دفاع کیومرث پوراحمد از فیلم جیرانی!!
كيومرث پوراحمدکار گردان مطرح سینمای ایران در یادداشتی که درروزنامه قانون منتشر کرده با دفاع از فیلم جیرانی انتقادات تند وتیزی رااز وزارت ارشاد مطرح کرده است .
/فیلم جیرانی فیلم بسیار اخلاقی وبرای خانواده های ایرانی آموزنده است/
به گزارش پارس توریسم آقای پوراحمد دربخشهای ابتدایی این یادداشت که توسط سایت پارس توریسم منتشر شده نوشته است :من فيلم «من مادر هستم» فريدون جيراني را ديدهام و فارغ از تمام جنبههاي حرفهاي و سينمايي فيلم را بسيار بسيار اخلاقي يافتم. چنانچه بر آنم كه ديدن چنين فيلم اخلاقگرايانهاي، براي خانوادههاي ايراني بسيار مفيد و آموزنده است. در تمامي اين فيلم پيامهاي اخلاقي تأثيرگذاري ميبينيم. به همين دليل هم به نظر من جوسازيهاي اخير عليه چنين فيلم شريفي فقط ميتواند بدخواهياي باشد در ادامه بدخواهيهايي كه به تعطيلي و نابودي سينماي ملي خواهد انجاميد.
/مدیران سینما نباید زیر فشارها سر خم کنند/
کارگردان فیلم اتوبوس شب درادامه یادداشت خود آورده :به نظر ميرسد بدعتهايي مانند برخوردهايي كه پس از اكران فيلمها شكل ميگيرد، نتيجه خوبي نخواهد داشت و مديريت سينمايي نبايد زير بار فشارهاي چنيني سر خم كند. اگر سياستگذار سينمايي ما تحت تأثير اين هجمهها سر خم كند ديگر نميشود روي مديريت آن حساب كرد. نبايد هر غيركارشناسي نظر كارشناسي دهد و سرنوشت اكران و كل سينما را دچار تغيير كند. ضعف مديريت و درستتر بايد بگويم ضعف مديران است كه اجازه اظهارنظرهايي از هر سو را ميدهد.
/وزیر ارشاد نه علاقه ای به هنر و سینما دارد ونه شناختی /
به گزارش پارس توریسم پور احمد همچنین افزوده است : ديروز ديدم كه آقاي حسيني وزير ارشاد در واكنش به اعتراضات گفته بود كه اگر سينما نابود شود جاي نگراني نيست و جايگزينهايي مانند تلويزيون و شبكه خانگي هستند. البته كه اين گفته از كسي كه بر چنين مقامي نشسته است بعيد و عجيب است اما از كسي مانند وزير كنوني كه از همان اول بر همگان روشن كرد كه نه علاقهاي به هنر و سينما دارد و نه شناختي، بعيد و دور از ذهن نيست. سينماي ما دچار بحران است؛ از بحث اقتصادي و گيشه بگذريم بحران جدي ما همين اقدامات ضدسينمايي است كه انرژيها را ميگيرد و سينماييهاي تازهكار را دلزده ميكند. به نظر من اين اقدامات به بحرانها دامن زده و در راستاي برنامهريزيهايي است كه به تعطيلي سينما منجر ميشود. اما چنين نيست كه هميشه موفق شوند. هر مديري دوره كوتاهي مديريت ميكند و ميرود.
