شكست اوباما پيروزي ديگري براي ما
سعدالله زارعي
شكست حزب دمكرات در انتخابات
ميان دوره اي مجالس نمايندگان و سناي آمريكا بيش از آنكه از شكست سياست
داخلي آمريكا ناشي شود از سياست خارجي آمريكا ناشي شده است چرا كه وضعيت
داخلي آمريكا حاصل دو سال كار باراك اوباما و حزب دمكرات در دوره اخير نيست
آمريكايي ها قطعاً در اين ميدان علاوه بر حزب دمكرات انگشت اتهام به سمت
حزب جمهوري خواه نيز دراز مي كنند.
سياست خارجي آمريكا همان مشكل عمده اي است كه در طول دو دهه گذشته احزاب حاكم در آمريكا را با دشواري و شكست مواجه كرده است. ترديدي وجود ندارد كه عمده انرژي جورج بوش در طول 8 سال رياست جمهوري صرف مسايل خارجي شد و در همان حال او كمترين توفيق را در اين عرصه داشت او چهار جنگ را در سطح خاورميانه رهبري كرد ولي نتوانست حتي يكي از آن ها را براساس منافع آمريكا رهبري كند. او در حالي كاخ سفيد را به اوباما تحويل داد كه از ماهها قبل از آن در زير ضرباهنگ اين عبارت قرار گرفته بود: «بوش سبب تقويت مخالفان آمريكا در خاورميانه شده است.»
وقتي اوباما پا در ميدان رقابت انتخاباتي گذاشت وانمود كرد كه قصد دارد در روابط خود با جهان اسلام تغيير ايجاد كند و بخصوص از زاويه ديگري به ايران بنگرد. اوباما در جريان سفر ماههاي اول رياست جمهوري اش به مصر بطور تلويحي پذيرفت كه دولت آمريكا، مسئول خاطرات تلخ ايرانيان بخصوص در ماجراي كودتاي 28 مرداد 32 مي باشد اما اين شعارها و اظهارات ديري نپائيد و به زودي اوباما به همان جاده اي قدم گذاشت كه بوش با ناكامي آن را ترك كرده بود. شعار اوباما از فراخواندن نيروهاي نظامي آمريكا به ايالات متحده به افزايش نيروي نظامي تغيير كرد و چشم انداز حضور نظامي در افغانستان سنگين تر شد علاوه بر آن نظاميان آمريكايي در دوره اوباما بيش از بوش مردم پاكستان را زير بمباران متعدد قرار دادند. بودجه نظامي دوره اوباما به جاي آنكه كاهش پيدا كند حدود 20 درصد -نسبت به سال 2008- افزايش نشان مي دهد و متقابلاً حجم عمليات نظامي آمريكا در فراسوي مرزها افزايش پيدا كرد تا جايي كه ژنرال مك كريستال زبان به انتقاد گشود و گفت: «اوباما خاورميانه را نمي شناسد» جالب اين است كه افزايش بودجه و عمليات نظامي وضع آمريكايي ها در خاورميانه را بهبود نبخشيد بلكه تلفات آمريكايي ها را 1200 درصد افزايش داد و افغانستان را به كابوس هر روزه آمريكا تبديل كرد.
آمريكاي دوره اوباما، خصومت بيشتري نسبت به ايران اعمال كرد تنظيم مفاد قطعنامه 1929 در دوره او صورت گرفت و تحريم هاي مكمل توسط مجالس سنا و نمايندگان - با اكثريت دمكرات- عليه ايران به تصويب رسيد و بطور كلي در دوره او حداقل 10 بيانيه جديد تحريم عليه ايران صادر شد و حجم تلاش هاي ديپلماتيك آمريكا عليه ايران به نحو فزاينده بروز پيدا كرد. اوباما در جريان آشوب هاي پس از انتخابات ايران آشكارا و بنحو بلاهت آميزي از آشوب طلبان با ذكر نام حمايت كرد و خود را متعهد به پشتيباني مالي، سياسي، تبليغاتي و ديپلماتيك از آنان دانست و مبالغ زيادي پول در اين راه هزينه كرد كه قطعاً از چند ميليارد دلار فراتر مي رود.
اوباما در مواجهه با پرونده هسته اي ايران از بوش افراطي تر بود او حتي در روز 17 ارديبهشت ماه 89 در مصاحبه با نيوزويك ايران را بطور تلويحي تهديد به حمله نظامي كرد و سه هفته بعد قطعنامه -به زعم خود- سخت گيرانه تحريم هاي مشترك مجالس نمايندگان و سنا- كنگره- را امضا كرد. و با فشار به اتحاديه اروپا توانست كشورهاي عضو اين اتحاديه را به تصويب تحريم هاي مشابهي متقاعد نمايد. از منظر رأي دهندگان آمريكايي اوباما يك «بوش افراطي تر» بود كه برخلاف وعده داده شده، افراط در برخورد با جهان اسلام و خاورميانه- بخصوص در قلب اين دو يعني ايران- را برگزيده است.
