ناگفتههای زندگي شهریار از زبان تنها شاگردش
مقام معظم رهبری دستخط شهریار را میبوسیدند. ايشان خیلی به استاد علاقه داشتند. در همین آخرین ملاقاتی که به مناسبت برگزاری صدمین سال تولد شهریار داشتیم ایشان فرمودند شهریار فقط یک شاعر نبود، شهریار حکیم بود مثل حکیم نظامی.
اصغر فردی تنها شاگرد محمدحسین شهریار ناگفتههای بسیاری از دیدار شهریار با مقام معظم رهبری، از سلوک و عرفان و از روزهای انقلاب و جنگ گفت. شهریار به گفته فردی، انسانی گوشهگیر بود و معمولا کسی را به حضور نمیپذیرفت، اصغر فردی همانند هوشنگ ابتهاج (سایه) که یار غار اواخر دهه 20 و اوايل دهه 30 شهریار بود، تنها فردی است که در دوران بیش از یک دهه آخر حیات شهریار مرتب به حضورش پذیرفته میشد.
به گزارش بولتن:بخشهایی از گفتوگوي فارس با اصغر فردي در پی میآید:
«امام» و «آقا» را «پسر عمو» خطاب میکرد
آیتالله خامنهای از دوران جوانیشان نظر به ذوق کمنظیری که دارند دورادور با اشعار استاد الفت داشتهاند اما ارتباط نزدیکتر از دوران ریاست جمهوری ایشان آغاز شد. مرتب جویای حال استاد بودند، تماس میگرفتند، از وضع سلامت ایشان سراغ میگرفتند و این پیوند خاطر دوطرفه بود، علاقه قلبی مرحوم استاد به آیتالله خامنهای بسیار زیاد و متقابل بود. سال 65 اولین دیدار آیتالله خامنهای با استاد شهریار بود، ایشان تبریز تشریف آورده بودند و من در استانداری ملاقاتی ترتیب دادم که یکدیگر را ببینند.
وقتی مصافحه کردند و همدیگر را به آغوش کشیدند تقریبا دقایقی طول کشید تا از هم جدا شوند، مرحوم استاد دقایقی دست راست آیتالله خامنهای را که مجروح است گرفته و روی قلبش گذاشته و گریه میکردند و میگفتند تو هم مثل حضرت اباالفضل دستت را دادهای. استاد شهریار به ایشان پسرعمو میگفتند، حضرت امام(ره) را هم پسرعمو خطاب میکردند و این وجه خطاب به اعتبار سیادتشان بود. استاد بارها به من میگفتند شماره آیتالله خامنهای را بگیرم تا با آقا صحبت کنند. وقتی استاد بیمار شدند مقام معظم رهبری دستور دادند وزیر بهداشت وقت یعنی دکتر منافی با هیاتی به تبریز بیایند، هیاتی هم از ریاست جمهوری همراه آنها بود که در صورت لزوم استاد را برای درمان به خارج اعزام کنند تا اینکه استاد را به تهران بردند. آیتالله خامنهای آمدند بیمارستان مهر و با شهریار ملاقات کردند. ساعاتی پس از فوت استاد هم اولین کسی که سر جنازه آمد ایشان بود که با استاد وداع کردند، با حالتی بسیار منقلب تابوت و جنازه استاد را دیدند. بعد از فوت استاد هم دستور دادند که من خدمتشان برسم. وقتی تهران آمدم یک طرح مشتمل بر 16 ماده برای تجلیل از استاد ارائه کردم که مفاد آن توسط نهادهای متنوع ذیربط اجرا شد.
«آقا» دستخط شهریار را میبوسیدند
مقام معظم رهبری دستخط شهریار را میبوسیدند. ايشان خیلی به استاد علاقه داشتند. در همین آخرین ملاقاتی که به مناسبت برگزاری صدمین سال تولد شهریار داشتیم ایشان فرمودند شهریار فقط یک شاعر نبود، شهریار حکیم بود مثل حکیم نظامی. ایشان گفتند در تمام ادوار شعر فارسی شاعری مثل شهریار سراغ نداریم بویژه اینکه این شاعر دو زبانه باشد و زبان مادریاش فارسی نباشد ولی در فارسی شاهکارهایی بسازد که لنگه نداشته باشد. عبارت آیتالله خامنهای این بود که گاهی شعرهای شهریار با حافظ بال میزند. توجه ایشان به شهریار بسیار زیاد است، هر چه ما درباره شهریار خواستیم از ایشان خواستیم و هر چه درباره شهریار انجام شده به دستور ایشان بوده است.
نتوانست با امام(ره) دیدار کند
یک بار نخستوزیر وقت به من زنگ زد که امام مایل است استاد را ببیند. امام فرموده بود خانهای در تهران تهیه کنند که ایشان با خانوادهاش به تهران بیاید، ضمنا امام فرموده بود معاینات پزشکی با دقت زیادی روی شهریار انجام شود. متأسفانه این درخواست امام با بیماری استاد مصادف شد و نتوانست با امام دیدار کند. 9 ماه در بیمارستان بستری بود و منجر به فوتش شد.
در بیمارستان خیلی زجر کشیدند، مشکل ریوی داشتند، نفس کشیدن خیلی برایشان سخت بود. به دکتر میگفت مرا معالجه نکنید، تعبیری به ترکی داشت با این عنوان که «سیلکینماق» به فارسی میشود «تکانده شدن»، میگفت من با این دردها، دارم گناهتکانی میکنم. شهریار شفا نمیخواست، میگفت: خدایا من را ببخش و ببر. میگفت: قربان بلایش بروم.
