بی قانونی تحمیلی به نام "مصلحت"؟!

یکی از شاخصه های مهم و موثر مدیریتی، ثبات در تصمیم گیری و امکان پیش بینی نظرات مدیر توسط زیر مجموعه است. یک مدیر متشخص با کارنامه عملکرد قابل قبول شکل گرفته بر اساس شاخصه های قانونی، برای زیر مجموعه خود اصولی را به عنوان تابلوهای راهنما معین می کند تا سایرین مجبور نباشند بر سر هر دوراهی منتظر بایستند تا دستور از بالا صادر شود. قابل پیش بینی بودن خواست فرمانده در جامعه ای به وسعت جهان اسلام آنجا از اهمیت ویژه ای برخوردار است که به علت ابتلائات زمانی و مکانی شرایط ورود مستقیم و اشراف راهبردی رهبری در حیطه های کاری سایرین وجود ندارد. قانون نیز بر این موضوع صحه می گذارد که راهبر یک جامعه لزومی ندارد که در جزئیات ورود کند بلکه سیاست گزاری کلی و هدف گزاری در جامعه مهم ترین وظیفه تعریف شده و "مختص وی" است.
متاسفانه بی دقتی دولت خدمتگزار دهم به برخی تحولات منطقه و سستی در عمل گرایی مناسب در مقابل حوادث منطقه ای و حتی جهانی موجب شده است برخی از قدرت طلبان غیر مصلح در داخل کشور همزمان با دستگاه های رسانه ای دشمن بر طبل بی کفایتی کل سیستم اجرایی کشور کوبیده و به دنبال عملی کردن طرحی های عجیب و غیر قانونی باشند.
در دولت دهم و در پاره ای از اوقات عمر دولت نهم تلاش هایی از سوی تیم مدیریت اجرایی کشور برای سیاست گزاری، خط دهی و هدف گزاری در افق آینده نظام جمهوری اسلامی و حتی جهان اسلام انجام شد در حالی که اصل این موضوع از حیطه وظایف شخص رئیس جمهور و تیم اجرایی کشور خارج است. بنا نیست رئیس جمهور تصمیم بگیرد از حرکت "بیداری اسلامی" رخ داده در جهان حمایت بشود یا نشود. قانون حکم می کند تعیین سیاست های کلی و هدف گزاری نظام بر عهده راهبر نظام باشد چرا که سلیقه ای عمل کردن در طول دوران های 4 ساله مدیریت اجرایی کشور، بی ثباتی هویتی و راهبردی در جامعه ای ایجاد خواهد کرد که طبق نقشه راه قرار است از نوآوری ها و تلاش های افراد مختلف در طول مسیر رسیدن به کمال بهره برد. پس اگر نقشه راه در بازه های زمانی کوتاه مدت طبق امیال و سلایق متفاوت افراد با احکام مدیریتی چند ساله، دستخوش تغییرات اساسی شود قابل پیش بینی نیست که آینده چنین جامعه ای چگونه خواهد شد!
علاوه بر آن در پایان دوره چند ساله مدیریت افراد ممکن است امکانی برای تصحیح مسیر پیموده وجود نداشته باشد، پس هزینه خطا کردن در طی مسیر بسیار بالاست و می تواند به چهره یک نظام در طول صد سال خدشه وارد کند در حالی که دوره چند ساله مدیریت فلانی به سرعت طی می شود و آینده وی و گروه سیاسی اش هیچ اهمیتی در کل مسیر ندارند. مثال واضح این موضوع سرانجام "اصلاحات" است. تز مدیریتی اصلاح طلبان در طول 10 سال متولد، اجرایی و حذف شد. امروز نه برای خاتمی و یاران اصلاحات آینده ای متصور است نه پتانسیلی برای اصلاح گذشته موجود است. از گذشته به جز مشتی خاطره و تجربیاتی تلخ و شیرین هیچ نمی ماند اما رهبر نظام نمی تواند به واسطه کم تحملی یا بی سلیقگی مدیران اجرایی دوره ای، آینده جهان اسلام و نظام اسلامی را به "آزمون و خطا" بگذارد.