سياست تندروانه اوباما در عرصه روابط خارجي از سياست بوش نامقبول تر بود چرا كه از يك سو شكست اين سياست در دوره بوش به اثبات رسيده بود و منطقاً بايد كنار گذاشته مي شد از سوي ديگر پيگيري سياست پرهزينه خارجي در دوره بحران اقتصادي از عدم مقبوليت بيشتري برخوردار مي شود.
اوباما يك بوش سياهپوست به حساب آمد و از اين رو شايسته دريافت پاسخ منفي بود.رهبرمعظم انقلاب دو سال پيش در يك تحليل جامع درباره اوباما و سياست هاي او فرموده بودند او دستي چدني در دستكشي مخملين دارد و لذا قابل اعتماد نيست و اين در حالي بود كه هنوز از تحريم هاي مكمل، قطعنامه 1929 و حمايت اوباما از آشوب طلبان عليه جمهوري اسلامي خبري نبود.
اما ما از شكست اوباما بايد خوشحال باشيم چرا كه شكست اوباما يعني شكست مجدد سياست هاي ضداسلامي و ضد ايراني آمريكا ما همچنانكه در زمان روي كار آمدن اوباما از شكست بوش و حزب او استقبال كرديم اينك نيز از شكست نسبي اوباما و حزب او استقبال مي كنيم چرا كه اين شكست قطعاً نشانه ديگري از پيروزي جهان اسلام و ايران بر سياست هاي متكبرانه آمريكا به حساب مي آيد اما عده اي از كساني كه در هنگام شكست بوش و حزب جمهوري خواه از بدتر شدن وضع جهان اسلام و ايران خبر مي دادند امروز روي كار آمدن جمهوري خواهان را نشانه بدتر شدن شرايط براي جهان اسلام و ايران ارزيابي مي كنند و مي گويند بايد به اوباما كمك كنيم تا جلوي تندروي جمهوري خواهان حاكم بر مجلس نمايندگان را بگيرد! عجبا اوباما كه هرچه در توان داشت عليه جهان اسلام و ايران به كار گرفت و در نهايت به شكست محتوم خود نايل گرديد شايسته ترحم است؟! اوباما هيچگاه نتوانست يا نخواست كه از سياست هاي تدوين شده در دهها اتاق فكر صهيونيسم فاصله بگيرد و در هيچ جا در قامت يك انسان مستقل ظاهر نشد و همان راهي را رفت كه آن اتاق هاي فكر به او توصيه كرده بودند.
سياست خارجي آمريكا همان مشكل عمده اي است كه در طول دو دهه گذشته احزاب حاكم در آمريكا را با دشواري و شكست مواجه كرده است. ترديدي وجود ندارد كه عمده انرژي جورج بوش در طول 8 سال رياست جمهوري صرف مسايل خارجي شد و در همان حال او كمترين توفيق را در اين عرصه داشت او چهار جنگ را در سطح خاورميانه رهبري كرد ولي نتوانست حتي يكي از آن ها را براساس منافع آمريكا رهبري كند. او در حالي كاخ سفيد را به اوباما تحويل داد كه از ماهها قبل از آن در زير ضرباهنگ اين عبارت قرار گرفته بود: «بوش سبب تقويت مخالفان آمريكا در خاورميانه شده است.»
وقتي اوباما پا در ميدان رقابت انتخاباتي گذاشت وانمود كرد كه قصد دارد در روابط خود با جهان اسلام تغيير ايجاد كند و بخصوص از زاويه ديگري به ايران بنگرد. اوباما در جريان سفر ماههاي اول رياست جمهوري اش به مصر بطور تلويحي پذيرفت كه دولت آمريكا، مسئول خاطرات تلخ ايرانيان بخصوص در ماجراي كودتاي 28 مرداد 32 مي باشد اما اين شعارها و اظهارات ديري نپائيد و به زودي اوباما به همان جاده اي قدم گذاشت كه بوش با ناكامي آن را ترك كرده بود. شعار اوباما از فراخواندن نيروهاي نظامي آمريكا به ايالات متحده به افزايش نيروي نظامي تغيير كرد و چشم انداز حضور نظامي در افغانستان سنگين تر شد علاوه بر آن نظاميان آمريكايي در دوره اوباما بيش از بوش مردم پاكستان را زير بمباران متعدد قرار دادند. بودجه نظامي دوره اوباما به جاي آنكه كاهش پيدا كند حدود 20 درصد -نسبت به سال 2008- افزايش نشان مي دهد و متقابلاً حجم عمليات نظامي آمريكا در فراسوي مرزها افزايش پيدا كرد تا جايي كه ژنرال مك كريستال زبان به انتقاد گشود و گفت: «اوباما خاورميانه را نمي شناسد» جالب اين است كه افزايش بودجه و عمليات نظامي وضع آمريكايي ها در خاورميانه را بهبود نبخشيد بلكه تلفات آمريكايي ها را 1200 درصد افزايش داد و افغانستان را به كابوس هر روزه آمريكا تبديل كرد.