شعرهای شهریار روی سنگ قبر شهدا
شهریار صدها بیت شعر درباره شهید و تجلیل از خانواده شهدا دارند. هر پدر شهیدی که در خانه استاد را میزد (استاد هیچ کس را نمیپذیرفت) و فقط میگفت من پدر شهید هستم و برای سنگ قبر پسرم شعر میخواهم، مرحوم استاد بدون مقاومت شعر برای سنگ قبر شهید مینوشت، الان شعرهای بسیار زیادی روی سنگ قبر شهدای تبریز از استاد شهریار وجود دارد که جایی چاپ نشده است.
به گزارش بولتن:بخشهایی از گفتوگوي فارس با اصغر فردي در پی میآید:
«امام» و «آقا» را «پسر عمو» خطاب میکرد
آیتالله خامنهای از دوران جوانیشان نظر به ذوق کمنظیری که دارند دورادور با اشعار استاد الفت داشتهاند اما ارتباط نزدیکتر از دوران ریاست جمهوری ایشان آغاز شد. مرتب جویای حال استاد بودند، تماس میگرفتند، از وضع سلامت ایشان سراغ میگرفتند و این پیوند خاطر دوطرفه بود، علاقه قلبی مرحوم استاد به آیتالله خامنهای بسیار زیاد و متقابل بود. سال 65 اولین دیدار آیتالله خامنهای با استاد شهریار بود، ایشان تبریز تشریف آورده بودند و من در استانداری ملاقاتی ترتیب دادم که یکدیگر را ببینند.
وقتی مصافحه کردند و همدیگر را به آغوش کشیدند تقریبا دقایقی طول کشید تا از هم جدا شوند، مرحوم استاد دقایقی دست راست آیتالله خامنهای را که مجروح است گرفته و روی قلبش گذاشته و گریه میکردند و میگفتند تو هم مثل حضرت اباالفضل دستت را دادهای. استاد شهریار به ایشان پسرعمو میگفتند، حضرت امام(ره) را هم پسرعمو خطاب میکردند و این وجه خطاب به اعتبار سیادتشان بود. استاد بارها به من میگفتند شماره آیتالله خامنهای را بگیرم تا با آقا صحبت کنند. وقتی استاد بیمار شدند مقام معظم رهبری دستور دادند وزیر بهداشت وقت یعنی دکتر منافی با هیاتی به تبریز بیایند، هیاتی هم از ریاست جمهوری همراه آنها بود که در صورت لزوم استاد را برای درمان به خارج اعزام کنند تا اینکه استاد را به تهران بردند. آیتالله خامنهای آمدند بیمارستان مهر و با شهریار ملاقات کردند. ساعاتی پس از فوت استاد هم اولین کسی که سر جنازه آمد ایشان بود که با استاد وداع کردند، با حالتی بسیار منقلب تابوت و جنازه استاد را دیدند. بعد از فوت استاد هم دستور دادند که من خدمتشان برسم. وقتی تهران آمدم یک طرح مشتمل بر 16 ماده برای تجلیل از استاد ارائه کردم که مفاد آن توسط نهادهای متنوع ذیربط اجرا شد.
«آقا» دستخط شهریار را میبوسیدند
مقام معظم رهبری دستخط شهریار را میبوسیدند. ايشان خیلی به استاد علاقه داشتند. در همین آخرین ملاقاتی که به مناسبت برگزاری صدمین سال تولد شهریار داشتیم ایشان فرمودند شهریار فقط یک شاعر نبود، شهریار حکیم بود مثل حکیم نظامی. ایشان گفتند در تمام ادوار شعر فارسی شاعری مثل شهریار سراغ نداریم بویژه اینکه این شاعر دو زبانه باشد و زبان مادریاش فارسی نباشد ولی در فارسی شاهکارهایی بسازد که لنگه نداشته باشد. عبارت آیتالله خامنهای این بود که گاهی شعرهای شهریار با حافظ بال میزند. توجه ایشان به شهریار بسیار زیاد است، هر چه ما درباره شهریار خواستیم از ایشان خواستیم و هر چه درباره شهریار انجام شده به دستور ایشان بوده است.
نتوانست با امام(ره) دیدار کند
یک بار نخستوزیر وقت به من زنگ زد که امام مایل است استاد را ببیند. امام فرموده بود خانهای در تهران تهیه کنند که ایشان با خانوادهاش به تهران بیاید، ضمنا امام فرموده بود معاینات پزشکی با دقت زیادی روی شهریار انجام شود. متأسفانه این درخواست امام با بیماری استاد مصادف شد و نتوانست با امام دیدار کند. 9 ماه در بیمارستان بستری بود و منجر به فوتش شد.
در بیمارستان خیلی زجر کشیدند، مشکل ریوی داشتند، نفس کشیدن خیلی برایشان سخت بود. به دکتر میگفت مرا معالجه نکنید، تعبیری به ترکی داشت با این عنوان که «سیلکینماق» به فارسی میشود «تکانده شدن»، میگفت من با این دردها، دارم گناهتکانی میکنم. شهریار شفا نمیخواست، میگفت: خدایا من را ببخش و ببر. میگفت: قربان بلایش بروم.
شعرهای شهریار روی سنگ قبر شهدا
شهریار صدها بیت شعر درباره شهید و تجلیل از خانواده شهدا دارند. هر پدر شهیدی که در خانه استاد را میزد (استاد هیچ کس را نمیپذیرفت) و فقط میگفت من پدر شهید هستم و برای سنگ قبر پسرم شعر میخواهم، مرحوم استاد بدون مقاومت شعر برای سنگ قبر شهید مینوشت، الان شعرهای بسیار زیادی روی سنگ قبر شهدای تبریز از استاد شهریار وجود دارد که جایی چاپ نشده است.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
