نكاتی پیرامون شعارهای مردم در حرم امام
سایتهای جریان اصلاح طلب تلاش نمودند تا این شعار ها را به عده ای اقلیت نسبت دهند. رسانه های بیگانه نیز همین منوال را در پیش گرفتند. رادیو اسرائیل (14/3/1389 18:30 ) ادعا می نماید: «شماری از ماموران رژیم با فریادهای اعتراضی از ادامه سخنان نوه آیت الله خمینی جلوگیری كردند.» فعالان سیاسی و حاضران در مراسم های سیاسی گوناگون بارها شاهد آن بوده اند كه آنگاه كه اقلیتی قصد شعار خاص در مراسم را دارند با مقابله اكثریت مواجه می شوند. حال آنكه هیچ فرد یا گروهی به مخالفت با این شعارها برنخواست...
حضور خیل عظیم ملت ایران در مراسم بزرگ داشت بنیان گذار انقلاب اسلامی بار دیگر رسانه های بیگانه را به بهت فرو برد. این حضور میلیونی منادی پیام رسای ملت در پایمردی بر سر آرمان های راستین امام خمینی (ره) بود.
یكی از حاشیه های این مراسم، شعارهای یك پارچه مردمی همزمان با حضور نواده امام خمینی (ره) در جایگاه سخنرانی بود كه علاوه بر ابراز برائت از سران فتنه ، سید حسن خمینی را به عمل به وصیت پدر در پیروی از ولایت و تضمین سعادت دنیوی و اخروی خود و قاطعیت در پاسداشت آرمان های امام دعوت می نمود.
پس از پایان این مراسم تحلیل ها و قضاوت های متعددی از جانب فعالان سیاسی و دینی در خصوص این اقدام مردمی و در مقام له و یا علیه آن صورت گرفت. نگارنده در این یادداشت برآن آست كه فارغ از تایید و یا رد صواب بودن این نوع اعتراض، نكاتی را در خصوص این رفتار، زمینه های منجر به آن و نیز تحلیل های صورت گرفته در قبال آن ذكر نماید؛
1. بدیهی است كه اساس هر قضاوتی در قبال این اعتراض، گستردگی آن در میان حاضرین در مراسم می باشد. از همین روست كه سخنران و نیز سایتهای جریان اصلاح طلب تلاش نمودند تا این شعار ها را به عده ای اقلیت نسبت دهند. رسانه های بیگانه نیز همین منوال را در پیش گرفتند.
این سایت ها و رسانه ها تلاش نمودند این اقدام «اقلیت» را از قبل سازماندهی شده بنمایانند. رادیو اسرائیل (14/3/1389 18:30 ) ادعا می نماید:
«شماری از ماموران رژیم با فریادهای اعتراضی از ادامه سخنان نوه آیت الله خمینی جلوگیری كردند»
اما واقع امر این است كه فارغ از موضع گیری در قبال این شعارها، حقیقت غیر قابل كتمان این بود كه قاطبه حاضرین در مراسم یك پارچه و یك صدا ، آرمانهای امامشان را فریاد زدند:
1-1 . سخنران، شعار دهندگان را اقلیتی در داخل معرفی می كند كه مزاحم استماع اكثریت در بیرون صحن می شوند. جدای از این پرسش كه ایشان چگونه بر شعار ندادن این اكثریت بیرون از قسمت مسقف واقف گشته اند، حاضران در بیرون از سالن، از جمله نگارنده، شاهد شعارهای یكپارچه مردم بوده اند.
1-2 . فعالان سیاسی و حاضران در مراسم های سیاسی گوناگون بارها شاهد آن بوده اند كه آنگاه كه اقلیتی قصد شعار خاص در مراسم را دارند با مقابله اكثریت مواجه می شوند. حال آنكه هیچ فرد یا گروهی به مخالفت با این شعارها برنخواست.
1-3 . نیز آنكه پس از اقلیت دانستن شعاردهندگان از جانب سخنران به شعارها كوبنده تر و یكپارچه تر می گردد.
1-4 . تصاویر زنده پخش شده از صدا و سیما و فیلم¬های موجود از مراسم گواه یك صدایی جمعیت است.
1-5 . همچنین سوال اینجاست كه چگونه شعار «اقلیتی سازماندهی شده» آنهم درفضای بسیار گسترده مراسم ادامه سخنرانی را غیر ممكن ساخته است؟
بنابراین غیر مردمی دانستن این شعارها هرچند پاك كردن اصل صورت مسئله و راحت ترین عكس العمل است اما با حقیقت رخ داده فاصله ای ژرف دارد.
