کد خبر: ۱۰۸۸۰۵
تعداد نظرات: ۲ نظر
تاریخ انتشار:
‍‍‍ پ پ ‍‍‍

همه مشکلات تقصیر محمود احمدی نژاد است؟

با خلاصه سازی همه مشکلات در نهاد دولت، این توهم به وجود می آید که اگر فلان رئیس جمهور یا دولت برود، "همه"ی مشکلات حل می شود! نتیجه چنین خیال باطلی هم، امید بیهوده بستن به دولت بعدی است و بعد از آن که در دولت بعدی هم مشکلات حل نشد، سرخوردگی ایجاد می شود.بنابراین، انتقال "سهم بقیه قوا از مشکلات" به دوش دولت، هر چند می تواند در کوتاه مدت نفع جناحی داشته باشد ، اما در میان مدت و بلند مدت ، کارگشا نخواهد بود.به عنوان مثال ، آیا می توان نقش مجلس شورای اسلامی در مدیریت کلان کشور را نادیده گرفت؟
عصرایران ؛ جعفر محمدی - هیچ کس نمی تواند نافی مسؤولیت شخص محمود احمدی نژاد و دولت تحت امرش در شکل گیری اوضاع کنونی و مشکلات روز افزون مردم باشد ؛ این نکته ای است که تا کنون ، بارها بدان تصریح و تأکید شده است و تاریخ نیز آن را گواهی خواهد کرد.

با این حال ، شکستن تمام کاسه ها و کوزه ها بر سر احمدی نژادی که دولتش آفتاب لب بام است ، نه می تواند منطبق بر انصاف باشد و نه حاوی نفع ملی است.

واقعیت این است که بخش مهمی از مشکلات موجود ، به سوء تدبیر دولت بر می گردد چه آن که قبل از تحریم های شدید اخیر نیز ، اوضاع اقتصادی داخلی چندان بسامان نبود. در واقع ، تحریم ها ، اوضاع «خوب» را «بد» نکردند ، بلکه اوضاع بدی که محصول عملکرد دولت بود را بدتر کردند.
اما اگر بخواهیم نگاهی نزدیک تر به واقعیت داشته باشیم ، باید بپذیریم که بخشی از «مشکلات افزوده شده کنونی» ، محصول تحریم هایی است که دولت ، واضع آنها نیست. همچنین برخی کاستی های غیردولتی -مانند ضعف پارلمان- نیز مزید بر علت شده اند تا مشکلات تشدید شود.

بنابراین ، باید سهم دولت از مشکلات (که زیاد هم هست) را جدا دید و به همان اندازه مقصرش دانست.

هر چند برای منتقدان دولت ، قاعدتاً دلچسب است که دولت را مسؤول "همه"ی کاستی ها بدانند و خود را برهانند، اما این نگاه ، گذشته از نامنصفانه بودنش ، این زیان ملی را نیز در دل خود دارد که شناخت ناقصی از علل مشکلات به دست می دهد و باعث می شود چاره اندیشی دقیقی صورت نگیرد.

با خلاصه سازی همه مشکلات در نهاد دولت ، این تصور و توهم به وجود می آید که اگر فلان رئیس جمهور یا دولت برود ، "همه"ی مشکلات حل می شود! نتیجه چنین خیال باطلی هم ، امید بیهوده بستن به دولت بعدی است و بعد از آن که در دولت بعدی هم مشکلات حل نشد ، سرخوردگی ایجاد می شود.

بنابراین ، انتقال "سهم بقیه قوا از مشکلات" به دوش دولت ، هر چند می تواند در کوتاه مدت نفع جناحی داشته باشد ، اما در میان مدت و بلند مدت ، کارگشا نخواهد بود.
به عنوان مثال ، آیا می توان نقش مجلس شورای اسلامی در مدیریت کلان کشور -که در دو قالب مهم قانونگذاری و نظارت تعریف شده- را نادیده گرفت؟
فراموش نکنیم که نهاد حکومت ، یک سیستم است و اگر در درون یک سیستم (مانند موتور خودرو) یک بخش خوب کار نکند ، بقیه قسمت ها نیز خواهند لنگید و ای بسا از حیز انتفاع نیز خارج خواهند شد.

"کتک خور" دولت ، این روزها ، "ملس" شده است و خیلی ها برای این که اولاً خود را تطهیر کنند و ثانیاً برای القای این که به پایان مشکلات ، تنها به اندازه ماه های پایانی عمر دولت ، زمان باقی است ، منتقد دولت شده اند و جالب اینجاست که همین ها عمدتاً تا همین دیروز ، "دست به سینه" دولت احمدی نژاد بودند.

