مشکل تولید در پرداخت بدهی ارزی

یکی از مشکلات اساسی تولید کنندگان و صنعتگران کشور، که به دنبال نوسانات شدید نرخ ارز پدید آمده است، مشکل پرداخت بدهی ها و وام های ارزی به بانک های داخلی و خارجی و شرکت های طرف قرارداد تجاری است.




به عبارت دیگر، تولیدکنندگان و صنعتگرانی که به واردات کالا،مواد اولیه و ماشین آلات و تجهیزات خارجی نیازمندهستند، علاوه براین که باید به جای هر دلار 1200 تومان، بابت هردلار خرید خارجی، بین 3 تا 4 هزار تومان نقدینگی تامین کنند و 3 تا 4 برابر خریدهای قبلی دلاری خود، باید ریال پرداخت کنند، همچنین باید بابت بدهی های ارزی خود نیز به بانک ها و شرکت ها، 3 تا 4 برابر معادل ریالی قبلی، پول پرداخت کنند.

به عنوان مثال، اگر شرکتی حدود 20 هزار دلار بدهکاربوده و تصور می کرده که در سررسیدبدهی ارزی، باید 24 میلیون تومان معادل ریالی پرداخت کند، با این نوسانات ارزی، حالا باید 72 تا 96 میلیون تومان بسته به نرخ دلار زمان سررسید، بابت بدهی خود پرداخت کند.

در برخی شرکت ها، این رقم به طور فزاینده ای مشکل نقدینگی شرکت ها را افزایش داده است. مشکل این است که این شرکت ها، کالای وارداتی یا مواد اولیه وارد کرده اند و تولید کرده و به نرخ متناسب با دلار 1200 تومانی در بازار داخلی فروخته اند اما حالا به خاطر بدهی ارزی این مواد اولیه وکالای مصرف شده و فروخته  شده، باید سه تا چهار برابر پول پرداخت کنند.
این در حالی است که بخش عمده ای از مواد اولیه و کالای وارد شده در اختیار واحد تولیدی نیست وبه قیمت پایین فروخته شده و این شرکت ها به جای این که از فروش محصولات خود سود برده باشند، با زیان و خسارت سنگین حاصل از نوسان نرخ دلار مواجه شده اند.
این شرکت ها راهی برای جبران کالای فروخته شده قبلی ندارند، زیرا کالا در بازار فروخته شده و امکان دریافت پول بیشتر از مشتری وجود ندارد.
براین اساس بابت بدهی آنها به بانک ها وموسسات داخلی و خارجی، صندوق توسعه ملی و... دولت باید تسهیلات ارزی به نرخ 1226 تومان بدهد تا بدهی قبلی خود را تامین کنند و روی پای خود باقی بمانند یا اجازه دهد که قیمت محصولات خود را افزایش دهند و یا به آنها وام ارزان قیمت بدهد تا مشکلات خود راحل کنند.