۱۲پیامد مهم تحریم ایران از نظر المانیتور
به گزارش بولتن نیوز به نقل ازپایگاه اطلاع رسانی شبکه خبر، این پایگاه اینترنتی در تحلیلی نوشت : باراک اوباما رئیس جمهور آمریکا در حالی تصدی خود را آغاز کرد که تایید کرد قصد دارد سیاست تعامل با ایران را پیگیری کند. با وجود این ، اوباما در مدت تصدی خود سخت ترین تحریم ها تا این تاریخ را بر ضد ایران تصویب کرد.
تحریم ها ، رشد اقتصادی و صنعتی ایران را کند کرده اند ، سرمایه گذاری خارجی را در ایران به میزان قابل توجهی کاهش داده اند و موجب کاهش ارزش پول ملی ، تورم شدید ، کاهش درآمد ناخالص داخلی و مهم تر از همه ولی کم اهمیت تر از بقیه ، موجب کاهش تولید و صادرات گاز و نفت شده اند.
محمود بهمنی رئیس بانک مرکزی ایران جدی بودن آثار تحریم ها را کمتر از جنگی نظامی ندانست.
حتی محمود احمدی نژاد رییس جمهور ایران که زمانی از تحریم ها به عنوان «اقدامی مسخره » یاد کرده بود، امروزه به اثرات سوء تحریم ها اعتراف می کند.
ایرانیان همواره بر اساس ذهنیت، فرهنگ، و اعتقادات دینی خود در برابر هر گونه اعمال زور و تهدید مقاومت نموده ودر پاسخ به تحریمها، برنامه اتمی خود را بیش از پیش توسعه داده اند.
همان گونه که گزارش های آژانس بین المللی انرژی اتمی اذعان دارد ، پیش از آغاز تحریم های مرتبط با مسأله اتمی ، ایران دارای تنها یک مرکز غنی سازی اورانیوم و یکصد و شصت و چهار دستگاه سانتریفوژ فعال بود که اورانیوم را تا سطح سه و نیم درصد درصد غنی سازی می کردند.
ایران همچنین دارای یک نسل از ستگاههای سانتریفوژ و حدود یکصد کیلو گرم ذخیره اورانیوم غنی شده بود. امروز و بعد از تحریمها، ایران دارای دو مرکز غنی سازی و تقریبا دوازده هزار دستگاه سانتریفوژ ، سطح غنی سازی تا حدود بیست درصد است.
ایران همچنین دارای نسل جدید دستگاه های سانتریفیوژ و ذخایری بالغ بر حدود هشت هزار کیلو گرم اورانیوم غنی شده است.
پیشرفت اتمی ایران زیر تحریم های روز افزون تردیدی باقی نمی گذارد که اعمال زور و تهدید مهمترین عامل در تشویق ایران به سوی افزایش مهارت و خود کفایی در فناوری هسته ای بوده است. رویداد مشابه این موضوع در زمان جنگ ایران و عراق اتفاق افتاد.
در عمل، دولت آمریکا با اعمال تحریمها، روابط اقتصادی ایران با شرق بویژه کشور رقیب خود چین را توسعه داده است. از سال 2011 ، صادرات چین به ایران تقریبا شش برابر شده است.
نویسنده در ادامه می نویسد : در دیدار اخیرم از اروپا به دوستان اروپایی خود یادآوری کردم که سهم اروپا از اقتصاد ایران در دهه هزار و نهصد و نود بالغ بر پنجاه درصد بوده است.
اما به دلیل تحریم ها امروز چین پنجاه درصد تجارت خارجی ایران را به خود اختصاص داده و اروپا اهرم قدرت خود را برای تاثیر گذاری بر اقتصاد ایران از دست داده است. به عبارت دیگر ، غرب بدون اینکه تاثیرگذار باشد ، خود را تحریم کرده است و به جای آن موجب شده است جایگاه رقبای عمده اش مثل چین، روسیه و هند در اقتصاد ایران تقویت شود.
تحریم ها سمت و سوی تجارت بین المللی ایران را از غرب به شرق سوق داده اند. در حقیقت ، ایران سیاست شرقی کردن و یا آسیایی شدن را در پیش گرفته است.
