اسراییل چه بخواهد چه نخواهد درگیر جنگ شده
به گزارش فارس، به نقل از روزنامه «یدوت آحارونوت»، «یارون لندن» در گزارشی می نویسد: « نتنیاهو» مدام هیاهو می کند که در طول دوره نخست وزیری او جنگ طلبی صورت نگرفته است. او ضمن تاکید برعدم ضرورت جنگ، موفقیت خود را مدیون این امر می داند که تصمیم گیری های درست او برای حل وفصل مشکلات، دشمنان را از جنگ منصرف کرده است.
پیش از بررسی این اظهارات باید از« نتنیاهو» سوال کرد که وی چه چیزی را به جنگ تعبیر می کند؟ اگر منظور از جنگ حمله مستقیم ارتش به قلمرو دشمن باشد، شاید بتوان به ایشان حق داد. اما اگر جنگ به معنای حملات هوایی و خمپاره اندازی از جانب ما به خاک دیگران نیزباشد، در صحت گفته های وی باید تردید کرد. در تمام مدت صدارت « نتنیاهو» و در ادامه آن تا همین لحظه، صدها راکت به طرف کشور شلیک شده است. کارخانه ها و مدارس تعطیل شده اند، جمعی از شهروندان و سربازان زخمی و یا کشته شده اند. به نوعی با تخریب طرف مقابل ما نیز خسارات بیش از حدی در نوار غزه و همچنین در مناطق دورتر متحمل شده ایم. این موقعیت را به زبان سیاست چه می توان نامید؟ شاید به زعم ایشان باید آن را « توالی حوادث» یا «جنگ کم شدت» خواند.
*«نتنیاهو» به توانایی دولت اشغالی در مقابله با دشمن باور ندارد
در تاریخ 24 اکتبر،«نتنیاهو» قول داد که با حمایت ازشهرک های یهودی نشینی که در چند کیلومتری نوارغزه قرار دارد، آن ها راتقویت خواهد کرد. اگر این یک وعده انتخاباتی نباشد، تنها نشان دهنده این است که «نتنیاهو» به توانایی دولت در مقابله با دشمن باور ندارد. اوتنها به یک تضاد مسلحانه ادامه خواهد داد. این گونه بهای این چیزی را که جنگ نمی داند افزایش می دهد چون حماس و سازمان های دیگر فلسطینی بطور مداوم میزان راکت های خود را افزایش می دهند. ما در حال رویارویی با آن ها در این دو گانگی خواهیم ماند. دولت صهیونیستی برای چنین سیاستی بهای سنگینی خواهد پرداخت.
«نتنیاهو» استراتژیی اتخاذ کرده است که درست نقطه مقابل استراتژی نخست وزیر سابق « اولمرت» است. اگر چه او را به خاطر تصمیم عجولانه برای جنگ ملامت کردند، اما علیرغم تدابیر اشتباه، اگرچه استراتژی «اولمرت» به قیمت جان سربازان بسیاری تمام شد، اما حداقل بعد از آن جنگ، دولت صهیونیستی با حزب الله وارد درگیری مستقیم نشد. اگر بنا بود آن زمان «اولمرت» نیز استراتژی بازدارنده «نتنیاهو» را در مقابل حزب الله پیش بگیرد، تصور کنید که امروز در چه وضعیتی بودیم. اگر احتمال ریشه کن کردن حملات جنگ جویان غزه به قیمتی نظیر آنچه در جنگ لبنان پرداختیم می بود، با این وضع آیا به امتحانش نمی ارزید؟
* هیچ قدرتی در جهان وجود ندارد که بتواند خواست خود را بر حماس و گروه های مبارز تحمیل کند
این سوال سختی است، چون هیچ کس نمی تواند تضمین کند جنگی که دریک جبهه به نتایج وحشتناکی منجر شد، مجددا" در جبهه ای متفاوت به همان نتایج منجر نشود. هر فردی که با نظر من مخالف است باید به خاطر بیاورد که «عملیات کست لید» فلسطینی ها را تنها برای مدت کوتاهی متوقف کرد. آیا به این خاطر ما به تلاش های خود پایان دادیم یا به این دلیل که هیچ قدرتی در جهان وجود ندارد که بتواند خواست خود را بر حماس و گروه های مبارز تحمیل کند؟ پاسخ من بر اساس این فرضیه است که اگر دولت صهیونیستی قادر به انهدام حماس و گروه های مبارز نباشد، حداقل با جنگی همه جانبه قادر به مهار آن ها خواهد بود.
*«نتنیاهو» می خواهد به هر جایی که می تواند چنگ بیندازد
به باور من «اولمرت» حامی بازگشت به تعریفی است که لااقل قلمرو اسراییل را از خارج از آن مرزها تفکیک کند. «نتنیاهو» هیچ مرزی ندارد. او می خواهد به هر جایی که می تواند چنگ بیندازد. وسرزمینی که مرزهایش مبهم و نامعلوم است در مقابل دشمنان اش شکست خواهد خورد.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
