شیطانی می دانند، هم عقیده است.

گر چه «بک» دربرنامه خود علیه سورس درباره دولت هایی که وی به سرنگونی آنها کمک کرده به نکات برجسته ای اشاره نکرد. اما به صورت تلویحی آمریکا را هدف بعدی سورس قلمداد کرد.

بک گفت که سورس به انقلاب مخملی در جمهوری چک، انقلاب نارنجی در اوکراین و انقلاب زرد در گرجستان کمک کرده است. وی همچنین درراه اندازی کودتا در اسلوواکی، کرواسی و یوگسلاوی دست داشته است.

چیزی که بک درباره کشورهایی که از آنها نام برده ذکر نکرده است این است که درواقع سورس از گروه های مردمی طرفدار دموکراسی که علیه مستبدین کمونیست یا سابقا کمونیست مبارزه می کردند ، حمایت کرده است.

مجری فاکس که درباره بروز انقلابات مخملی در این کشورها دچار سردرگمی شده و رشته کلام از دستش در رفته بود، گفت: تظاهرات خیابانی به رهبری نمایشنامه نویس واروسلاو هاول در 1989 که رژیم کمونیستی پراگ را بزانو درآورد، که این در حالی بود که این مورد در چکسلواکی اتفاق افتاده بود نه در جمهوری چک، که آن موقع هنوز وجود خارجی نداشت همچنین هیچ کودتایی در اسلوواکی، کروواسی یا یوگسلاوی صورت نگرفت.

اسلوواکی در اثر آنچه بدان " طلاق مخملی" می گویند بوجود آمد، انحلال صلح آمیز چکسلواکی نیز دست رهبران منتخب در 1993، رئیس جمهور دوران جنگ کروواسی، فرانیو تودمان، یک ژنرال کمونیست مستبد، که مرد و جای خود را به اسلوبدان میلوسویچف که مسئول نسل کشی در بوسنی، کروواسی و کوزو بود، داد وی نیز پس از تظاهرات خیابانی پس از شکست در انتخابات دموکراتیک استعفا کرد.

«بک» گفت: پایان صلح آمیز رژیم های ظالم بدون طراحی و پول خارجی امکان نداشت و این گواه محکم را نادیده می گیرد که در هر مورد گروه های مدنی، به کمک حمایت های مالی و معنوی از دنیای خارج، قیام های مردمی را علیه حکام مستبد غیر مردمی رهبری کردند.

مجری فاکس نیوز در برنامه خود اشاره ای به گزارش ها مبنی بر پرداخت 150 هزار دلار توسط سورس به رندی شونمان لابی گر جمهوری خواه ومشاور ارشد سارا پیلین، برای فشار برکنگره به حفظ تحریم ها علیه رژیم نظامی میانمار و ترغیب آن به صدور قطعنامه ای برای آزادی فوری و بدون قید و شرط آن سان سوچی، نکرد. (لورا سیلبر، سخنگوی انستیوی جامعه باز سورس تایید کرده که سورس شونمان را برای لابی گری برای حمایت از دموکراسی در میانمار اجیر کرده است.)

در سال 2008، درحالیکه شونمان هنوز مشاور سناتور جان مک کین بود، شرکت لابی گری او یک قرار داد 200 هزار دلاری برای همکاری با دولت گرجستان امضا کرد که هنوز در دست رئیس جمهور میخائیل ساکاشویلی است که با انقلاب زرد به حکومت رسید، و در فهرست تغییر رژیم های شیطانی بک بود.

برخلاف حملات «بک» و دولت ایران به سورس، بنظر می رسد وی از حمایت از تغییرات دموکراتیک در کشورهای سابقا کمونیست اروپای شرقی بسیار بخود می بالد.

سخنگوی جامعه باز، خانم سیلبر، به نویسنده گفت: " آقای سورس به جنبش دموکراتیک چک، جنبش سولیداریتی در لهستان که درنهایت در دهه 80 میلادی دموکراسی را به کشور آورد کمک مالی کرده است.