2. تغییر مكان شاكی و مشتكی علیه، امری است كه در حوادث پس از انتخابات تا به امروز بارها شاهد آن بوده ایم. نگارنده برآن است كه فارغ از موضع گیری له یا علیه این شعارها بایستی از تحلیل گران پرخاشگر به مردم پرسید كه آیا تصور نمی نمایند كه این بار نیز شاكی و داعی به آرمانهای امام مورد هجوم صواب یا ناصواب قرار گرفته و از مواضع انتقاد برانگیز مشتكی علیه درطرفداری تصریحی و تلویحی از جریانات مسئله دارغفلت شده است؟
3. پر واضح است كه مخاطب شعارهای مردمی كه صبرشان از مواضع گروهی كه با سكوتشان و حتی برخی مواضعشان به جریانات معلوم مدد رسانده اند هرگز یك شخص نبوده و نیست و تمام خواص از این دست را شامل است.
4. سخنران در برابر شعارهای مردم به گذشت تنها بیست سال از وفات امام خمینی (ره) تكیه دارد.
4-1 . بهتر آن بود كه ایشان اگر انتقادات مردم را برخود وارد نمی دانستند - كه قطعا همین گونه است- با استدلال در رد شعارهای مردم و اثبات پایداری خود در عمل به وصیت پدر بزرگوار خود بكوشند نه اینكه به احساسات متوسل شده و بجای تاكید بر رابطه فكری خود با امام خمینی (ره) رابطه نسبی را برجسته سازند.
4-2 . در كدامین آموزه اسلامی و یا كدامین تاكید امام خمینی (ره) روابط نسبی بدون توجه به سایر ویژگی های فرد قداست زا می باشد و انسان را از انتقادات مصون می دارد.
اتفاقا در سیره معصومین علیهم السلام شاهد سخت گیری بسیار نسبت به انحرافات احتمالی اطرافیان می باشیم. در نقل تكان دهنده علی بن ابی رافع می خوانیم كه آنگاه كه امیر المومنین علی علیه السلام متوجه شد كه دخترشان گردنبندی را با اجازه كارگزار ایشان عاریه گرفته بود، به این دلیل كه سایرین از این حق محروم بوده اند این اقدام را مذمت كرده و ضمن بازگرداندن سریع گردنبند به بیت المال فرمودند:
«اگر دخترم بطور عاریه مضمونه نگرفته بود، اوّلین زن هاشمی بود كه دستش در سرقت بریده میشد»
بنابراین حتی اگر به صواب، حرمت و قداست امام خمینی (ره) در درجه ای نازل تر به اطرافیان ایشان تسری یابد ، این به منزله مصونیت مادام العمر آنان از خطا و به تبع انتقاد نبوده و نیست. به علاوه آنكه طبیعی است كه این قداست چون زائیده ارتباط با امام است و هماره دلیل اقوی از مدلول است تا آنجا ادامه می یابد كه از رابطه ی فكری و معنوی به رابطه نسبی صرف تنزل نیابد.
4-3 . سید حسن خمینی گذشتن تنها بیست سال از وفات امام را دلیلی بر رد خواست مردم می داند؛ اما بدون اینكه قصد تشبیه داشته باشیم باید یادآوری نمود امام خمینی (ره) بسیار قبل از گذر این بیست سال و در زمان حیات بابركت خود سید حسین خمینی را بواسطه انحرافات فكری طرد نمودند. بدیهی است كه این درس بزرگ امام خمینی (ره) مبنی بر محور نبودن روابط در تحلیل اشخاص همواره پایدار است و زمان و مكان نمی شناسد.
5. برجسته ترین مستمسك كسانی كه مردم را بخاطر این انتقاد مورد تاخت قرار داده اند جمله معروف امام خمینی (ره) است كه در آن نسبت به تهمت های احتمالی به اطرافیان ایشان بخاطر حقد شخصی از امام انذار می دهند می باشد.
