این پژوهشگر، مهم‌ترین دستاورد عصر ظهور را برچیده شدن موانع بندگی و عبودیت دانسته و می‌گوید: در روزگار قبل از ظهور، مردم به عبادت می‌پردازند ولی به عبودیت کامل نمی‌رسند، ولی در زمان ظهور آخرین منجی دینداری با بندگی و عبودیت پیوند می‌خورد که خود دو عامل مهم دارد که عدم وابستگی و تعلق به دنیا و پایین آمدن سطح توقعات است.