البته بدیهی است که با اتمام دولت احمدی نژاد ، آن بخش از مشکلات که ریشه در سوء مدیریت های احمدی نژاد و دولتش دارد ، رو به حل شدن خواهند گذاشت (مشروط بر این که یکی مانند رئیس جمهور فعلی بر سر کار نیاید) ، ولی بهبود اساسی اوضاع ، نیازمند نگرش های ملی تر و مصلحانه تری است که همه تقصیرها را بر گردن یک فرد یا یک دولت نیندازد.

شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.

bultannews@gmail.com

انتشار یافته: ۲
در انتظار بررسی: ۱
غیر قابل انتشار: ۰
مرتضي ام
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۱۳:۱۵ - ۱۳۹۱/۰۸/۱۵
2
2
واقعا جالب است كه همه از مجلس مي‌ترسند! از بولتن گرفته تا عصر ايران ﴿كه هميشه قمه از رو براي دولت بسته است و هر پيامي كه سرسوزني مخالف نظر آنها باشد را تاييد نمي‌كند و تاكنون حتي يك پيام بنده را نيز تاييد نكرده است و + و - هاي آن نيز كاملا تقلبي و فرمايشي است﴾، وقتي قرار است انتقادي از مجلس بكنند يا كاملا احتياط مي‌كنند، يا اگر هم مانند بولتن دل شير داشته باشند و گاهي ﴿فقط گاهي﴾ جانشان به لب برسد بخواهند انتقادي به مجلس وارد آورند، با هزار ترس و لرز و آب بستن در انتقاد خود چنين مي‌كنند كه خداي نكرده گربه شاخشان نزند!

واقعا كار مجلس چيست؟ فقط در راس امور بودن؟ يا هر وقت انتقادي به حق به آنها وارد شد، جيغ زدن؟ يا خود را اجل از همه دانستن، ولي هيچ عملي كه بيانگر اين اجل بودن باشد از خود بروز ندادن؟

چرا مجلس حال نظارت ندارد و فقط وقتي گند چيزي در مي‌آيد مي‌گويد ما هستيم؟ چرا اين همه قوانين ضد و نقيض داريم اما هيچ كس به آنها رسيدگي و نقيض‌ها را باطل نمي‌كند؟ چرا هميشه وقتي چيزي به نفع حضرات مجلسي قرار است تصويب شود ناگهان همّت مظاعف در حد سوپر اعلا متجلي مي‌شود، ولي در جاهاي ديگر السلام عليك يا ماست؟! و ....
پيروز
|
IRAN, ISLAMIC REPUBLIC OF
|
۰۹:۵۳ - ۱۳۹۱/۰۸/۱۶
0
0
كار اجرائي كردن واقعا مشكل است به خصوص در سطح كلان آنهم كار كردن با مديران متفاوت در ايران وهم چنين مشكل تحريمها كه البته اگر كمي به بخش خصوصي توجه بيشتري شود و با توليدكنندگان رفتار بهتري صورت پذيرد و برخي شركتهاي اقماري خاص بگذارند رابطه دانشگاه وصنعت درست تفسير شود اين مشكل نيز حل ميشود اما واما كار و پشتكار ميخواهد كه رئيس جمهور جدا اهل كاربود اما در كنارآن افت سياسي كاري نيز بود ولج ولچبازيهاي ديگران و سوءمديريتهاي افراد خاص اگر بخواهيم مشكل را به صورت درست بيان كنيم هر سه قوه مشكل دارند و چون دستگاه اجرائي در ميدان كار قرار دارد نمود آن نيز بيشتر است وهمه مشكلات را به گردن او ميگذارنداما مجلسيها روي صندليهاي گرم ونرم وكمسيونهاي شيك نشسته اند و در كنار گود نشسته اند وفقط ميگويند لنگش كن و هرجا منافعشون تامين نشدكه براي انتخابات بعدي جاي راي داشته باشنددست به استيضاحهاي بيخود ميزنند و هيچكدام هدفمند نيست قوه قضائيه كه بنده خداها هم كه اصلا حقوق نميگيرند شما فقط به دريافتي قضات و كارمندان دادگستريها نگاه كنيد بعد فساد دادگستريها را هم ببينيد حديقف براي دريافتي قضات چقدر است البته قضات سالم در اين بين مثتثناءهستند اما خيلي از قضات با همين زد وبندها وارد ساخت وساز و حتي وارد پرونده هاي خاص شده و سود كلان ميبرند تنها مردم فقير هستند كه نمي توانند احقاق حق كنند اگر بخواهيم ايرادبگيريم مثنوي هفتاد من كاغذ ميشود در كنار اينها به دولت هم در اين دوسال آخر انتقادات زيادي وارد است
نظر شما

آخرین اخبار

پربازدید ها

پربحث ترین عناوین