معلوم هست نویسنده ها و کارگردانها چه می کنند؟

در این سال­ها کم­تر فیلم یا سریالی را می­توان یافت که به موضوع ازدواج جوانان نپرداخته است. هر کدام را که ببینی، یک جورهایی سعی کرده است امر خیری را در داستانش بگنجاند و دو جوان را به خانه­ی بخت بفرستد. بدون شک موضوع ازدواج، از مهم­ترین و جذاب­ترین موضوع­های اجتماعی و خانوادگی ماست و هر چه درباره­ی آن سخن بگوییم و فیلم و سریال بسازیم باز جا دارد. اما کاش نویسندگان و کارگردانان محترم بتوانند فرصتِ خلوتی برای خود فراهم کنند و خارج از فضای سوت و کف جشنواره­ها و جایزه­های بلورین، کمی بنشینند و به پی­آمدها و بازتاب­­های طبیعی و قطعی کارهایشان بر جامعه فکر کنند.

شاید بتوان گفت که بالای نود و پنج درصد ازدواج­هایی که در فیلم و سریال­ها به خوردمان می­دهند از این قرار است که در آغاز، آقا پسر با اولین نگاه و اغلب بدون داشتن هیچ گونه اطلاعی از دختر خانم، عاشق او می­شود و آنگاه مستقیما و بدون واسطه­ ای مادر یا خواهرش و به راحتی هر چه تمام­تر، به دختر خانم ابراز عشق می­کند و به او پیشنهاد ازدواج می­دهد. دختر خانم هم معمولا بدون این که خجالت بکشد، مانند کسی که هزاران بار با پسرهای نامحرم رابطه­ی صمیمی داشته و سر و کله زده است، با لبخندی شیرین به پسر می­فماند که او هم اتفاقا از خدا می­خواهد، و البته گاهی این لبخند شیرین پس از چند روز سرکار گذاشتن آقا پسر انجام می­گیرد... و از این به بعد، رابطه­ی عشق و عاشقی این دو و مبارزه­شان برای راضی کردن اطرافیان آغاز می­شود، و سرانجام در دقیقه­ی نود فیلم یا سریال، این دو سر سفره­ی عقد کنار هم می­نشینند و داستان تمام می­شود.

گویا فعلا نویسندگان و کارگردان­های فیلم و سریال، به دنبال فرهنگ­سازی این نوع ازدواج هستند؛ ازدواجی که جرقه­ ی اول آن با دل بستن آقا پسر به چشم و ابروی دختر خانمی زیبا زده می­شود و هیچ تعقلی و نگاهی به ملاک­ها و شاخص­های ازدواج در آن دیده نمی­شود... و بالأخره ازدواجی که در آن با عنوان­های مختلف و گوناگون و مخاطب­ پسند، دختر و پسر چند هفته­ ای قبل از ازدواج با هم رابطه­ ی دوستانه دارند و احساسات عاشقانه با هم رد و بدل می­کنند؛ کاری که در دین ما حرام شمرده شده است.

نمی­دانم؛ آیا واقعا این آقایان محترم دوست دارند که اگر جوانی عاشق دخترشان شد، بدور از چشمشان، خودش برود هدیه­ ای برای دخترشان بگیرد و مستقیما به او تقدیم کند و چند هفته یا چند ماه در پارک­ها و کافی­ شاپ­ها و رستوران­ها با او قرار بگذارد؟ اگر از این رابطه مطلع شوند، چه حالی به آنها دست خواهد داد؟ یعنی هیچ از دخترشان و آن شازده پسر عصبانی نمی­شوند؟! آیا هیچ احتمال نمی­دهند که در آمار فزاینده و وحشتناک طلاق خودشان هم سهمی دارند و کمی باید در فرهنگ ازدواجی که رواج می­دهند تجدید نظر کنند؟چشم خدا