حاشیه های اولین نماز ظهر وعصر رهبر انقلاب
جمعیت یکباره از جایش بلند می شود. همه جلو را نگاه می کنند. بعضی ها به بغل دستی شان می گویند آنجاست. خوب نگاه کنی می توانی ببینی.
قبل از ظهر است.به انتهای خیابان فلسطین می رسم. کاش کیف همراهم نبود. کیفم را می گیرد و بازرسی می کند.بعد آن را داخل دستگاهی قرار می دهد. می گوید باید کیف و گوشی همراهتان را تحویل بدهید تا بتوانید وارد شوید. کیفم را تحویل می دهم. بازرسی اول و دوم و سوم رد می شوم .با خودم می گویم، اگر دوستی یا آشنایی از ماموران حراست داشتم شاید می توانستم بروم جلوی جمعیت!
در کناری می نشینم. قرآن خوانده می شود و وقت اذان می رسد. جمعیت یکباره از جایش بلند می شود. همه جلو را نگاه می کنند. بعضی ها به بقل دستی شان می گویند آنجاست. خوب نگاه کنی می توانی ببینی. احساس سبکی می کنم. گویا تمام دردهایم را فراموش کردم. اذان که تمام می شود یکی از حضار بلند می شود و می گوید: برای سلامتی رهبر معظم انقلاب، صلوات. همه صلوات می فرستند.
صف جلو را نگاهی می کنم. برخی از مسوولان نظام در صف های جلو نشسته اند. حتماً آنها هم از اینکه توانسته بودند نماز ظهر و عصر اولین روز ماه رمضان را در کنار رهبرشان بخوانند،کلی کیف می کنند. مگر مسوول دل ندارد. نماز اول که تمام می شود، دعای ماه رمضان خوانده می شود.
پس از آن حجت الاسلام فلاح زاده احکام ماه رمضان را بیان می کند. موضوع روز اول، نیت روزه است :" بعضی افراد می گویند روزه برای رژیم غذایی است و موجب سلامتی بدن می شود. روزه به تنهایی برای سلامتی و رژیم غذایی باشد مقبول نیست. بلکه باید به نیت قرب الهی باشد.در نیت روزه هم روزه دار باید مداومت داشته باشد ، یعنی اگر لحظه ای از نیت روزه دست بردارد و برگردد روزه اش باطل است .همچنین اگر روزه دار قصد کند کاری را انجام دهد که روزه را باطل می کند و آن کار را انجام ندهد بنا بر احتیاط روزه اش صحیح نیست ".
نماز دوم خوانده می شود.جمعیت شروع به شعار دادن می کنند."خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست؛ اباالفضل علمدار ، خامنه ای نگهدار" . رهبر انقلاب برایشان دست تکان می دهند،فردی داد می زند و چپیه رهبر انقلاب رامی خواهد. ایشان هم چفیه شان را در می آورند و به یکی از محافظانش می دهند و می گویند :بدهید به آن آقا. پس از رفتن رهبر انقلاب جمعیت بر سر گرفتن و بوسیدن چفیه به هم می پیچند. یکی آن طرف تر گریه اش گرفته است.گویا حبیبش را ملاقات کرده است.
جمعیتی هم به مکانی که رهبر انقلاب در آنجا نماز خوانده اند هجوم می آورند و زمینش را می بوسند. به یاد این جمله یا حدیث می افتم " شرف المکان بالمکین " یعنی شرافت این مکان به خاطر کسی است که در آنجا بوده است. به یاد کربلا می افتم. در ذهنم مرور می کنم چرا جمعیت شعارشان را از کربلا گرفته اند؟چرا می خواهند خونشان را در این راه بدهند؟ چرا آماده جان نثاری هستند؟ چرا این همه رهبرشان را دوست دارند؟ چرا افتخار می کنند پشت سر رهبر انقلاب نماز خوانده اند و ...
در کناری می نشینم. قرآن خوانده می شود و وقت اذان می رسد. جمعیت یکباره از جایش بلند می شود. همه جلو را نگاه می کنند. بعضی ها به بقل دستی شان می گویند آنجاست. خوب نگاه کنی می توانی ببینی. احساس سبکی می کنم. گویا تمام دردهایم را فراموش کردم. اذان که تمام می شود یکی از حضار بلند می شود و می گوید: برای سلامتی رهبر معظم انقلاب، صلوات. همه صلوات می فرستند.
صف جلو را نگاهی می کنم. برخی از مسوولان نظام در صف های جلو نشسته اند. حتماً آنها هم از اینکه توانسته بودند نماز ظهر و عصر اولین روز ماه رمضان را در کنار رهبرشان بخوانند،کلی کیف می کنند. مگر مسوول دل ندارد. نماز اول که تمام می شود، دعای ماه رمضان خوانده می شود.
پس از آن حجت الاسلام فلاح زاده احکام ماه رمضان را بیان می کند. موضوع روز اول، نیت روزه است :" بعضی افراد می گویند روزه برای رژیم غذایی است و موجب سلامتی بدن می شود. روزه به تنهایی برای سلامتی و رژیم غذایی باشد مقبول نیست. بلکه باید به نیت قرب الهی باشد.در نیت روزه هم روزه دار باید مداومت داشته باشد ، یعنی اگر لحظه ای از نیت روزه دست بردارد و برگردد روزه اش باطل است .همچنین اگر روزه دار قصد کند کاری را انجام دهد که روزه را باطل می کند و آن کار را انجام ندهد بنا بر احتیاط روزه اش صحیح نیست ".
نماز دوم خوانده می شود.جمعیت شروع به شعار دادن می کنند."خونی که در رگ ماست، هدیه به رهبر ماست؛ اباالفضل علمدار ، خامنه ای نگهدار" . رهبر انقلاب برایشان دست تکان می دهند،فردی داد می زند و چپیه رهبر انقلاب رامی خواهد. ایشان هم چفیه شان را در می آورند و به یکی از محافظانش می دهند و می گویند :بدهید به آن آقا. پس از رفتن رهبر انقلاب جمعیت بر سر گرفتن و بوسیدن چفیه به هم می پیچند. یکی آن طرف تر گریه اش گرفته است.گویا حبیبش را ملاقات کرده است.
جمعیتی هم به مکانی که رهبر انقلاب در آنجا نماز خوانده اند هجوم می آورند و زمینش را می بوسند. به یاد این جمله یا حدیث می افتم " شرف المکان بالمکین " یعنی شرافت این مکان به خاطر کسی است که در آنجا بوده است. به یاد کربلا می افتم. در ذهنم مرور می کنم چرا جمعیت شعارشان را از کربلا گرفته اند؟چرا می خواهند خونشان را در این راه بدهند؟ چرا آماده جان نثاری هستند؟ چرا این همه رهبرشان را دوست دارند؟ چرا افتخار می کنند پشت سر رهبر انقلاب نماز خوانده اند و ...
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