در همان زمان سورس سازمان هایی در مجارستان کمونیست و شوروی برپا کرد که با رژیم های سرکوبگر مبارزه کنند".

جرج سوروس؛ پدر انقلاب هاي مخملي
«جورج سوروس» 38 در 12آگوست 1930 (21/5/1309) در بوداپست مجارستان متولد شد. وي يك يهودي است كه با مدرك هويت جعلي در بخشي از مجارستان كه توسط نازي ها اشغال شده بود در پناه دوستان خانوادگي اش بزرگ شد. او در دوران پس از جنگ با فرار از قوانين كمونيست ها در دانشكده معروف اقتصاد لندن شروع به تحصيل كرد.

سوروس در سال 1956 به ايالات متحده آمريكا مهاجرت كرد و در همين سال بود كه انقلاب مجارستان به وقوع پيوست. طي سه دهه پس از آن، او توانست به عنوان مدير صندوق مالي و متخصص در امنيت مالي و معامله هاي ارزي در حدود 7ميليارد دلار سرمايه جمع كند. در حالي كه ديوار برلين فرو پاشيد، سوروس اعلام كرد كه نيمي از ثروت خود را صرف دموكرات سازي اتحاد جماهير شوروي سابق كرده است. 39 سوروس خود را پيرو فيلسوف مشور «كارل پوپر» 40 مي داند. از وي در تحليل ها و مقاله هاي رسانه هاي خارجي اغلب به عنوان «سرمايه دار بزرگ آمريكايي و يكي از معماران اصلي انقلاب مخملين» نام برده مي شود.
فعاليت سوروس با هدف ايجاد زيربناي اجتماعي و سياسي «جامعه باز» صورت مي گيرد و اغلب نيز معتقدند هدف از طرح هاي خيريه سوروس نه حمايت از علم و آموزش بلكه ايجاد تغييرهاي تمدني در كشورها مي باشد.

بر مبناي ادعاي رسانه هاي آمريكايي، جورج سوروس در سال هاي اخير مبلغ 4ميليارد و 600ميليون دلار آمريكا به ايالات متحده و ديگر كشورهاي جهان براي امور خيريه اهدا كرده است.

تامين مالي و سرمايه گذاري هنگفت سوروس در كشورهاي مختلف بر روي محورهاي زير استوار شده است:

- ايجاد شبكه اطلاع رساني و تاسيس فرستنده هاي راديويي و تلويزيوني عليه كشورها؛
- ايجاد سيستم آموزشي موردنظر؛
- حمايت از روزنامه ها و تلويزيون
- توسعه فرهنگ (فرهنگ سازي)؛
- تاسيس انجمن وكلاي مدافع در كشورها؛
- حمايت از مطبوعات آزاد؛
- حمايت از برنامه دموكراسي و رسانه ها؛
- حمايت از پروژه تكثير دموكراتيك رسانه اي؛
- حمايت از مطبوعات قومي و محلي؛
- حمايت از اپوزيسيون داخل و خارج؛
- راه اندازي و حمايت از فعاليت سايت اينترنتي و خبرگزاري در كشورها (به عنوان مثال سايت ورارود در تاجيكستان)

در سال هاي اخير، جورج سوروس ضمن ارتباط گيري و ملاقات با سران احزاب و سازمان هاي سياسي كشورها، نمايندگاني را با هدف كمك به توسعه دموكراسي به كشورهاي هدف اعزام داشته است ارتباط سوروس و نفوذ وي در كشورهاي غربي به حدي است كه سفراي كشورهاي غربي به ويژه آمريكا و انگليس به عنوان مجريان و مديران اجرايي بنياد سوروس و هماهنگ كننده نيروها در كشور هدف عمل مي كنند. سوروس در مصاحبه اي كه در سال 2008 با روزنامه لس آنجلس تايمز انجام داده، عنوان داشته است:
«من دوست دارم سناريوي مشابه با وقايعي كه در گرجستان به وقوع پيوسته در كشورهايي نظير قزاقستان، تاجيكستان، تركمنستان و ازبكستان در آسياي مركزي تكرار شوند.»