/اين سينما آسان شكل نگرفته كه آسان بميرد/
به گزارش پارس توریسم کار گردان سریال قصه های مجید در بخشهای پایانی یادداشت خود نوشته است : درست است كه با سينمايي مواجهايم كه محتضر و در حال مرگ است اما اين سينما آسان شكل نگرفته كه آسان بميرد. جان تازه در كالبد آن دميده ميشود و نجات مييابد. تنها بايد كمي به خود بياييم. سينماگران ما هم در اين بحبوحه دچار اشتباهاتي هستند، عدهاي طبق سنت فكري «مرگ براي همسايه است» خود و فيلمشان را در معرض خطر حس نميكنند و واكنشي نشان نميدهند. بعضيها از اصول حرفهاي شان عدول ميكنند. ولي با تمام اين اشكالات مسئله اصلي ما مديريت و غلطي است كه دوست ندارد سر به تن سينما باشد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
دست پیش را می گیرید تا پس نیفتید/
وای بر اخلاق کسیکه این فیلم را اخلاقی!!!و آموزنده !!!و مفید!!!!شریف!!!بداند.
مردم مسلمان ما در مقابل بدعتهایی مانند ساخت فیلمهای سخیف و سست اخیر سکوت نمی کنند و این تروریسم دینی و فرهنگی محکوم به فنا و نابودیست (چه بخواهید چه نخواهید بزودی اتفاق می افتد)
/وزیر ارشاد حتی اگر علاقه و شناخت از هنر سینما نداشته باشد ،وجدان و غیرت دینی که باید داشته باشد/
مطمئنا قاطبه ملت از نابودی سینمای سطحی و مزخرف که با اعصاب و روان و دین و ناموسشان بازی می کند نه تنها ککشان نمی گزد که از این موضوع فرخنده استقبال هم خواهند کرد.
/مسئله اصلی افکار مسموم و غلطی است که بصورت خزنده و مرموز فیلمهایی می سازند که ارزشها را دگرگون کنند/
این سینما باید به دانشگاه تبدیل شود نه ......خانه،چه آسان شکل گرفته باشد یا خیر باید به خود بیاید و در خدمت مردم ،افکار و زندگی پاک را ترویج نماید نه زندگی در جنگل و اباحه گری و دد منشی....
کیومرث جون
فیلم فریدون جون هیچ مشکلی نداره انتقادیه
هرچی باشه از فیلم های خصوصی و گشت ارشاد و فیلم مبتذل تهران من خیلی بهتره !!!!!!!!!!!!!!
روایت سایت شهید آوینی از حمایت داوود نژاد از فیلم ضد ایرانی یک خانواده محترم
مهرداد فرید کارگردان شناخته شده سینما در یادداشتی که در صفحه فیس بوک خود منتشر کرده نظر خود را درباره فیلم یک خانواده محترم بازگو کرده است . به گزارش پارس توریسم مهرداد فرید نوشت :«یک خانواده ی محترم» ساخته مسعود بخشی، فیلمی فوق العاده شریف است. و من در شگفتم که این کارگردان جوان چگونه در گام نخست سینمایی اش تا این حد ستجیده و محکم فیلمنامه اش را نوشته و آن را کارگردانی کرده است. این فیلم بر عکس هیاهوی بد خواهان سینم ای ایران، در ستایش شهدا و شرافت مادرانشان ساخته شده و به هیچ وجه حال و هوای ضد ملی یا مذهبی ندارد. اتفاقا هر ایرانی که از اختلاس، رشوه و رانت خواری دل خونی داشته باشد این فیلم را ستایش خواهد کرد و دست تهیه کننده ی غیور و دلسوز آن (محمد آفریده) را که در فضای چاپلوسانه ی زمانه، جرات کرده و این فیلم را تولید کرده، به نشانه ی افتخار بالا خواهد گرفت. به آنها که خاطره ی خوش فیلم «عروسی خوبان» را در دهه شصت در ذهن دارند، باید بگویم این فیلم به روز شده ی همان فیلم است و حتی از نظر پرهیز از شعار زدگی و استحکام در داستانگویی از آن قوی تر است. این مقایسه را از این جهت انجام دادم که ببینید در آن زمان، آن فیلم چه راحت اکران شد و حتی مورد ستایش واقع شد و این یکی بعد از بیست و چند سال چطور دارد قلع و قمع می شود! آیا همین را می توان شاهد گرفت بر این که فضای فرهنگی کشورمان به قهقرا رفته است؟!