هشدارهايي كه همه مسئولين بايد آن را جدي بگيرند

بولتن نيوز- سیدمجتبی نعیمی: وقتی که بچه بودیم، اگر کار بدی انجام می‌دادیم، خدا خدا می‌کردیم که پدرمان هنگام دعوا کردن‌مان، آن "کلمه" را نگوید. آرزو می‌کردیم که هر بلایی سرمان بیاورد، اما آن "کلمه" در دهانش نچرخد. چون در این صورت متوجه می‌شدیم بدترین کاری که می‌شد انجام داد را انجام داده‌ایم. و بعد از آن عذاب وجدان چند روزه بود و شرمندگی پیش دیگران. دائم خودخوری می‌کردیم که آخر چرا یکدفعه دست به این کار زدیم و تا این حد، "بد" شدیم؟ بقیه‌ی خانواده نیز همینطور فکر می‌کردند. آخر چرا فلانی آن کار را کرد و تا این اندازه "بد" شده؟

حکایت این روزهای مسئولین کشور و نسبت آنها با رهبر انقلاب، خیلی شبیه آن روزهای ماست. چون همانقدر که ما در بچگی می‌ترسیدیم لایق آن "کلمه" نشویم، مسئولین نیز باید بترسنداز روزی که خدای نکرده چنين القابي به ایشان داده نشود. خیانت بهکشوری که در آن، دین خدا جریان دارد و مردمی اینگونه از خود گذشته، زجر دیده و صبور در آن زندگی می‌کنند. یعنی اگر کسی دست به هر کار خطایی بزند، هیچ وقت ته دلش دوست ندارد که او را به بدترین صفت‌ها انتساب دهند. حاضر است مثل ما که در بچگی مایل بودیم بدترین تنبیه‌ها را تحمل کنیم اما آن یک "کلمه" را از زبان پدرمان نشنویم، بدترین اعمال قانون‌ها را به جان بخرد اما به او صفت خائن ندهند.

می‌دانی چرا؟ چون یک جورایی "خیانت" بوی "ابدیت" می‌دهد. انگار کسی که خیانت کرده، همیشه خطاکار خواهد ماند. انگار خیانت هیچ‌وقت قابل بخشش نیست. آنقدر دامنه‌ی خیانت به کشور بزرگ و ممتد است که آب‌ دریاهای این دنیا قدرت پاک کردن آنرا ندارد. حالا ببینید کار مسئولین به کجا کشیده که چنین مورد تذکر رهبر انقلاب قرار می‌گیرند و آنها را به دور شدن از منجلاب خیانت تذکر جدی می‌دهند:

«يكی از موارد مضرّ، اختلاف ميان مسئولان و بدتر از آن، كشاندن اختلاف به ميان مردم است. من به مسئولان و رؤسای قوا هشدار می‌دهم كه مراقب باشند و اختلافات را به ميان مردم نكشانند. نامه‌نگاري‌های اخير و مطالب آن به هيچوجه موضوع مهمی نيست اما اين اختلاف نظرها نبايد به ميان مردم كشانده و دست مايه‌ای برای جنجال و هياهوی رسانه‌های بيگانه و دشمنان شود. همه بايد متوجه مسئوليت خود و شرايط حساس كنونی باشند. يكی از روش‌های موذيانه و موريانه‌وار دشمن در اين شرايط، ايجاد اختلاف از راههای نفوذ است كه همه بايد مراقب باشند و اختلاف‌ها را به حداقل برسانند.»

ایشان در ادامه فرمودند:

«اختلاف نظر طبيعی است اما اين اختلاف نظر نبايد به اختلاف در عمل و گريبان‌گيری و مچ‌گيری در مقابل مردم، تبديل شود. از امروز تا روز انتخابات، هركسی كه بخواهد اختلاف‌ها را به ميان مردم بكشاند و از احساسات آنها در جهت اختلافات استفاده كند،‌ قطعاً به كشور خيانت كرده است. مسئولان به دنبال كار و تلاش هستند كه برخی اوقات غفلت‌هايی هم انجام می‌گيرد، اما اميدوارم خداوند بر اساس نيت‌هايی كه به دنبال خدمت به مردم هستند، ملت ايران را در همه‌ی ميدان‌ها موافق كند كه قطعاً هم اين‌گونه خواهد بود.»

