چرا روسيه از فروش اس-300 به ايران خودداري مي كند؟
محمد جعفري
اعمال تحريم ها عليه ايران
را مي توان آخرين ضربه بر همكاري پوتين- مدودف، كه در اين اواخر رو به
زوال بود، ناميد. رئيس جمهور روسيه منزل آمريكا و اسرائيل را براي فرود
انتخاب كرده است. بر سر موضوع تحويل احتمالي موشك هاي زمين به هواي اس-300
به تهران جنگ آشكاري بين اين دو مدير ارشد اجرايي آغاز شده است. ژنرال
لئونيد ايواشوف رئيس ستاد نيروهاي مسلح روسيه گفت كرملين با انداختن وي در
آغوش دشمن به منافع استراتژيك كشور پشت كرده است.
رئيس ستاد نيروي نظامي روسيه ژنرال ان. ماكاروف در بيست و دوم دسامبر اعلام كرد كه روسيه قصد فروش سيستم هاي دفاعي هوايي اس-300 به ايران ندارد. بدون نياز به تفسير و توضيح مقامات و يا هيچ كارشناسي مي توان فهميد كه ضدهوايي اس-300 از آنجايي كه همچون سپري كشوردارنده خود را از خطر هرگونه حمله هوايي و يا كشتي هاي موشك انداز محفوظ مي دارند، منحصرا براي دفاع طراحي شده اند و لذا براي كسي تهديد محسوب نمي شوند مگر كشوري كه به دارنده آن حمله كند.
تهران با توجه به تنشي كه بين او و رژيم اسرائيل وجود دارد همواره تهديد به حملات هوايي مي شود و حركت درجهت جلوگيري از تعرض و تجاوز براي هركشور صلح جو يك امر ضروري است خصوصا كشوري كه عضو ثابت شوراي امنيت سازمان ملل بوده و در امر خطير امنيت جهاني عهده دار مسئوليت مي باشد. اگر اختلاف ميان دو گروهي باشد كه از قدرت نظامي يكسان برخوردار باشند و يا طرف قرباني توانايي وارد ساختن آسيب جدي به طرف متخاصم و يا متجاوز را داشته باشد احتمال وقوع جنگ به حداقل خود مي رسد. در صورت بروز حمله دستيابي كشور ايران به اس-300 مي تواند خطر بزرگي براي نيروي هوايي اسرائيل به شمار آيد. مخالفت با حق ايران در داشتن ابزاري مناسب و كارآمد براي دفاع از خويش به مثابه تشويق براي تهاجم عليه اين كشور است. بنابراين آيا روسيه به شروع اين جنگ كمك نمي كند؟ جنگي كه در مجاورت مرزهاي خودش است، جنگ عليه كشوري كه ميزبان بسياري از متخصصان روسيه مي باشد. بعلاوه كاملا واضح است كه مخالفت با فروش ضدهوايي
اس-300 به ايران مي تواند به منافع اقتصادي و سياسي روسيه لطمه وارد كند.