نقش بنيادين سوروس در انقلاب هاي مخملي
اين بنياد در بيش از 30 كشور جهان از جمله كشورهاي آذربايجان، ارمنستان، ازبكستان، اوكراين، تاجيكستان، روسيه، گرجستان، قرقيزستان، قزاقستان و مولداوي داراي نمايندگي هاي فعال مي باشد.

روند كاري بنياد سوروس به اين شكل است كه مركزي مطالعاتي را در كشورهاي مختلف فعال كرده و سپس با ارزيابي مخالفان دولت مركزي و حمايت از مطبوعات مخالف دولت، زمينه را براي انقلابي آرام فراهم مي نمايد.

عمده ترين فعاليت اين بنياد در حوزه كشورهاي آسياي ميانه و قفقاز مي باشد. براي اولين بار در سال 1997 و در جريان ورشكستگي مالي واقتصادي كشورهاي جنوب شرق آسيا، فعاليت بنياد مذكور به آسياي ميانه كشيده شد و در كشورهاي اين منطقه نمايندگي هايي را تحت عنوان «جامعه باز» تاسيس نمود. هدف اين بنياد از تاسيس اين نمايندگي ها، به راه انداختن انقلاب هاي مخملي در كشورهاي هدف و تغيير نظام سياسي اين كشورها بود.

سوروس اهداف پنهاني مناسب با منافع رژيم صهيونيستي و آمريكا در كشورهاي مختلف را دنبال مي كند و بازوي غيررسمي «سيا» و «موساد» در بسياري از كشورها محسوب مي شود.42 براي واكاوي دقيق تر اهداف پيدا و پنهان سوروس به فعاليت هاي مخرب بنياد سوروس در برخي كشورهاي آسياي ميانه اشاره مي شود:

1- سورس در گرجستان
در گرجستان بنياد سوروس با صرف 20 ميليون دلار به حمايت از مخالفين شوارد نادزه برخاست، علت اين مسئله گرايش وي به مسكو بود كه رژيم صهيونيستي و آمريكا آن را برنمي تابيد. سوروس جهت براندازي شوارد نادزه حدود 500 هزار دلار در «شبكه روستاوي2» كه نقش برجسته اي در انقلاب مخملي گرجستان داشت سرمايه گذاري نمود. اقدامات سوروس در گرجستان تا آنجا ادامه يافت كه پس از استعفاي شوارد نادزه و تشكيل دولت جديد، چهار تن از اعضاي دولت جديد گرجستان شامل وزراي آموزش و پرورش، دادگستري، دارايي و ورزش جوانان وابسته به جورج سوروس بودند و از كارمندان سابق دفاتر وي محسوب مي شدند.

2- سوروس در آذربايجان
گفته مي شود «مؤسسه جامعه باز» سوروس تاكنون 20ميليون دلار در راستاي به اصطلاح كمك به فعاليت هاي رسانه هاي جمعي و سازمان هاي غيردولتي در جمهوري آذربايجان هزينه كرده است. آن دسته از نشرياتي كه بنياد سوروس به آن ها كمك مالي كرده است، مطالب توهين آميز عليه مقدسات اسلامي و ترويج صهيونيسم چاپ كرده اند. به عنوان نمونه مي توان به اقدامات اهانت آميز نشريه«صفت گون» و «يئني فاكت» اشاره كرد.

3- سوروس در ارمنستان
اگرچه طي سال هاي اخير فعاليت بنياد سوروس در جمهوري ارمنستان چندان مطرح نشده است، اما «مؤسسه جامعه باز ارمنستان» شعبه رسمي بنياد سوروس در اين كشور محسوب مي شود و از سال ها قبل در ايروان فعاليت مي كند.
انجام طرح هاي مختلف بنياد سوروس در ارمنستان از طريق اين مؤسسه پيگيري مي شود و از جمله موضوعاتي كه بنياد سوروس در ارمنستان در خصوص آن فعاليت مي كند، رسانه ها هستند.
4- سوروس در تاجيكستان
افزايش مخالفت از طريق رسانه ها، در تاجيكستان نيز توسط بنياد سوروس عليه نظام حاكم دنبال مي شود؛ به گونه اي كه رئيس جمهور تاجيكستان با اظهار نگراني از فعاليت هاي اين بنياد در كشورش گفته است:
«روزنامه هاي «روز نو»، «ارورود»، «اودامواولام» و برخي راديوهاي خصوصي از سوي بنياد سوروس حمايت مالي شده است و هدف اصلي آن ها فرسوده كردن حكومت تاجيكستان است.»

