لرزه هايي كه احمدي نژاد بر سازمان ملل انداخت

حضور قدرتمند رئيس جمهور اسلامي ايران دكتر احمدي نژاد در مجمع عمومي سازمان ملل همچنان يكي از اصلي ترين سوژه هاي مورد بحث در رسانه هاي بيگانه است. به گونه اي كه همگان بر اين نكته اذعان دارند كه اين حضور بسيار قدرتمند و همراه با پس لرزه هاي بسيار شديد بود.

به گزارش بولتن: نشريه الماني زبان دي ولت DIE WRELT در اين باره نوشت: از چند دهه پيش، مجمع عمومي سازمان ملل براي غوغا آفرينان به منزلة عرصه‌اي مناسب است. اما آن ديپلمات‌هايي كه در عمارت سازمان ملل واقع در حاشيه «ايست ريور» «نيويورك» حاضر نيستند به هر سازي برقصند، در اين ميان فنون ماهرانه‌اي براي پيشگيري دست و پا كرده‌‌اند.

هنگامي كه [آقاي] «محمود احمدي‌نژاد» در اين مجمع بين المللي، دولت آمريكا را متهم كرد كه عمليات تروريستي 11 سپتامبر 2001 ميلادي را خود صحنه‌پردازي كرده است، همين اتفاق رخ داد. نظرية توطئة رئيس جمهور ايران هرچند به خروج نمايندگان آمريكا و اروپا از سالن انجاميد، اما ميزان دلخوري‌هاي غرب در ابتدا محدود ماند.

از آنجا كه قبلاً مشخص شده بود كه [آقاي] احمدي‌نژاد حملات القاعده به نيويورك و واشنگتن را تفسير خواهد كرد، براي نمونه آلماني‌ها در زمان برگزاري اين بخش از برنامه دو تن از ديپلمات‌هاي رده‌ پايين‌تر را به سالن فرستادند.

[آقاي] احمدي‌نژاد در سخنراني خود گفت: «اين نظريه وجود دارد كه برخي عناصر دولت اين حمله را سازماندهي كرده‌اند تا اقتصاد رو به ناتواني آمريكا و رژيم صهيونيستي را نجات دهند.» او دربارة بالغ بر 3000 كشته 11 سپتامبر هرچند اظهار تأسف كرد، اما بي‌درنگ به «صدها هزار كشته در عراق و افغانستان» گريز زد.

مطمئن‌ترين راه براي اين كه انسان در مقام سخنران در حضور سازمان ملل وارد مطبوعات جهان شود، چيست؟ در بهار، [آقاي] احمدي‌نژاد در كنفرانس بررسي قرارداد منع گسترش سلاح‌هاي هسته‌اي در سازمان ملل در حال و هوايي ملايم، دست به حملاتي شديد عليه اسرائيل زده و به اين ترتيب توانسته بود عده‌اي از ديپلمات‌هاي غربي را از مجمع خارج نمايد.

اما اين مرد ايراني به هيچ وجه يك مورد استثنايي براي برهم زدن آرامش اين جلسات نيست. سال گذشته «معمر قذافي» رئيس جمهور ليبي در مجمع عمومي سازمان ملل، منشور سازمان ملل را پاره كرد. چهار سال پيش نيز «هوگو چاوز» ونزوئلايي پشت كرسي خطابه همين مجمع خاطرنشان كرد كه مي‌تواند در آنجا بوي «گوگرد» را حس كند، زيرا «جورج دبيلو بوش» رئيس جمهور آمريكا صبح آن روز در آنجا صحبت كرده بود. 50 سال پيش هم «نيكيتا خروشچف» رهبر كرملين در واقع سنت به مسخره گرفتن در سازمان ملل را به اين ترتيب پايه‌ريزي كرد كه با پاي خود روي كرسي خطابه‌اش ضرب گرفت، زيرا پرسش‌هاي مربوط به جنبة استعماري شوروي به مذاق او خوش نيامده بود.

به اين ترتيب رفتن‌هاي هميشگي [آقاي] احمدي‌نژاد، بخشي از فرهنگ عامة آن كشورهايي تعبير شد كه در كشمكشي دائم با «غرب» به سر مي‌برند. همزمان، اين بار از تهران نشانه‌هاي ديگري هم به نيويورك رسيد كه به جهتي ديگر اشاره داشت. بر اين اساس، از سوي خبرگزاري دولتي «ايرنا» از شخص [آقاي] احمدي‌نژاد اين اظهار نظر نقل شده است كه در ماه اكتبر گفت و گوهاي متوقف مانده با كشورهاي مذاكره‌كننده 3+3، يعني انگلستان، فرانسه و آلمان كه اعضاي اتحاديه اروپا هستند، به انضمام آمريكا، چين و روسيه دربارة برنامة اتمي ايران از سر گرفته خواهد شد.

«وستروله»، وزير امور خارجه آلمان نيز كه اظهارات [آقاي] احمدي‌نژاد را «نامربوط و برخورنده» خواند، ديدار كوتاهي با «منوچهر متكي» وزير امور خارجة ايران، انجام داد. سرانجام در محافل نمايندگي‌ها از گفت و گويي دشوار سخن رفت كه طي آن در كنار سخنان متعارف، تحركي نيز در مسير به جريان انداختن روندي براي رسيدن به مذاكره صورت گرفته است.

آيا بر اين اساس، مي‌تواند به اين نتيجه رسيد كه قاطعيت و تحريم كشورهاي 3 + 3 كه در كنار سران حكومت، دامن گير اقشار برجسته در ايران نيز هست، تأثير مورد نظر را داشته‌است؟ آيا غوغا‌آفريني [آقاي] احمدي‌نژاد فقط پرده‌پوشي براي يك تغيير رويه احتمالي بوده است؟ ناظران مجرب نسبت به خوش‌بيني شتابزده هشدار مي‌دهند و معقتدند كه تهران بارها جهانيان را با واگذاري امتيازهايي ظاهري فريب داده است.

چند ساعت پيش از سخنراني [آقاي] احمدي‌نژاد، «باراك اوباما» سخنراني كرده و نشانه‌اي از آشتي را براي ايران بروز داد. رئيس جمهور آمريكا گفته بود: «درِ ديپلماسي در صورتي كه ايران بخواهد از آن بهره برد، به روي اين كشور باز است». اوباما هم چنين مؤكداً خواستار راه حلي صلح‌آميز براي خاور ميانه به انضمام دولتي براي فلسطينيان شده بود.

اين موضوع كه شش كرسي مربوط به ديپلمات‌هاي اسرائيلي در خلال سخنراني رئيس جمهوري آمريكا خالي بود، با مصادف شدن اين روز با جشن خيمه‌هاي اسرائيلي كه در روز پنج‌شنبه آغاز گشت، توجيه شد.