شگرد جديد كاخ سفيد
سیامک باقری
پس از سوخت گذاري نيروگاه
بوشهر در سه شنبه هفته قبل، كلينتون وزير امور خارجه آمريكا اعلام كرد مشكل
ما با رآكتور هسته اي ايران در بوشهر نيست، مشكل ما با تأسيسات هسته اي
مثل تأسيسات نطنز و تأسيسات مخفي آنها در قم و همچنين ديگر مكان هايي است
كه ما معتقديم برنامه تسليحاتي در آنجا در حال اجرا است. در عين حال وي
مدعي شد كه با راه اندازي رآكتور اتمي نيروگاه بوشهر و تأمين سوخت آن توسط
روس ها، نشان مي دهد كه جمهوري اسلامي ايران نيازي به غني سازي اورانيوم در
داخل كشور ندارد. اين موضع گيري كه با پوشش خبري گسترده اي همراه بوده،
بيانگر شيطنت و شگرد جديد مقامات آمريكا در موضوع هسته اي ايران است. اين
اقدام كاخ سفيد از چند بعد قابل تبيين است.
1- اگر به چند سال قبل برگرديم به ويژه در آغاز سال هاي انعقاد ساخت و تكميل نيروگاه هسته اي، مشاهده خواهيم كرد كه مقامات آمريكايي با توجيه هاي فراوان و ارائه مستنداتي براي آن، راه اندازي اين نيروگاه را مقدمه اي براي ساخت بمب اتمي مطرح مي كردند. كاخ سفيد با همين توجيهات، مانع از همكاري كشورهاي اروپايي با ايران جهت ساخت نيروگاه شده و انتقال تجهيزات مربوط به نيروگاه بوشهر را تحريم كرد و با وارد كردن فشارهاي غير قانوني بر روس ها، ساخت نيروگاه را عليرغم زمان بندي توافق شده در انعقاد قرارداد، با تأخير طولاني مواجه ساخت. در واقع امنيتي كردن نيروگاه بوشهر توسط آمريكايي ها باعث خسارات مادي و معنوي جبران ناپذيري براي ايران شد. بنابراين، اين سخن وزير خارجه آمريكا مبني بر اين كه با نيروگاه هسته اي مشكلي ندارند، سخني عاري از واقعيت و صداقت و بيانگر انگيزه ها و اهداف پنهاني اين كشور است لذا آمريكا به جهت وارد كردن خسارات مادي و معنوي به ايران در سال هاي گذشته، بايستي مسئول و پاسخگو باشد.
2- يكي از انگيزه هاي تغيير موضع كاخ سفيد را بايد در ناتواني آمريكا از تأخيرسازي ساخت نهايي نيروگاه بوشهر و استفاده از شرايط موجود براي جلب افكار عمومي جهت مشروعيت سازي اقدامات غير قانوني خود عليه ايران جست وجو كرد. واشنگتن با اين نوع موضع گيري قصد دارد با تأييد فعاليت هاي هسته اي ايران در نيروگاه بوشهر و ايمن خواندن اين نيروگاه، به افكار عمومي ايران و جهان القا كند كه اگر همه فعاليت هاي هسته اي ايران همچون نيروگاه بوشهر اهداف صلح آميز را دنبال كند آمريكا از آن اعلام رضايت خواهد كرد، اين در حالي است كه ساير فعاليت هاي هسته اي ايران در يو.سي.اف اصفهان، نطنز و فردو نيز در چارچوب مقررات آژانس و با نظارت آن قرار دارند. افزون بر اين تاكنون تمام اتهاماتي كه آمريكا در رابطه با برنامه هاي هسته اي ايران وارد كرده بود، بر اساس بررسي هاي آژانس مردود شناخته شده و دبير كل آژانس در تمام گزارشات خود اين عبارت را كه برنامه هاي هسته اي ايران ماهيت نظامي ندارد، تأكيد و تصريح نموده است.
3- از سويي، موضع كلينتون بيانگر ناتواني كاخ سفيد در مشروعيت بخشي قطعنامه ضد ايراني 1929 شوراي امنيت سازمان ملل و وضع تحريم هاي يك جانبه عليه ايران است. چنانچه انديشكده «بروكينگز» درآخرين يافته ها و گزارش هاي خود درباره تأثيرات تحريم ها نوشت كه ايران در تابستان امسال به طور غير قابل توضيحي آرام بوده است. حال آنكه تحريم هاي گوناگوني از سوي سازمان ملل، واشنگتن و بروكسل عليه اين كشور اعمال شده است. لذا تفكيك سازي نيروگاه با ساير فعاليت هاي هسته اي در جهت تغيير رويكرد دولت ها نسبت به همكاري با ايران است. البته ناگفته نماند كه اين تفكيك سازي براي توجيه طرح جديدي را كه گفته مي شود بناست از سوي آنها در جريان نشست 1+5 به ايران پيشنهاد دهند نيز مي باشد. حداقل در رابطه با روس ها، مقامات آمريكايي از اين طريق اطمينان خود را نسبت به روس ها در قبال نيروگاه بوشهر مورد تأييد قرار داده و سپس انتظار دارند امتيازات لازم را در مسئله مزبور به دست آورند.