دليل مخالفت روسيه و انگيزه اي كه پشت اين نوع تصميم گيري وجود دارد چيست؟ مطمئنا دلايل بسياري دارد. موسكوي به ظاهر ناآگاه از زرادخانه هسته اي رژيم اسرائيل سالهاست كه تلاش مي كند اراده ايران را در دستيابي به فناوري هسته اي سست كند و حتي به تصميم شوراي امنيت سازمان ملل مبني بر اعمال تحريمات عليه ايران رأي موافق داد. در واقع تهران بارها پيشنهاد داد كه خاورميانه خالي از هرگونه بمب هسته اي شود. اين تصميم مورد استقبال بخش كثيري از دنياي عرب قرار گرفت اما ظاهرا وزير خارجه روسيه ساز مخالف زد. چرا؟
ايگور يورگنز رئيس موسسه مطالعات توسعه معاصر كه يك اتاق فكر صاحب نام در روسيه محسوب مي شود، در 28 جولاي 2010 در ميزگردي بين روسيه و آمريكا در مركز نيكسون گفت هيچ كس در روسيه اينطور فكر نمي كند كه فروپاشي شوروي يك فاجعه ژئوپلتيكي است (همانطور كه پوتين رئيس جمهور سابق و نخست وزير فعلي روسيه اين توسعه تاريخي را توصيف كرد.) يورگنز در ادامه با اشاره به هدف كساني كه چنين ديدگاهي ندارند گفت هدف تلفيق روسيه با ساختار امنيتي آتلانتيك- اروپا و در نهايت نزديكي آن به ناتو است. او از اصلاحات نظامي آناتولي سرديكوف، وزير دفاع روسيه، تجليل كرد و به شكل تعجب برانگيزي گفت در آينده اي نزديك روسيه حداقل 30% تسليحات و تجهيزات از رژيم اسرائيل و ناتو براي ارتش خود وارد خواهد كرد. سخنگوي روس ديگري در اين نشست بنام ژنرال ولاديمير وركين كه چندي پيش سفري كوتاه به رژيم اسرائيل داشت از سناتورهاي آمريكايي خواست تا هر چه سريعتر به ايران حمله كنند و حتي مدلي رايانه اي از چگونگي حمله به ايران در اختيار هم پيمانان آمريكايي خود قرار داد.
سرديكوف و وزير جنگ رژيم اسرائيل ايهود باراك اولين توافق نامه همكاري نظامي را در 6سپتامبر 2010 ميان خود امضا كردند و حتي اطلاعات جاسوسي را در ميان گذاشتند و پيرامون اين موضوع به تفسير و تفكر پرداختند كه آيا زين پس روسيه اطلاعات جاسوسي خود درباره كشورهاي عربي، ايران و تركيه را در اختيار رژيم اسرائيل قرار دهد يا خير. در گذشته دولت روسيه براي فروش سلاح به كشورهاي خاورميانه بدنبال رضايت تل آويو بود اما جالب توجه است كه اخيراً براي چنين معاملاتي نيازمند تحريمات آشكار اسرائيل است. چنين توافقنامه مضحكي در دوران كميسيون «چرنومردين» نيز وجود داشت، هنگامي كه موسكو جرأت نداشت حتي تجهيزات مكانيكي عادي را نيز بدون چراغ سبز واشنگتن به ايران ارسال كند.
رژيم اسرائيل در طراحي و حمله گرجستان به اوستياي جنوبي در اوت 2008 و كشتار روسي هاي حافظ صلح پراكنده در جمهوري دست داشت كه البته اين رازي بود كه بر ملا شد. دست خونين رژيم اسرائيل در اين جنايت به وضوح ديده مي شود اما شگفتا كه امروز هيچ قرباني ذي قيمت تر از ورود به آتلانتيك براي مسكو نيست.
تصميماتي مانند نمونه اي كه توسط ژنرال ماكاروف اتخاذ شد وجهه روسيه را خدشه دار مي كند و علاوه بر تضعيف امنيت اين كشور جهان را جايي ناامن براي زندگي مي كند. در حال حاضر جهان اسلام حق دارد كه باور كند مسكو براي اسكان به سمت اردوگاه دشمنان خويش تغيير مسير داده است. با توجه به گرفتاري مسكو در مناقشه ديرين موجود در بخش مسلمان نشين رشته كوه قفقاز و ميليون ها مسلماني كه در مسكو زندگي مي كنند، دشمني با مسلمانان كار عاقلانه اي نيست.
در نتيجه با توجه به اصلاحات نظامي سرديكوف از جمله معرفي اين سيستم تيپ نظامي، اتخاذ تسليحات ناتو و رژيم اسرائيل، عمليات نظامي مشترك بين روسيه و غرب در آمريكا و اروپا و اقدام براي بستن دانشكده افسري چنين بنظر مي رسد كه در پشت پرده هدفي بزرگ تر دنبال مي شود و آن تبديل باقيمانده نيروي نظامي و دريايي روسيه به نيروي ويژه ناتو و آمريكا است.
