كار مضاعف، همت مضاعف

منظور رهبر انقلاب از طرح موضوع كار مضاعف و همت مضاعف چیست ؟ آیا فقط ساعات كار باید دو برابر شود ؟ آیا روزهای كاری باید دو برابر شود؟ آیا نیروی كار باید دو برابر شود ؟ و یا نكات دیگری است. بنظر نمی‌رسد كه هیچیك از موارد فوق مورد نظر باشد...


در پیام نوروزی سال 89 ، مقام معظم رهبری ، مانند سالهای گذشته كه خواستار یك حركت عمومی و تلاش ملی برای توجه ، شناخت و تحقق موضوعی بوده‌اند ، برای سال جاری " كار مضاعف و همت مضاعف " را خواسته‌اند .




در رویكرد به موضوع چندین نكته وجود دارد كه به بعضی از آنها اشاره می‌شود .


1- چرا " كار مضاعف " ؟
منظور ایشان از طرح موضوع چیست ؟ آیا فقط ساعات كار باید دو برابر شود ؟ آیا روزهای كاری باید دو برابر شود ؟ آیا نیروی كار باید دو برابر شود ؟ و یا نكات دیگری است .
بنظر نمی‌رسد كه هیچیك از موارد فوق مورد نظر باشد . زیرا كه عملا مقدور نمی‌باشد و دلیلی برای طرح آن نمی‌باشد . آنچه كه منطقا می‌تواند رویكرد رهبری برای سال جدید باشد ، كار مؤثر و مفید ، كار با برنامه و هدف‌دار ، كار متین و در اصطلاح قرآن كار با " سِداد " ، كار شایسته‌تر و به تعبیر قرآن " عمل صالح " است . زیرا متأسفانه بخش قابل توجهی از كارهای رایج فاقد این ویژگیها است و از این رو نمی‌توان آنها را " كار ارزشمند " دانست كه دو برابر شدن آنها مشكلاتی را حل كند و تعالی و ارتقاء ایجاد كند و خلاصه " عمل صالح " باشد .
در حال حاضر كشور به شدت نیازمند كارهائی است كه بر اساس اصول منطقی ، علمی ، واقع‌بینانه و برنامه‌ریزی شده و طبق قانون باشد . كارهای روزمره ، بی‌برنامه ، تبلیغاتی ، شعاری و نمایشی ، اگر دو برابر شود مشكلات و نابسامانیها دو برابر یا بیشتر می‌شود ! و هیچ یك از مسایل و معضلات فعلی حل نمی‌شود .

ما باید بتوانیم با شیوه‌های علمی ، راندمان تولید ، بهره‌وری و صرفه‌جوئی را به حداكثر برسانیم تا از كمترین امكانات حداكثر استفاده و بهره را داشته باشیم .


2- توجه به كیفیت:

یكی از مهمترین مسابقات امروز میان كشورهای مختلف افزایش راندمان تولید ، كاهش هزینه تولید ، نوآوری ، بهره‌گیری حداكثر از نیروی انسانی موجود ، كه اصلی ترین و مهمترین سرمایه‌ی ملی است و ایجاد فضای مناسب برای پژوهش و كاربردی كردن دانشهای جدید است .
ما در سال جدید باید به این سئوالات پاسخ دهیم كه چرا ساعات كار مفید و راندمان كار در كشور پائین است ؟ چرا انگیزه‌ی تولید و كار مفید و كار برای مردم و كشور كم است ؟ چرا عده‌ای از محققین ، اساتید و پژوهشگران فضای مناسب تحقیق و پژوهش ندارند و به خارج می‌روند ؟
پاسخ به این سؤالات و ایجاد تغییرات و دگرگونیهای رفتاری و اداری می‌تواند در ایجاد شرایط جدید و افزایش تولید – تولید كالا در تولید علم و فن‌آوری ، تولید نظریه و نوآوری – كارساز و دو برابر كننده و شاید بیشتر باشد .




3- اهمیت پژوهش و برنامه ریزی:

كار علمی و فكری می‌تواند آنچنان تولید و ارتقاء وضعیت را سرعت بخشد كه امروز سرمایه‌گذاری و هزینه در این زمینه را دولتها یكی از اساسی‌ترین اقدامات خود می‌دانند . از این رو توجه به مراكز تحقیقاتی ، تقویت و گسترش آنها – بدون درخواست بازدهی سریع و یا تبلیغات سیاسی – و حمایت از پژوهشگران ، ارتباط بخشهای اداری و صنفی به بخشهای پژوهشی ، از مؤثرترین اقدامات می‌باشد .
خوشبختانه در سالهای اخیر تا حدودی در این زمینه با تأكیدات و پی‌گیریهای مقام معظم رهبری پیشرفتهایی داشته‌ایم . اما هنوز در ابتدای راه می‌باشیم و همه‌ی دستگاهها و مسئولین می‌بایست هماهنگ و جدی و مداوم این حركت را تقویت و دنبال كنند تا " همت مضاعف " تحقق یابد و واقعی شود .