پایان نبرد غزه و رو سیاهی ذغال برای ترکیه

به گزارش سرویس بین الملل رویداد به نقل از نیویورک تایمز، روزنامه آمریکایی نیویورک تایمز مقاله ای را براساس نظرات تحلیلگران سیاسی ترکیه در انتقاد از عملکرد دولت این کشور در رابطه با موضوع درگیری های هشت روزه حماس و رژیم صهیونیستی نوشته است.
در این مقاله آورده شده است :تحلیلگران سیاسی ترکیه معتقدند که هجوم وحشیانه رژیم صهیونیستی به نوارغزه و کشتار زنان و کودکان به ضرر دولت ترکیه تمام شده است. ترکیه سعی داشت در نقش میانجی و حلال درگیری های این دو وارد میدان شود اما بالعکس آنچه که می خواست نشان دهد حضور او در موضوعات منطقه ای همچون برخورد فرسایشی  بازدارنده ای بود که در پروسه آتش بس بین حماس و رژیم صهیونیستی حرفی برای گفتن نداشت. این عملکرد برخاسته از سیاست فریبکارانه دولت اردوغان بود.

تحلیلگران تاکید کردند که ترکیه تنها مدافع زبانی فلسطینیان و منتقد کلامی رژیم صهیونیستی بود و درعمل زمانی که مصر برای ایجاد آتش بس وارد می شد دولت رجب طیب اردوغان در صحنه دیپلماسی نمی توانست کاری انجام دهد و خود را کنار می کشید.
آرون استین، تحلیلگر عضو مرکز تحقیقاتی استانبول گفت: درحالی که با شروع حمله های رژیم صهیونیستی به نوارغزه، تقریبا تمام رهبران منطقه به سمت میکروفون ها حمله بردند و اسرائیل را محکوم کردند، اردوغان که در اکثر موضوعات منطقه ای پرحرفی می کرد سکوت اختیار کرده و پس از گذشت چند روز از کشتار مردم غزه لب به سخن گشود و اسرائیل را محکوم کرد.
ارسین کالای کوقلو استاد دانشگاه در رابطه با موضع ترکیه درقبال مردم غزه گفت: مصر برای مذاکره با هر دو طرف آمادگی داشت و می توانست با حماس و رژیم صهیونیستی مذاکره کند. این استاد دانشگاه رجب طیب اردوغان را به علت سکوتش در آغاز حمله های رژیم صهیونیستی به نوارغزه مورد انتقاد قرار داد و گفت اردوغان در انتقاد از رژیم صهیونیستی بسیار کند عمل کرد.
همچنین آرون استین در ادامه افزود: مصر حداقل توانست در ظاهر سازی خود را موفق نشان دهد و با اخراج سفیر اسرائیل از کشورش و فراخواندن نخست وزیر خود برای دیدار از غزه، عکس العمل مثبت کشورهای مدافع غزه را به خود جلب کند در حالی که اردوغان در تحولات غزه موفق به اتخاذ موضع درست نشد.
همچنان این مقاله می افزاید که به ظاهر درگیری های غزه "تست تورنسل" برای آنکارا بود که قصد داشت خود را به قدرت منطقه ای جهت حل مشکلات تبدیل کند.
نهایتا آتش بس میان حماس و رژیم صهیونیستی با میانجگری مصر برقرار شد و ترکیه نتوانست از این مسئله منطقه ای اعتباری برای خود کسب کند.
رئیس جمهور مصر محمد مرسی خود نگاهی ریاکارانه به موضوع غزه داشت. درست است که موضع مصر از نظر قدرت قابل قیاس با ترکیه نبوده و به دلیل مرزهای مشترک مصر با غزه، ابتکارعمل بیشتر در دستان مصری‌ها بود. اما از سوی دیگر مصر نیز بر اساس قاعده کمپ دیوید و دیگر تعهداتی که نسبت به رژیم اسرائیل دارد،‌ مجبور بود تا اندازه‌ای با احتیاط رفتار کند و از آنجایی که اگر درگیری ها حادتر می شد مصر در وضعیت بسیار دشوارتری قرار می گرفت؛ آنطور که ترکیه می توانست انقلابی عمل ‌کند، رفتار نکرد اما با این حال مصر حرکت سنجیده تری را نسبت به ترکیه انجام داد. بنابراین ترکیه می توانست دست برتر در حل مسئله غزه باشد که سیاست اسلام زدایی دولت اردوغان این اجازه را نداد.
درهرصورت آتش بس میان غزه و رژیم صهیونیستی با کشته شدن 160 فلسطینی و زخمی شدن 1.200 نفر اعم از کودکان و زنان، طی هشت روز درگیری به نام میانجگری مصر تمام شد و دست ترکیه خالی ماند.

اشتباه ترکیه در برابر سوریه