¤ژنرال لئونيد ايواشف نائب رئيس آكادمي روابط ژئوپولتيك روسيه مي باشد. وي سابقا رئيس سازمان شوراي عمومي در وزارت دفاع شوروي، وزير شوراي مجمع وزراي دفاع كشورهاي مستقل، رئيس سازمان همكاري نظامي وزارت دفاع فدرال و رئيس ستاد نيروهاي نظامي روسيه بود. او در حال حاضر عضو محور كنفرانس صلح است.
رئيس ستاد نيروي نظامي روسيه ژنرال ان. ماكاروف در بيست و دوم دسامبر اعلام كرد كه روسيه قصد فروش سيستم هاي دفاعي هوايي اس-300 به ايران ندارد. بدون نياز به تفسير و توضيح مقامات و يا هيچ كارشناسي مي توان فهميد كه ضدهوايي اس-300 از آنجايي كه همچون سپري كشوردارنده خود را از خطر هرگونه حمله هوايي و يا كشتي هاي موشك انداز محفوظ مي دارند، منحصرا براي دفاع طراحي شده اند و لذا براي كسي تهديد محسوب نمي شوند مگر كشوري كه به دارنده آن حمله كند.
تهران با توجه به تنشي كه بين او و رژيم اسرائيل وجود دارد همواره تهديد به حملات هوايي مي شود و حركت درجهت جلوگيري از تعرض و تجاوز براي هركشور صلح جو يك امر ضروري است خصوصا كشوري كه عضو ثابت شوراي امنيت سازمان ملل بوده و در امر خطير امنيت جهاني عهده دار مسئوليت مي باشد. اگر اختلاف ميان دو گروهي باشد كه از قدرت نظامي يكسان برخوردار باشند و يا طرف قرباني توانايي وارد ساختن آسيب جدي به طرف متخاصم و يا متجاوز را داشته باشد احتمال وقوع جنگ به حداقل خود مي رسد. در صورت بروز حمله دستيابي كشور ايران به اس-300 مي تواند خطر بزرگي براي نيروي هوايي اسرائيل به شمار آيد. مخالفت با حق ايران در داشتن ابزاري مناسب و كارآمد براي دفاع از خويش به مثابه تشويق براي تهاجم عليه اين كشور است. بنابراين آيا روسيه به شروع اين جنگ كمك نمي كند؟ جنگي كه در مجاورت مرزهاي خودش است، جنگ عليه كشوري كه ميزبان بسياري از متخصصان روسيه مي باشد. بعلاوه كاملا واضح است كه مخالفت با فروش ضدهوايي
اس-300 به ايران مي تواند به منافع اقتصادي و سياسي روسيه لطمه وارد كند.
دليل مخالفت روسيه و انگيزه اي كه پشت اين نوع تصميم گيري وجود دارد چيست؟ مطمئنا دلايل بسياري دارد. موسكوي به ظاهر ناآگاه از زرادخانه هسته اي رژيم اسرائيل سالهاست كه تلاش مي كند اراده ايران را در دستيابي به فناوري هسته اي سست كند و حتي به تصميم شوراي امنيت سازمان ملل مبني بر اعمال تحريمات عليه ايران رأي موافق داد. در واقع تهران بارها پيشنهاد داد كه خاورميانه خالي از هرگونه بمب هسته اي شود. اين تصميم مورد استقبال بخش كثيري از دنياي عرب قرار گرفت اما ظاهرا وزير خارجه روسيه ساز مخالف زد. چرا؟
ايگور يورگنز رئيس موسسه مطالعات توسعه معاصر كه يك اتاق فكر صاحب نام در روسيه محسوب مي شود، در 28 جولاي 2010 در ميزگردي بين روسيه و آمريكا در مركز نيكسون گفت هيچ كس در روسيه اينطور فكر نمي كند كه فروپاشي شوروي يك فاجعه ژئوپلتيكي است (همانطور كه پوتين رئيس جمهور سابق و نخست وزير فعلي روسيه اين توسعه تاريخي را توصيف كرد.) يورگنز در ادامه با اشاره به هدف كساني كه چنين ديدگاهي ندارند گفت هدف تلفيق روسيه با ساختار امنيتي آتلانتيك- اروپا و در نهايت نزديكي آن به ناتو است. او از اصلاحات نظامي آناتولي سرديكوف، وزير دفاع روسيه، تجليل كرد و به شكل تعجب برانگيزي گفت در آينده اي نزديك روسيه حداقل 30% تسليحات و تجهيزات از رژيم اسرائيل و ناتو براي ارتش خود وارد خواهد كرد. سخنگوي روس ديگري در اين نشست بنام ژنرال ولاديمير وركين كه چندي پيش سفري كوتاه به رژيم اسرائيل داشت از سناتورهاي آمريكايي خواست تا هر چه سريعتر به ايران حمله كنند و حتي مدلي رايانه اي از چگونگي حمله به ايران در اختيار هم پيمانان آمريكايي خود قرار داد.
