گريه هايت را براى رأى دادن دوست دارم

شايد اگر كسي با سابقه عملكرد آقاي كرباسچي در دهه 70 و نيز مانيفست و خط فكري كارگزاران سازندگي آشنا نباشد، گريه كردن ايشان مقابل دوربين و زير نور پروژكتورها به ياد فشار معيشتي فقرا را چندان كار بدي تلقي نكند.درباره گريه آقاي كرباسچي آن هم به بهانه وضعيت فقرا، طرح سؤالاتي از ايشان ضروري است.

آقاي غلامحسين كرباسچي، رئيس ستاد انتخاباتي آقاي كروبي، هفته گذشته در فيلم تبليغاتي آقاي كروبي با يادآوري وجود 12ميليون فقير در جامعه امروز ايران، متأثر شد، بغضش شكست و به پهناي صورت اشك ريخت.
اشك ريختن يك سياستمدار ارشد در فيلم تبليغاتي- انتخاباتي مقابل دوربين هاي تلويزيوني و زير نور پروژكتورهاي استوديو در فضاي انتخابات رياست جمهوري كشورمان، امري بي سابقه نيست. آقاي خاتمي در انتخابات سال 80 در فيلم تبليغاتي شان با خواندن شعر «استاده ام چو شمع مترسان زآتشم..»، در مقام رياست جمهوري فعلي و نامزد دور آتي انتخابات، گريه كردند. آقاي قاليباف نيز در بهار 84 در مقام نامزد احتمالي رياست جمهوري در برنامه صندلي داغ با ذكر خاطره اي از شهادت برادرش به هق هق افتاد و به پهناي صورت اشك ريخت. برنامه اي كه CD آن بعدها از سوي ستاد انتخاباتي آقاي قاليباف تكثير و توزيع مي شد.
هرچند گريه سياستمداران ارشد و نامزدهاي انتخابات رياست جمهوري در كشور ما بي سابقه نيست، اما آنچه گريه هاي آقاي غلامحسين كرباسچي را از دو گريه ديگر متمايز مي كند، «موضوع گريه» ايشان است. آقاي خاتمي ظاهراً به خاطر محبت اطرافيان و اصرار آنها بر ماندن در صحنه و نامزدي مجدد در سال 1380 به گريه افتادند. آقاي قاليباف به ياد شهادت مظلومانه برادرشان به گريه افتادند اما آقاي غلامحسين كرباسچي (شهردار اسبق تهران و دبيركل حزب كارگزاران سازندگي) به خاطر وضعيت زندگي و سختي معيشت فقرا به گريه افتاد.
شايد اگر كسي با سابقه عملكرد آقاي كرباسچي در دهه 70 و نيز مانيفست و خط فكري كارگزاران سازندگي آشنا نباشد، گريه كردن ايشان مقابل دوربين و زير نور پروژكتورها به ياد فشار معيشتي فقرا را چندان كار بدي تلقي نكند و چه بسا كاري پسنديده بشمارد. اما براي قضاوت درباره گريه آقاي كرباسچي آن هم به بهانه وضعيت فقرا، طرح سؤالاتي از ايشان و اطرافيانشان ضروري است:
1-در فيلم تبليغاتي آقاي كروبي آقاي كرباسچي با لحني بغض آلود و صورتي خيس از اشك گفتند: «فقر فقط براي حاكمان پسنديده است». اين جمله اي درست و مبتني بر سيره ائمه و روايات معصومين عليهم السلام است. اما آيا خود ايشان و اطرافيانشان به اين جمله اعتقاد دارند و به آن عمل مي كنند؟ آيا ايشان مدير و بازوي اجرايي رئيس جمهوري نبودند كه بعد از جنگ علناً و رسماً از «مانور تجمل» توسط مسئولان دفاع مي كرد؟آيا آقاي كرباسچي همان شهرداري نبودند كه در زمان تصدي شهرداري در ويلايي بزرگ در شمالي ترين نقطه تهران (مجاور پارك جمشيديه) زندگي مي كرد؟ آيا اشرافيگري مسئولان از زمان صدارت كارگزاران سازندگي باب نشد؟
2-آيا آقاي كرباسچي همان شهرداري نبودند كه در ابتداي تصدي اين سمت، نسبت به زندگي فقرا د رتهران اعتراض داشتند و مي گفتند خانواده هاي با درآمد كمتر از حدي مشخص، نبايد در تهران زندگي كنند؟
3-آقاي كرباسچي دبيركل حزبي نيستند كه علناً و رسماً مشرب ليبراليسم را پذيرفته است. آيا روزنامه كارگزاران كه به مديريت ايشان منتشر مي شد، سخنگو و مروج ايده ها و سياست هاي ليبرال سرمايه داري نبود. آيا آقاي كرباسچي خبر ندارند كه بنيادي ترين و متمايزترين موضوع در نظام ليبرال سرمايه داري، تمركز بر رشد اقتصادي و بي توجهي به عدالت است؟ آيا آقاي كرباسچي نمي دانند مرام حزبي ايشان ازنظر اقتصادي مي گويد «دولت نبايد به فقرا كمك كند چراكه با اين كار، مخالف عدالت گام برداشته چون بايد ماليات ثروتمندان كه كار مي كنند و ماليات مي دهند را به جيب عده اي ضعيف و تن پرور بريزد... دولت بايد اجازه دهد دست طبيعت بطور عادي نسل ضعفا را محو كند» آيا آقاي كرباسچي از اين آموزه هاي الگوي فكري حزبشان بي اطلاعند؟ آيا آقاي كرباسچي اخيراً طرفدار فقرا شده اند؟
اشك ريختن دبيركل كارگزاران سازندگي براي فقرا در يك فيلم تبليغاتي قاعدتاً نمي تواند خواص و اقشار تحصيل كرده را تحت تأثير قرار دهد ولي اگر آقاي كرباسچي با هدف تحت تأثير قرار دادن عوام الناس چنين كاري كرده اند، بايد گفت در مكتب ماكياول- هدف وسيله را توجيه مي كند- خوب امتحان پس دادند...