بدیهی است كه این انذار امام خمینی (ره) بجا بوده و نفس تهمت به هركس و بویژه به منصوبین ایشان امری مذموم است. اما پرسش اینجاست كه آیا كمترین شباهتی بین دعوت مردم از نواده ایشان به اعلام صریح مواضع خود و مرزبندی با معاندان و تهمت مدنظر امام وجود دارد؟
آیا بازخوانی مستدل آرمانهای امام خمینی (ره) در پرهیز از همنشینی با افراد معلوم الحال برآمده از عشق به امام است یا از سر كینه شخصی نسبت به ایشان؟
آیا تعمیم پرهیز از تهمت به اطرافیان امام به پذیرش تمام مواضع آنان و سكوت در برابر آن مورد خواست امام خمینی (ره) بوده و با این جمله، ایشان اطرافیان خود را برای همیشه از خطا مصون معرفی نموده اند یا آنكه در ایام حیات خود نیز در برابر یكی از نوادگان خود كه پای از مسیر صواب كژ نموده بود برخوردی قاطع داشتند؟
6.سید حسن خمینی در حالی با اشاره به گذر تنها بیست سال از وفات امام خمینی (ره) مردم را به فراموش ننمودن پاسداشت یادگار ایشان فرا می خواند كه این امر دقیقا پرسش مردم از ایشان و برخی از «خواص» است كه چرا تنها پس از گذشت بیست سال از وفات امام خمینی (ره) آرمانها و تاكیدات ایشان در پیروی محض از ولی فقیه و نیز مواضع ایشان در قبال فتنه ها و گروه های لیبرال و بسیاری از موارد دیگر كه اتفاقا ریشه ای ترین و كلیدی ترین مواضع ایشان را شامل است ، آنهم از جانب كسانی كه خود بایستی بزرگترین داعی مردم به این آرمانها باشند به همین سادگی فراموش گردیده و یا مورد تجاهل قرار گرفته است؟
7. سید حسن و سایر خواص هم آوا با ایشان بپذیرند یا نه، این شعارها از حلقوم سراسر بغض و چشمان اشكبار همانانی بود كه امام ما و شما آنان را ولی نعمت انقلاب می دانست و شان لاهوتی خود را خدمتگذاری آنان. امروز ملت صبور ایران كه بصیرشان را از مكتب خمینی آموخته اند با سینه ای آكنده از درد هشدار می دهند كه خواص خود را در عاملین به آرمانهای امام جستجو می نمایند و نه منسوبین و یا یاران دیروز ایشان. آری این ملت همان ملتی هستند كه انقلاب را به انجام رسانیدند و سه دهه هزینه های حفظ آن را به جان خریدند و امروز نبایستی با تقلیل خواست آنان به «اقلیتی» تند رو خود را تبرئه نمود.
8. البته كه نه ما، نه شما و نه هیچ یك از مردم برخواسته در برابر مواضع سوال برانگیز شما شادمان از اتفاقات بوجود آمده در مراسم مذكور نیستیم اما بیش و پیش از محكوم نمودن ولی نعمتان انقلاب كه تنها خواسته ساده شان بازگشت خواص دیروز به آغوش ملت و جدا نمودن راه خود از راه هتاكان به امام و عاشوراست بایستی عقبه و ریشه این دعوت را در رفتار داعیان دیروز جستجو نمود.
حضور خیل عظیم ملت ایران در مراسم بزرگ داشت بنیان گذار انقلاب اسلامی بار دیگر رسانه های بیگانه را به بهت فرو برد. این حضور میلیونی منادی پیام رسای ملت در پایمردی بر سر آرمان های راستین امام خمینی (ره) بود.
یكی از حاشیه های این مراسم، شعارهای یك پارچه مردمی همزمان با حضور نواده امام خمینی (ره) در جایگاه سخنرانی بود كه علاوه بر ابراز برائت از سران فتنه ، سید حسن خمینی را به عمل به وصیت پدر در پیروی از ولایت و تضمین سعادت دنیوی و اخروی خود و قاطعیت در پاسداشت آرمان های امام دعوت می نمود.
پس از پایان این مراسم تحلیل ها و قضاوت های متعددی از جانب فعالان سیاسی و دینی در خصوص این اقدام مردمی و در مقام له و یا علیه آن صورت گرفت. نگارنده در این یادداشت برآن آست كه فارغ از تایید و یا رد صواب بودن این نوع اعتراض، نكاتی را در خصوص این رفتار، زمینه های منجر به آن و نیز تحلیل های صورت گرفته در قبال آن ذكر نماید؛
1. بدیهی است كه اساس هر قضاوتی در قبال این اعتراض، گستردگی آن در میان حاضرین در مراسم می باشد. از همین روست كه سخنران و نیز سایتهای جریان اصلاح طلب تلاش نمودند تا این شعار ها را به عده ای اقلیت نسبت دهند. رسانه های بیگانه نیز همین منوال را در پیش گرفتند.