مسئولین محترم، آیا بگو مگوهای شما مهم است یا شرمندگی مرد باغیرتی که بعد از یک روز تمام کار کردن نمی‌تواند با سربلندی پیش خانواده‌اش برود؟ آیا دعواهای شما مشکل امروز کشور است یا وضعیت داروخانه‌های ما که اساسی‌ترین داروها و مواد مورد احتیاج مردم در آن به سختی به دست می‌آید؟ این چه شرایطی‌ست که در آن یک دلال عیاش، یک شبه ثروتمند می‌شود و یک کارمند شریف و یک کارگر غیور و یک کشاورز سخت کوش، بعد از سال‌ها کار کردن همچنان هشت‌شان گرو نه‌شان است؟

در كنار همه‌ي اينها اما هیچ خیانتی از این بالاتر نیست که به فرمایش رهبر انقلاب، با اعمال انواع فشارها به مردم، فضا را به نوعی احساسی کنیم که در این چند ماه باقی مانده تا انتخابات ریاست جمهوری، عقل اجتماعی به پایین‌تر سطح خویش رسیده و اضطراب، سکان‌دار اعمال مردم شود. تا با کنترل این اضطراب‌ها و احساسی‌ کردن فضا، نتیجه‌ی انتخابات را به نفع خویش سازیم. مگر اینگونه نیست که به قول شاعر:

که شنیدی که در این بزم دمی خوش بنشست         که نه در آخر صحبت به ملامت برخاست

حال که سرانجام دنیا و گرایش به آن، چیزی جز ملامت نیست، پس چرا باید عمر عزیز را تا این مقدار صرف آن کرد و با هر وسیله‌ای، به نوک قله‌ی این سراب رسید؟ حتی شده ننگ خیانت به کشور را به جان خرید که آخر چه شود؟ این همه تلاش و ننگ‌آفرینی برای هیچ؟ آیا رسیدن به قدرت، ارزش آنرا دارد که انسان به کشورش خیانت کند و تا ابد، در ظلمات بماند؟ آیا می‌ارزد که فلان آقا رئیس جمهور شود و بهمان جریان سیاسی به مسند قدرت برسد، به این قیمت که آب در دل مردم تکان که هیچ، به تلاطم افتد و اینچنین به ایشان خیانت شود؟ اگر مسلمانیم، باید بگوییم نه. اگر ...

حالا خدا را شکر که هنوز کسی از ایشان در منجلاب "خیانت" فرو نیفتاده و هشدارهای رهبر انقلاب نیز برای نیفتادن کسی در این منجلاب است. خدا را شکر که هنوز فرصت باقی مانده تا دامن از آلوده شدن به خیانت پاک نگه داشت. پس لازم است تا از این بلای بزرگ دور شد. لازم است تا جای ممکن، وقت مسئولین محترم بجای پرداختن به مسائل حاشیه‌ای به دغدغه‌های ملموس مردم اختصاص پیدا کند. به نظر می‌رسد هیچ چیز جز خدمت رسانی خالصانه به مردمی چنین صبور، نمی‌تواند انسان را از انواع بلاها و خطرها دور کند.

مسئولین محترم، اگر شما را برای این بر مسند قدرت نهاده‌اند که دردی از مردم دوا کنید، باور کنید که درد مردم دعوای شما نیست. که این دعوا، زخمی دیگر بر این تن دردمند است و نمکی بر زخم‌های پیشین. اگر برای یک بار هم شده از خانه‌های‌تان بیرون بیایید و به جنوب جغرافیایی شهرتان گذر کنید، به راحتی متوجه می شوید که درد مردم چیست. مردم از شما می‌خواهند که برای معاش‌شان فکری بکنید. مردم از شما می‌خواهند که برای جوانان بی‌کارشان کاری بکنید. مردم از شما می‌خواهند که درمان رایگان داشته باشند. انشاالله که تذکرات رهبر انقلاب با چنین کیفیتی دوباره بیان نشود.