27 شهریورماه، بیست و دومین سالروز درگذشت شاعر شهیر معاصر؛ استاد شهریار است. او علاوه بر آفرینش اثر ادبی "حیدربابا" که خود از شاهکارهای ادبیات ترکی آذربایجانی به‌شمار می‌رود، ابیاتی ماندگار از خود برجای گذاشته که توانست در نهایت صداقت حضرت امیرالمومنین علی(ع) را در دنیا بیش از پیش جلوه‌گر شود.

درباره‌ استاد شهریار، گفتنى زیاد است. چنانکه این امر مورد تأکید بسیاری است. همچنانکه رهبر معظم انقلاب بارها از شعر و شاعری شهریار سخن گفته‌اند و تأکید داشته‌اند: از اوایل جوانی و از آن زمانی که با شعر آشنا شدم با نام ایشان نیز آشنا شدم. پس از سالیان دراز در آشنایی و انس با شعر و التذاذ از آن در برهه‌های مختلف عمر شعری و ادبی همواره استاد عزیزمان را در یاد داشتم.

علاوه براین محبت شهریار شعر پارسی نسبت به حضرت آیت‌الله خامنه‌ای نیز بارها در قالب شعر نمایانگر شده است. در فروردین 1363 هنگامی که حضرت آقا رئیس‌جمهور بودند استاد "شهید زنده" را می‌سرایند:
جهاد عشق تو پیروزی است پایانش
که سایه پرور سیمرغ بود دستانش
کشیده قرعه بنام تو مسجدالاقصی
چه قرعه ای است که قرائت کنی به قرآنش
شهید زنده مثالش رئیس جمهوری
که دست داده به قرآن که جان به قربانش

 

 

همچنین درسال 1366ضمن آرزوی سلامتی برای رهبر عالیقدر انقلاب اسلامی (که آن‌زمان رئیس جمهور بوده‌اند و امام جمعه بزرگوار تهران) و حضرت امام(ره) و رزمندگان اسلام، سروده‌ای را تقدیم به رهبر فرزانه می‌نماید:
رشکم آید که تو حیدربابا
بوسی آن دست که خود دست خداست
داستان دست چپ از وی بوسند
که خدا بوسد از او دست راست
درامامت به نمازجمعه
صد هزارش بخدا دست دعاست
من بیان هنرم یک دل و بس
او عیان هنر از سر تا پاست
او شب و روز برای اسلام
پای پویا و زبان گویاست
او چه بازوی قوی و محکم
با امامی که ره و رهبر ماست