1- اگر به چند سال قبل برگرديم به ويژه در آغاز سال هاي انعقاد ساخت و تكميل نيروگاه هسته اي، مشاهده خواهيم كرد كه مقامات آمريكايي با توجيه هاي فراوان و ارائه مستنداتي براي آن، راه اندازي اين نيروگاه را مقدمه اي براي ساخت بمب اتمي مطرح مي كردند. كاخ سفيد با همين توجيهات، مانع از همكاري كشورهاي اروپايي با ايران جهت ساخت نيروگاه شده و انتقال تجهيزات مربوط به نيروگاه بوشهر را تحريم كرد و با وارد كردن فشارهاي غير قانوني بر روس ها، ساخت نيروگاه را عليرغم زمان بندي توافق شده در انعقاد قرارداد، با تأخير طولاني مواجه ساخت. در واقع امنيتي كردن نيروگاه بوشهر توسط آمريكايي ها باعث خسارات مادي و معنوي جبران ناپذيري براي ايران شد. بنابراين، اين سخن وزير خارجه آمريكا مبني بر اين كه با نيروگاه هسته اي مشكلي ندارند، سخني عاري از واقعيت و صداقت و بيانگر انگيزه ها و اهداف پنهاني اين كشور است لذا آمريكا به جهت وارد كردن خسارات مادي و معنوي به ايران در سال هاي گذشته، بايستي مسئول و پاسخگو باشد.
2- يكي از انگيزه هاي تغيير موضع كاخ سفيد را بايد در ناتواني آمريكا از تأخيرسازي ساخت نهايي نيروگاه بوشهر و استفاده از شرايط موجود براي جلب افكار عمومي جهت مشروعيت سازي اقدامات غير قانوني خود عليه ايران جست وجو كرد. واشنگتن با اين نوع موضع گيري قصد دارد با تأييد فعاليت هاي هسته اي ايران در نيروگاه بوشهر و ايمن خواندن اين نيروگاه، به افكار عمومي ايران و جهان القا كند كه اگر همه فعاليت هاي هسته اي ايران همچون نيروگاه بوشهر اهداف صلح آميز را دنبال كند آمريكا از آن اعلام رضايت خواهد كرد، اين در حالي است كه ساير فعاليت هاي هسته اي ايران در يو.سي.اف اصفهان، نطنز و فردو نيز در چارچوب مقررات آژانس و با نظارت آن قرار دارند. افزون بر اين تاكنون تمام اتهاماتي كه آمريكا در رابطه با برنامه هاي هسته اي ايران وارد كرده بود، بر اساس بررسي هاي آژانس مردود شناخته شده و دبير كل آژانس در تمام گزارشات خود اين عبارت را كه برنامه هاي هسته اي ايران ماهيت نظامي ندارد، تأكيد و تصريح نموده است.
3- از سويي، موضع كلينتون بيانگر ناتواني كاخ سفيد در مشروعيت بخشي قطعنامه ضد ايراني 1929 شوراي امنيت سازمان ملل و وضع تحريم هاي يك جانبه عليه ايران است. چنانچه انديشكده «بروكينگز» درآخرين يافته ها و گزارش هاي خود درباره تأثيرات تحريم ها نوشت كه ايران در تابستان امسال به طور غير قابل توضيحي آرام بوده است. حال آنكه تحريم هاي گوناگوني از سوي سازمان ملل، واشنگتن و بروكسل عليه اين كشور اعمال شده است. لذا تفكيك سازي نيروگاه با ساير فعاليت هاي هسته اي در جهت تغيير رويكرد دولت ها نسبت به همكاري با ايران است. البته ناگفته نماند كه اين تفكيك سازي براي توجيه طرح جديدي را كه گفته مي شود بناست از سوي آنها در جريان نشست 1+5 به ايران پيشنهاد دهند نيز مي باشد. حداقل در رابطه با روس ها، مقامات آمريكايي از اين طريق اطمينان خود را نسبت به روس ها در قبال نيروگاه بوشهر مورد تأييد قرار داده و سپس انتظار دارند امتيازات لازم را در مسئله مزبور به دست آورند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