سرديكوف و وزير جنگ رژيم اسرائيل ايهود باراك اولين توافق نامه همكاري نظامي را در 6سپتامبر 2010 ميان خود امضا كردند و حتي اطلاعات جاسوسي را در ميان گذاشتند و پيرامون اين موضوع به تفسير و تفكر پرداختند كه آيا زين پس روسيه اطلاعات جاسوسي خود درباره كشورهاي عربي، ايران و تركيه را در اختيار رژيم اسرائيل قرار دهد يا خير. در گذشته دولت روسيه براي فروش سلاح به كشورهاي خاورميانه بدنبال رضايت تل آويو بود اما جالب توجه است كه اخيراً براي چنين معاملاتي نيازمند تحريمات آشكار اسرائيل است. چنين توافقنامه مضحكي در دوران كميسيون «چرنومردين» نيز وجود داشت، هنگامي كه موسكو جرأت نداشت حتي تجهيزات مكانيكي عادي را نيز بدون چراغ سبز واشنگتن به ايران ارسال كند.
رژيم اسرائيل در طراحي و حمله گرجستان به اوستياي جنوبي در اوت 2008 و كشتار روسي هاي حافظ صلح پراكنده در جمهوري دست داشت كه البته اين رازي بود كه بر ملا شد. دست خونين رژيم اسرائيل در اين جنايت به وضوح ديده مي شود اما شگفتا كه امروز هيچ قرباني ذي قيمت تر از ورود به آتلانتيك براي مسكو نيست.
تصميماتي مانند نمونه اي كه توسط ژنرال ماكاروف اتخاذ شد وجهه روسيه را خدشه دار مي كند و علاوه بر تضعيف امنيت اين كشور جهان را جايي ناامن براي زندگي مي كند. در حال حاضر جهان اسلام حق دارد كه باور كند مسكو براي اسكان به سمت اردوگاه دشمنان خويش تغيير مسير داده است. با توجه به گرفتاري مسكو در مناقشه ديرين موجود در بخش مسلمان نشين رشته كوه قفقاز و ميليون ها مسلماني كه در مسكو زندگي مي كنند، دشمني با مسلمانان كار عاقلانه اي نيست.
در نتيجه با توجه به اصلاحات نظامي سرديكوف از جمله معرفي اين سيستم تيپ نظامي، اتخاذ تسليحات ناتو و رژيم اسرائيل، عمليات نظامي مشترك بين روسيه و غرب در آمريكا و اروپا و اقدام براي بستن دانشكده افسري چنين بنظر مي رسد كه در پشت پرده هدفي بزرگ تر دنبال مي شود و آن تبديل باقيمانده نيروي نظامي و دريايي روسيه به نيروي ويژه ناتو و آمريكا است.
¤ژنرال لئونيد ايواشف نائب رئيس آكادمي روابط ژئوپولتيك روسيه مي باشد. وي سابقا رئيس سازمان شوراي عمومي در وزارت دفاع شوروي، وزير شوراي مجمع وزراي دفاع كشورهاي مستقل، رئيس سازمان همكاري نظامي وزارت دفاع فدرال و رئيس ستاد نيروهاي نظامي روسيه بود. او در حال حاضر عضو محور كنفرانس صلح است.
|
|
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
