ماجرای جالب پارچه ای گلدوزی شده آزاده ایرانی

به گزارش بولتن نیوز، "پارچه گلدوزی شده " آزاده ایرانی بعد از 30سال، شگفتی ساز شد. بنیاد با همکاری موسسه پیام آزادگان از 3-4سال پیش رایزنی و هماهنگی هایی برای ساخت فیلم مستندی درباره مسوولان صلیب سرخ و خاطرات آنها از اسرای ایرانی در اردوگاه های عراق، انجام داده بود تا بالاخره در سال گذشته مقدمات ساخت این فیلم فراهم شد. در همین زمینه نمایندگان اداره کل روابط عمومی و امور بین الملل بنیاد، کمیته بین المللی صلیب سرخ و موسسه پیام آزادگان به کشور سوئیس سفر کردند تا مقدمات ساخت این فیلم مستند را فراهم کنند.

موضوع فیلم، جمع آوری مجموعه مصاحبه هایی بود با مسوولین یا کارکنان صلیب سرخ که در دوران 8 سال دفاع مقدس از اردوگاه های اسرای ایرانی بازدید داشتند. برای این پروژه، 12 نفر از اعضای صلیب سرخ که حالا برخی از آنها خود را بازنشسته کرده بودند، انتخاب شدند. مصاحبه ها انجام شد و درست همین جا بود که داستان شگفت انگیز "سفر 30ساله ی پارچه گلدوزی شده آزاده ایرانی" اتفاق افتاد. داستانی که توسط "خانمی سوئیسی تبار" روایت می شد که بچه های آزاده ی ایرانی او را به خوبی می شناختند و نامش را داده بودند برای انجام مصاحبه.

"خانم لوچیا" از کارمندان صلیب سرخ بود که 15سال پیش از این سازمان منفک شد. او در دوران جنگ ایران و عراق به همراه دیگر همکارانش به اردوگاه های اسرای ایرانی می رفتند و البته در این بین نامه های اسرای ایرانی را هم، برای ارسال به ایران همراه می بردند. خانم لوچیا یا همان "مادر لوچیا" به قول برخی از اسرای ایرانی، در یکی از روزهایی که در اردوگاه حضور یافته بود، نامه های اسرا را که اغلب به هم ریخته و باز شده بودند، تحویل می گیرد تا به برای ارسال به بیرون از اردوگاه ببرد. در میان انبوه نامه ها، خانم لوچیا پارچه ی گلدوزی شده ای را پیدا می کند که اسیری ایرانی با خلاقیت خود و امکانات محدود اردوگاه عراقی تهیه کرده بود.

گلدوزی ساده ای که با همان امکانات ابتدایی موجود در اردوگاه بر روی پارچه ای سفید خلق شده بود. تصویر دو طاووس و گلبرگ های سرخ لاله و گل های زرد، اسم و رسم خالق اثر و یادگارهایی زیبا و ساده با رنگ گونه های سبز و سرخ و زرد و آبی که راوی رویاهای مردان مقاوم و سلحشور ایرانی بود پشت میله های اردوگاهی جنگی.

"مادر لوچیا" مانده بود و امانتی اسیر ایرانی. او پارچه را به خانه برد و نمی دانست با آن چه کند. ناگزیر پارچه ی گلگون و منقش را در صندوقچه ای گذاشت و30سال از آن نگهداری کرد، تا اینکه در جریان ساخت این فیلم مستند، نمایندگان ایرانی به ژنو سفر می کنند و سراغ خانم لوچیا را می گیرند.خانم لوچیا حالا بانویی 55ساله است و ساکن زوریخ. اما وقتی در جریان ساخت این فیلم مستند قرار می گیرد سفری 5 ساعته تا ژنو انجام می دهد تا خود را برساند به هیئت ایرانی. او در این ملاقات پارچه ای گلدوزی شده در دست دارد که به زبان فارسی بر روی آن کار شده است. خانم لوچیا ماجرای پیدا کردن و نگهداری از این پارچه امانتی را به هیئت ایرانی می گوید و از آنها تقاضا می کند این پارچه را به صاحبش برسانند .

پارچه توجه سازندگان فیلم و هیئت ایرانی را به خود جلب می کند. چیزی که در قلب این پارچه گلدوزی شده خیلی به چشم می آید، یک "اسم" است. اسمی که بین گل های لاله و با رنگ قرمز طراحی شده است . نام خالق اثر؛ آزاده ی سرافراز " نور علی احمدی".

" نورعلی احمدی " همان اوایل جنگ اسیر شده بود. سال 59و در منطقه دهلران. او پس از تحمل 10سال اسارت سال 69همراه با دیگر اسرای سرافرازمان به کشور بازگشت. او در دوران سخت اسارت در اردوگاهی جنگی در قلب عراق، با خلاقیت اش این پارچه را تزیین کرده بود تا برای خانواده ی منتظرش در ایران ارسال کند. مشخصات و حتی اسامی فرزندانش را هم نوشته بود روی پارچه، اما غافل از اینکه سربازان عراقی مستقر در اردوگاه، نامه ها را قبل از ارسال باز می کردند و در این بین گاهی ممکن بود همه چیز به هم بریزد. حتی گاهی ممکن بود آثاری این چنین خلاقانه ی اسرای ایرانی را چون غنیمتی جنگی تصاحب کنند، اما گاهی اتفاقاتی شگرف مانند " ماجرای این پارچه گلدوزی شده " معادلات را به هم می زند و گمشده ای این چنین به صاحبش بر می گردد.

شاید نورعلی احمدی هیچگاه حتی فکرش را هم نمی کرد پارچه گلدوزی شده اش این چنین بعد از 30 سال " پر و بال " بگیرد و به خانه اش برگردد. به خانه ای که حالا او در کنار همسر و فرزندانش، دوران بازنشستگی اش را سپری می کند. با پسرانش " ایرج " و " محمد " که حالا یکی " دندان پزشک " است و دیگر "قاضی"...

به گزارش روابط عمومی بنیاد شهید و امور ایثارگران، پنج شنبه هفته گذشته در مراسمی که توسط بنیاد شهید و امور ایثارگران با حضور سرکار خانم قربانی نماینده صلیب سرخ و با هماهنگی های آقای علی مرادی، رئیس بنیاد دهلران و مدیر روابط عمومی بنیاد استان ایلام صورت گرفت، این پارچه ی گلدوزی شده، بعد از گذشت 30سال، به این آزاده ی سرافراز کشورمان تحویل شد که موجب شگفتی این عزیز آزاده گردید.