این سایت ها و رسانه ها تلاش نمودند این اقدام «اقلیت» را از قبل سازماندهی شده بنمایانند. رادیو اسرائیل (14/3/1389 18:30 ) ادعا می نماید:
«شماری از ماموران رژیم با فریادهای اعتراضی از ادامه سخنان نوه آیت الله خمینی جلوگیری كردند»
اما واقع امر این است كه فارغ از موضع گیری در قبال این شعارها، حقیقت غیر قابل كتمان این بود كه قاطبه حاضرین در مراسم یك پارچه و یك صدا ، آرمانهای امامشان را فریاد زدند:
1-1 . سخنران، شعار دهندگان را اقلیتی در داخل معرفی می كند كه مزاحم استماع اكثریت در بیرون صحن می شوند. جدای از این پرسش كه ایشان چگونه بر شعار ندادن این اكثریت بیرون از قسمت مسقف واقف گشته اند، حاضران در بیرون از سالن، از جمله نگارنده، شاهد شعارهای یكپارچه مردم بوده اند.
1-2 . فعالان سیاسی و حاضران در مراسم های سیاسی گوناگون بارها شاهد آن بوده اند كه آنگاه كه اقلیتی قصد شعار خاص در مراسم را دارند با مقابله اكثریت مواجه می شوند. حال آنكه هیچ فرد یا گروهی به مخالفت با این شعارها برنخواست.
1-3 . نیز آنكه پس از اقلیت دانستن شعاردهندگان از جانب سخنران به شعارها كوبنده تر و یكپارچه تر می گردد.
1-4 . تصاویر زنده پخش شده از صدا و سیما و فیلم¬های موجود از مراسم گواه یك صدایی جمعیت است.
1-5 . همچنین سوال اینجاست كه چگونه شعار «اقلیتی سازماندهی شده» آنهم درفضای بسیار گسترده مراسم ادامه سخنرانی را غیر ممكن ساخته است؟
بنابراین غیر مردمی دانستن این شعارها هرچند پاك كردن اصل صورت مسئله و راحت ترین عكس العمل است اما با حقیقت رخ داده فاصله ای ژرف دارد.
2. تغییر مكان شاكی و مشتكی علیه، امری است كه در حوادث پس از انتخابات تا به امروز بارها شاهد آن بوده ایم. نگارنده برآن است كه فارغ از موضع گیری له یا علیه این شعارها بایستی از تحلیل گران پرخاشگر به مردم پرسید كه آیا تصور نمی نمایند كه این بار نیز شاكی و داعی به آرمانهای امام مورد هجوم صواب یا ناصواب قرار گرفته و از مواضع انتقاد برانگیز مشتكی علیه درطرفداری تصریحی و تلویحی از جریانات مسئله دارغفلت شده است؟
3. پر واضح است كه مخاطب شعارهای مردمی كه صبرشان از مواضع گروهی كه با سكوتشان و حتی برخی مواضعشان به جریانات معلوم مدد رسانده اند هرگز یك شخص نبوده و نیست و تمام خواص از این دست را شامل است.
4. سخنران در برابر شعارهای مردم به گذشت تنها بیست سال از وفات امام خمینی (ره) تكیه دارد.
4-1 . بهتر آن بود كه ایشان اگر انتقادات مردم را برخود وارد نمی دانستند - كه قطعا همین گونه است- با استدلال در رد شعارهای مردم و اثبات پایداری خود در عمل به وصیت پدر بزرگوار خود بكوشند نه اینكه به احساسات متوسل شده و بجای تاكید بر رابطه فكری خود با امام خمینی (ره) رابطه نسبی را برجسته سازند.
4-2 . در كدامین آموزه اسلامی و یا كدامین تاكید امام خمینی (ره) روابط نسبی بدون توجه به سایر ویژگی های فرد قداست زا می باشد و انسان را از انتقادات مصون می دارد.
اتفاقا در سیره معصومین علیهم السلام شاهد سخت گیری بسیار نسبت به انحرافات احتمالی اطرافیان می باشیم. در نقل تكان دهنده علی بن ابی رافع می خوانیم كه آنگاه كه امیر المومنین علی علیه السلام متوجه شد كه دخترشان گردنبندی را با اجازه كارگزار ایشان عاریه گرفته بود، به این دلیل كه سایرین از این حق محروم بوده اند این اقدام را مذمت كرده و ضمن بازگرداندن سریع گردنبند به بیت المال فرمودند:
«اگر دخترم بطور عاریه مضمونه نگرفته بود، اوّلین زن هاشمی بود كه دستش در سرقت بریده میشد»
بنابراین حتی اگر به صواب، حرمت و قداست امام خمینی (ره) در درجه ای نازل تر به اطرافیان ایشان تسری یابد ، این به منزله مصونیت مادام العمر آنان از خطا و به تبع انتقاد نبوده و نیست. به علاوه آنكه طبیعی است كه این قداست چون زائیده ارتباط با امام است و هماره دلیل اقوی از مدلول است تا آنجا ادامه می یابد كه از رابطه ی فكری و معنوی به رابطه نسبی صرف تنزل نیابد.
