مرز ميان خيال و واقعيت در مصاحبه مهدي كلهر

مصاحبه مهدي كلهر با ماهنامه مديريت ارتباطات هر چند به مانند هميشه در بردارنده عقايد شاذّ و عجيب مشاور اطلاع رساني رئيس جمهور بود اما محورهاي قابل تامّلي را در خود جاي داده بود كه مي طلبد كمي عميق تر اين مواضع مورد نقادي قرار گرفته و اشكالات آنها بررسي شود.

به گزارش بولتن: كلهر در اين گفتگوي خود دو آفت و ايراد را متوجه رسانه ها دانسته است. "رسانه‌های ما ارزش اعتماد مخاطب به خودشان را نمی‌شناسند و برای به ‌دست آوردن تيراژ و مخاطب روزانه یا هفتگی یا حداکثر یک‌ماهه، حاضر هستند بخش مهمی از مخاطبان خود را از نظر اعتماد متزلزل کنند. این موضوع در كشور ما اخلاق رسانه‌ای شده است. یعنی رسانه از همان ابتدا در ایران به عنوان یک حزب سیاسی وارد جامعه شد، در صورتی که تعریف رسانه در دنیا و یا حداقل انتظاری که مخاطبان رسانه از آن دارند اين است که رسانه ناظر بر گرایش‌ها و احزاب باشد. آفت دیگر نشریات ما آن است که درحقیقت کار «مداحی» می‌کنند و این هم در تاریخ ما سابقه دارد. رسانه‌های ما باید از مداحی پرهیز کنند، مدح هر کسی که می‌خواهد باشد، چراکه مداحی کار رسانه نيست"

آقاي كلهر در اين آسيب شناسي چند نكته را از نظر مغفول داشته است. اول اينكه تزلزل اعتماد مخاطبان تنها به دليل جذب مخاطب نيست بلكه به دليل مشكلات مادي و كمبودهايي است كه همواره در عرصه رسانه اي كشور نه در سال هاي پس از انقلاب بلكه از يك قرن پيش به اين سو مشاهده شده است. رسانه اي كه در بديهي ترين نيازهاي مادي خود درمانده است چه چاره اي دارد جز اينكه به زرد گرايي رو آورده و به اصطلاح اعتماد مخاطبش را از دست بدهد.
دومين مطلب اينكه مداحي كردن رسانه ها نيز كه قبح و زشتي اش عيان است، باز عمده ترين خاستگاهش همين كمبود و دست به گريباني و ضعفي است كه در سرداران عرصه اطلاع رساني كشورمان وجود دارد.
با توجه به عنايت ويژه رئيس جمهور به رسانه ها شايسته است كساني چون آقاي كلهر كه وظيفه مشورت دادن به دكتر احمدي نژاد را بر عهده دارند بيشتر به فكر رسانه هاي مظلوم كشور بوده در حل مشكلات آنان بيشتر وارد عمل شوند. طرح هايي بايد طراحي شود كه يك بار براي هميشه بساط نياز و فاقه رسانه ها برچيده شود.

كلهر در بخشي ديگر گفته است: " شما خیال می‌کنید اگر صاحب یک خبرگزاری شدید، خروجی این خبرگزاری حتماً به نفع شما خواهد بود؟ این تصور باطلی است. مگر الان خبرگزاري ایرنا دولتی نیست؟ روزنامه ایران دولتی نیست؟ اتفاقاً من فکر می‌کنم خروجي‌شان زیاد هم به نفع دولت نیست."

آقاي كلهر به درستي واگويه نكرده كه منظورش از نفع و ضرر دقيقا چيست؟ به نظر مي رسد با توجه به فحواي سخنان قبل و بعد مشاور اطلاع رساني رئيس جمهور شايد كار كردن ايرنا و ايران به نفع دولت چندان مورد رضايت دولت مردان و بزرگان رسانه اي دولت نباشد.
مهدي كلهر درباره سانسور و موضوعاتي چون ممنوعيت ماهواره نيز گفته است: "من معتقدم در این پنج سال، کارهای بزرگی صورت گرفته است و ما مسیر منفعلانه‌اي که در دنیا داشتیم را تبدیل به مسیر فعال کرده‌ایم. در اینجا تنها بحث ماهواره مطرح نیست. بحث مهم این است که ما به توانایی برخورد فعال برسیم اما راهبردی که بخواهد بر مبنای سانسور باشد، فاجعه است. هر حکومتی که سانسور را راهبرد قرار بدهد، احمق است. نمي‌توان یک آدم را 50 سال در لوله آزمایشگاهی نگاه داشت، زیرا این آدم در برخوردش با اولین ویروس، می‌میرد. خیلی از تمدن‌ها به همين دليل مردند."

اين فراز ها جنجالي ترين بخش از سخنان كلهر است. مشاور اطلاع رساني رياست محترم جمهور بهتر از هر كس مي داند خراب كردن بسيار آسانتر از بنا كردن است. ايشان بايد بگويند برخورد فعال با پديده اي چون ماهواره چگونه بايد باشد؟ آيا ايشان در فضاي فرهنگي و بضاعت فعلي كشور ما حضور آگاهانه ندارند؟ اگر دارند كه بايد بهتر از هركس ديگري بدانند كه توليدات ما در برابر رسانه هاي بيگانه و شبكه هاي مختلف ماهواره اي قطره در برابر درياست. حال با چنين كمبودهايي و تا رسيده به نقطه برخورد فعال بايد اين شبكه هاي عمدتا مضر فرهنگي و اخلاقي را مهمان خانه هاي مردم و جوانان كنيم تا روزي روزگاري برخورد فعال اتخاذ كنيم؟

نقد و انتقاد با محورهاي گفتگي آقاي كلهر بسيار است اما در مجموعه به نظر مي رسد ايشان با ديدي فراواقعي و بسيار آرماني و شايد شعاري سعي در فرار به جلو در مسائل فرهنگي و اجتماعي داشته اند و گرنه در طي اين پنج سال بايد يكي از نسخه هاي ويژه ايشان براي حل چنين معضلاتي مشاهده شده و جواب مي داد.