در میان مردم خاور میانه ( شمال آفریقا و غرب آسیا ) ، ایرانی ها کمترین حس خصومت را به مردم آمریکا دارند. اما دولتمردان آمریکا با اینکه می دانند تحریم ها باعث آزار مردم عادی ایران می شود، گنجینه روابط عادی دو کشور را با کاشتن تخم جدا سازی مردم ایران از آمریکا، در معرض خطر قرارمی دهند.
نظرسنجی موسسه گالوپ نشان می دهد ایرانی ها اثرات تحریم ها را حس می کنند ولی نه مقامات خود بلکه آمریکا را مقصر می دانند.
تحریم ها به طبقه متوسط زیان زده است و بخش خصوصی را به نفع بخش دولتی به کنار می راند. بعلاوه تحریم ها موجب سوق دادن تجارت از قالب سیستم رسمی بانکی به سیستم شبکه های زیر زمینی می شود.
اکنون آشکار شده است که سیاست های دولت آمریکا برای وادار کردن ایران به همکاری بر اثر فشار تحریم ها نا موفق بوده است. در نتیجه ، تحریم های غرب تنها به افراطی تر شدن سیاست های ایران منجر شده است.
محمد رضا نقدی از فرماندهان سپاه پاسداران چندی پیش در اظهاراتی عنوان کرده بود مخالف با درخواست ایران برای برداشتن تحریم ها در دور بعدی مذاکرات با گروه پنج بعلاوه یک بوده است.
دلایلی که نقدی برای اظهارات خود ذکر کرد این بود که تحریم ها موجب شکوفا شدن استعدادهای بالقوه می شود و تحریم نفتی ایران هم موجب از میان رفتن وابستگی اقتصاد ایران به نفت خواهد شد
سیاستی که اکنون در دستور کار دولتمردان ایران قرار دارد.
تسلط بر فنآوری هسته ای تبدیل به موضوع غرور ملی شده است. اکثریت عظیمی از مردم ایران از برنامه هسته ای حمایت می کنند. یک نظر سنجی که در ماه دسامبر سال دو هزار و دوازده توسط موسسه گالوپ انجام شد نشان می دهد علیرغم شدت تحریم ها ، شصت و سه درصد مردم ایران بر ادامه برنامه هسته ای کشور تأکید دارند.
تنها هفده درصد مخالف پیشبرد برنامه هسته ای هستند. مشابه آنچه که در دهه هزار و نهصد و پنجاه در جریان حرکتی مردمی برای ملی کردن صنعت نفت اتفاق افتاد، تحکم و قلدری خارجی و تحریم ها منجر به افزایش پشتیبانی از حکومت میشود و غیر از این تاثیری نخواهد داشت.
تحریم ها و فشار ها بر ایران تردید هایی را درباره منافع ایران از ادامه عضویت ایران در معاهده منع گسترش سلاح های هسته ای ( ان پی تی ) بر انگیخته است.
علی لاریجانی رئیس مجلس ایران این مسأله را عنوان کرده بود که اگر ایران به معاهده ان پی تی نمی پیوست ، غرب چه سلاح داشت بر علیه ایران استفاده می کرد.
در آخر، تأکید آمریکا بر تحریم ها و سیاست سلطه طلبی آن ، سیاستمداران ایران را قانع کرده است که هدف اصلی از این اقدامات آمریکا تشویق ایران به مذاکره و تعامل با آمریکا نیست بلکه آمریکا سیاست اساسی و سنتی خود مبنی بر تغییر رژیم را در ایران دنبال می کند.
جان لیمبرت سفیر سابق و دستیار سابق معاون وزیر خارجه آمریکا که مسئول امور ایران در وزارت خارجه آمریکا طی سالهای دو هزار و نه تا دو هزار و ده بوده است می گوید :« از سال هزار و نهصد و هفتاده و نه تا کنون ما از تحریم ها بر علیه ایران استفاده کرده ایم. اینها چیزهایی است که ما بلدیم و در مورد آنها تجربه داریم.اما تغییر این روند غیر سازنده در روابط با ایران را طی سی سال گذشته را یاد نگرفته ایم چطور انجام دهیم. این بسیار مشکل است.»
تهران و واشنگتن سابقه ای مملو از موقعیت های از دست رفته دارند. امیدوارم انتخابات آینده ریاست جمهوری در ایران زمینه ای برای دو کشور در جهت بکار گیری راهبردی جدید با هدف عادی سازی روابط بر اساس احترام متقابل ایجاد کند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com