4-3 . سید حسن خمینی گذشتن تنها بیست سال از وفات امام را دلیلی بر رد خواست مردم می داند؛ اما بدون اینكه قصد تشبیه داشته باشیم باید یادآوری نمود امام خمینی (ره) بسیار قبل از گذر این بیست سال و در زمان حیات بابركت خود سید حسین خمینی را بواسطه انحرافات فكری طرد نمودند. بدیهی است كه این درس بزرگ امام خمینی (ره) مبنی بر محور نبودن روابط در تحلیل اشخاص همواره پایدار است و زمان و مكان نمی شناسد.
5. برجسته ترین مستمسك كسانی كه مردم را بخاطر این انتقاد مورد تاخت قرار داده اند جمله معروف امام خمینی (ره) است كه در آن نسبت به تهمت های احتمالی به اطرافیان ایشان بخاطر حقد شخصی از امام انذار می دهند می باشد.
بدیهی است كه این انذار امام خمینی (ره) بجا بوده و نفس تهمت به هركس و بویژه به منصوبین ایشان امری مذموم است. اما پرسش اینجاست كه آیا كمترین شباهتی بین دعوت مردم از نواده ایشان به اعلام صریح مواضع خود و مرزبندی با معاندان و تهمت مدنظر امام وجود دارد؟
آیا بازخوانی مستدل آرمانهای امام خمینی (ره) در پرهیز از همنشینی با افراد معلوم الحال برآمده از عشق به امام است یا از سر كینه شخصی نسبت به ایشان؟
آیا تعمیم پرهیز از تهمت به اطرافیان امام به پذیرش تمام مواضع آنان و سكوت در برابر آن مورد خواست امام خمینی (ره) بوده و با این جمله، ایشان اطرافیان خود را برای همیشه از خطا مصون معرفی نموده اند یا آنكه در ایام حیات خود نیز در برابر یكی از نوادگان خود كه پای از مسیر صواب كژ نموده بود برخوردی قاطع داشتند؟
6.سید حسن خمینی در حالی با اشاره به گذر تنها بیست سال از وفات امام خمینی (ره) مردم را به فراموش ننمودن پاسداشت یادگار ایشان فرا می خواند كه این امر دقیقا پرسش مردم از ایشان و برخی از «خواص» است كه چرا تنها پس از گذشت بیست سال از وفات امام خمینی (ره) آرمانها و تاكیدات ایشان در پیروی محض از ولی فقیه و نیز مواضع ایشان در قبال فتنه ها و گروه های لیبرال و بسیاری از موارد دیگر كه اتفاقا ریشه ای ترین و كلیدی ترین مواضع ایشان را شامل است ، آنهم از جانب كسانی كه خود بایستی بزرگترین داعی مردم به این آرمانها باشند به همین سادگی فراموش گردیده و یا مورد تجاهل قرار گرفته است؟
7. سید حسن و سایر خواص هم آوا با ایشان بپذیرند یا نه، این شعارها از حلقوم سراسر بغض و چشمان اشكبار همانانی بود كه امام ما و شما آنان را ولی نعمت انقلاب می دانست و شان لاهوتی خود را خدمتگذاری آنان. امروز ملت صبور ایران كه بصیرشان را از مكتب خمینی آموخته اند با سینه ای آكنده از درد هشدار می دهند كه خواص خود را در عاملین به آرمانهای امام جستجو می نمایند و نه منسوبین و یا یاران دیروز ایشان. آری این ملت همان ملتی هستند كه انقلاب را به انجام رسانیدند و سه دهه هزینه های حفظ آن را به جان خریدند و امروز نبایستی با تقلیل خواست آنان به «اقلیتی» تند رو خود را تبرئه نمود.
8. البته كه نه ما، نه شما و نه هیچ یك از مردم برخواسته در برابر مواضع سوال برانگیز شما شادمان از اتفاقات بوجود آمده در مراسم مذكور نیستیم اما بیش و پیش از محكوم نمودن ولی نعمتان انقلاب كه تنها خواسته ساده شان بازگشت خواص دیروز به آغوش ملت و جدا نمودن راه خود از راه هتاكان به امام و عاشوراست بایستی عقبه و ریشه این دعوت را در رفتار داعیان دیروز جستجو نمود.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