آمريكاي دوره اوباما، خصومت بيشتري نسبت به ايران اعمال كرد تنظيم مفاد قطعنامه 1929 در دوره او صورت گرفت و تحريم هاي مكمل توسط مجالس سنا و نمايندگان - با اكثريت دمكرات- عليه ايران به تصويب رسيد و بطور كلي در دوره او حداقل 10 بيانيه جديد تحريم عليه ايران صادر شد و حجم تلاش هاي ديپلماتيك آمريكا عليه ايران به نحو فزاينده بروز پيدا كرد. اوباما در جريان آشوب هاي پس از انتخابات ايران آشكارا و بنحو بلاهت آميزي از آشوب طلبان با ذكر نام حمايت كرد و خود را متعهد به پشتيباني مالي، سياسي، تبليغاتي و ديپلماتيك از آنان دانست و مبالغ زيادي پول در اين راه هزينه كرد كه قطعاً از چند ميليارد دلار فراتر مي رود.
اوباما در مواجهه با پرونده هسته اي ايران از بوش افراطي تر بود او حتي در روز 17 ارديبهشت ماه 89 در مصاحبه با نيوزويك ايران را بطور تلويحي تهديد به حمله نظامي كرد و سه هفته بعد قطعنامه -به زعم خود- سخت گيرانه تحريم هاي مشترك مجالس نمايندگان و سنا- كنگره- را امضا كرد. و با فشار به اتحاديه اروپا توانست كشورهاي عضو اين اتحاديه را به تصويب تحريم هاي مشابهي متقاعد نمايد. از منظر رأي دهندگان آمريكايي اوباما يك «بوش افراطي تر» بود كه برخلاف وعده داده شده، افراط در برخورد با جهان اسلام و خاورميانه- بخصوص در قلب اين دو يعني ايران- را برگزيده است.
سياست تندروانه اوباما در عرصه روابط خارجي از سياست بوش نامقبول تر بود چرا كه از يك سو شكست اين سياست در دوره بوش به اثبات رسيده بود و منطقاً بايد كنار گذاشته مي شد از سوي ديگر پيگيري سياست پرهزينه خارجي در دوره بحران اقتصادي از عدم مقبوليت بيشتري برخوردار مي شود.
اوباما يك بوش سياهپوست به حساب آمد و از اين رو شايسته دريافت پاسخ منفي بود.رهبرمعظم انقلاب دو سال پيش در يك تحليل جامع درباره اوباما و سياست هاي او فرموده بودند او دستي چدني در دستكشي مخملين دارد و لذا قابل اعتماد نيست و اين در حالي بود كه هنوز از تحريم هاي مكمل، قطعنامه 1929 و حمايت اوباما از آشوب طلبان عليه جمهوري اسلامي خبري نبود.
اما ما از شكست اوباما بايد خوشحال باشيم چرا كه شكست اوباما يعني شكست مجدد سياست هاي ضداسلامي و ضد ايراني آمريكا ما همچنانكه در زمان روي كار آمدن اوباما از شكست بوش و حزب او استقبال كرديم اينك نيز از شكست نسبي اوباما و حزب او استقبال مي كنيم چرا كه اين شكست قطعاً نشانه ديگري از پيروزي جهان اسلام و ايران بر سياست هاي متكبرانه آمريكا به حساب مي آيد اما عده اي از كساني كه در هنگام شكست بوش و حزب جمهوري خواه از بدتر شدن وضع جهان اسلام و ايران خبر مي دادند امروز روي كار آمدن جمهوري خواهان را نشانه بدتر شدن شرايط براي جهان اسلام و ايران ارزيابي مي كنند و مي گويند بايد به اوباما كمك كنيم تا جلوي تندروي جمهوري خواهان حاكم بر مجلس نمايندگان را بگيرد! عجبا اوباما كه هرچه در توان داشت عليه جهان اسلام و ايران به كار گرفت و در نهايت به شكست محتوم خود نايل گرديد شايسته ترحم است؟! اوباما هيچگاه نتوانست يا نخواست كه از سياست هاي تدوين شده در دهها اتاق فكر صهيونيسم فاصله بگيرد و در هيچ جا در قامت يك انسان مستقل ظاهر نشد و همان راهي را رفت كه آن اتاق هاي فكر به او توصيه كرده بودند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
موفق باشيد