5- سوروس در قزاقستان و قرقيزستان
بنياد سوروس از طريق سايت هاي اينترنتي، روزنامه ها، شبكه هاي تلويزيوني، طرح هاي آموزشي، كتاب ها و مؤسسات غيردولتي و با سايت رژيم صهيونيستي و آمريكا، سعي كرده است در قزاقستان زمينه شكل گيري دموكراسي هدايت شده را فراهم سازد و در انقلاب مخملي قرقيزستان نيز نقش آفرين بوده است.

پدر خوانده شواليه هاي انقلاب رنگين كيست؟
«دكتر «جين شارپ»، از نظريه پردازان عمليات غيرخشونت آميز و انقلاب رنگين است. او در اين عرصه كار خود را با بررسي روشهاي گاندي آغاز نمود و در ادامه نيز گاندي را به عنوان استراتژيست عمليات غيرخشونت آميز به دو كتاب ديگر خود مورد بررسي قرار داد. او طي مصاحبه اي مي گويد:

«من در اواخر دهه 40 و اوايل دهه 50 ميلادي وارد اين بحث شدم.
جنگ جهاني تازه تمام شده بود و استالين هنوز در روسيه بر قدرت بود و سياست استعماري اروپايي ها و تبعيض نژادي در آمريكا، و خطر جنگ اتمي وجود داشت. مي بايست راه بهتري پيدا كرد. من شروع به مطالعه در زمينه مقاومت بي خشونت كردم. منابع موجود ناچيز بود، ولي با مطالعه هر چه بيشتر در اين زمينه دريافتم كه بستر خوبي براي كار است و اينكه ما چقدر اندك در اين زمينه مي دانيم. كم كم با مطالعه عميق بر گاندي نه به عنوان يك مهاتما بلكه به عنوان يك استراتژيست سياسي وارد اين موضوع شده ام و علاقه ام روز به روز براي دانستن علت هاي توفيق يا شكست اين روش و تمهيداتي كه با آن ها مي توان آن را مؤثرتر كرد بيشتر شد.»
از سال 1987 با اوج گيري حمايت دولت آمريكا از شارپ، او سمينارهايي تحت عنوان «روش هاي دفاعي از طريق نافرماني مدني» را برگزار كرد و بدين ترتيب، رشته درسي «بازدارندگي مدني» وارد برنامه هاي درسي دانشكده دفاع ملي آمريكا شد. همزمان با اين رخدادها، او به تشكيل «حزب دموكراتيك ترقي خواه» در تايوان ترغيب گروههاي سازشكار ساف 44 به مبارزات مدني و اقدامات نرم را انجام داد.

در فوريه 1990، شارپ، كنفرانسي را پيرامون «عدم خشونت» در ايالات متحده برگزار كرد كه 185 كارشناس از 16 كشور جهان در آن حضور داشتند، يكي از اهداف اين سمينار، گسترش انديشه تغييرات غيرخشونت آميز در كشورهايي بود كه حكومت هاي ناسازگار با ايالات متحده داشتند. از اين زمان است كه مي توان ردپاي شارپ را در سياست بين المللي آمريكا براي ايجاد تغييرات ژئوپوليتيك در جهان ديد كه آخرين نمونه آن انقلاب زعفراني در برمه (ميانمار) است.

شارپ، تظاهرات شورشيان و راهبان بودايي در اين كشور را مستقيما هدايت كرد و از پشتيباني رسانه هايي چون راديو دموكراسي برمه و مجله عصر جديد كه با بودجه بنياد اعانه ملي براي دموكراسي (NED) راه اندازي شده اند، بهره مند است.