اما آیا هر که در این میانه عرض اندام می کند و به زعم خویش راهکار مقابل رهبری قرار می دهد خیراندیش است؟! رفتارهای ضد قانون دولت موجب شد عده ای از دور ماندگان از اعتماد مردمی و برخی از مصلحین ضد مصلحت دست در دست هم دهند و راهکارهایی برای دور زدن قانون اساسی بیابند تا بدین وسیله به زعم خودشان با تشکیل یک "ستاد فراقوه ای" از چندگانگی مدیریتی در ایام حساس فینال مبارزه ایران و آمریکا در جهان جلوگیری کنند.
منش مدیریتی رهبر انقلاب گواه این موضوع است که ایشان در هیچ دوره ای از تاریخ مدیریت نظام تن به راهکارهای به ظاهر منطقی "فراقانونی" یا "غیر قانونی" نداده اند. بعضی از همین آقایان خیرخواه کوته بین در ایام فتنه بعد از انتخابات ریاست جمهوری سال 88 نیز پیشنهاد داده بودند برای ختم قائله؛ اصل انتخابات از سوی رهبر انقلاب باطل اعلام شود! رویه غلطی که اگر با مهر تایید رهبر فرزانه انقلاب اجرایی شده بود قطار انقلاب دیگر هرگز به مسیر "قانون" باز نمی گشت و چه بسا اسباب سقوط نظام به وسیله عالی ترین مقام کشور فراهم می شد.
در مورد این که اهداف تهیه کنندگان چنین طرح های به دور از منطق و تعقل صحیحی چه بوده ساعت ها می توان بحث کرد اما آن چه قابل پیش بینی و دارای اهمیت است قطعی بودن رد این طرح و سایر طرح های مشابه توسط شخص رهبری است. تجربه تاریخی انقلاب نشان می دهد ظرفیت های قانونی لازم برای کنترل و حتی خلع ید بزرگ ترین مقامات نظام نیز پیش بینی شده است پس به چه جهت باید بی قانونی را جایگزین راهکارهای قانونی کرد!؟ علاوه بر آن در شرایطی که رهبری هم چنان دست قدرتمندشان پشت دولت احمدی نژاد قرار دارد مطرح شدن چنین موضوعاتی خود انحرافی و به دور از واقعیت است. به قول معروف در خانه اگر کس است یک حرف بس است!
اما سخنی با رئیس جمهور محترم و تیم مدیریتی ایشان ضروری می نماید. خط قرمز مردم، حکم و فرمان رهبری است. طرح مسائل انحرافی سیاسی در داخل بیشترین ضربه را به چهره سختکوش و مردمی دولت خدمتگزار وارد کرد تا آنجا که عده ای از غارهای تاریخی شان بیرون آمده و مدعی شدند مایل هستند از داخل قصرهای مثال زدنی اشرافی شان "عدالت ورزی" و "قانون گرایی" را به دولت آموزش دهند! ضعف رسانه ای دولت به واسطه سپردن مهم ترین صندلی های مدیریت رسانه به افرادی ساده لوح و بی بهره از تشخیص اهم از بی اهمیت موجبات تضعیف عملکرد دولت در افکار عمومی را فراهم ساخت. سپردن جایگاه های مدیریتی مهم به افراد مسئله دار و ضد قانون و پافشاری دولت بر حفظ آنها در مجموعه خدمت، بی انگیزگی مردم برای حمایت از شخص رئیس جمهور و تصمیمات وی را موجب شد. کاهش محبوبیت احمدی نژاد و مدیران اطراف وی پیش بینی تاریخی رهبر حکیم انقلاب اسلامی بود که پیش از این به جنابعالی متذکر شده بودند. اشاره برای عاقل کفایت می کند و قطعا نیازی به تذکر جمعی نیست چرا که خود شما نیز در دیدار اخیرتان با اصحاب رسانه عرض کردید "دلتنگ سوم تیری ها" هستید. سوم تیری ها همان مردمی هستند که امروز از شما به واسطه ورود به موقعیت های نسنجیده دلگیر هستند.
دم زدن از "بیداری انسانی"، بی توجهی به حوادث منطقه ای، بالا بردن پرچم بی حمیتی در مقابل حوادث سوریه توسط وزارت خارجه، آمریکایی خواندن تحولات منطقه و بی توجهی به معیاردهی های رهبری برای تحلیل حوادث جهانی، تلاش برای ایجاد مسیر انحرافی در نقشه راه نظام، اتفاقات به دور از مصلحت کنفرانس مکه و ضعف تحلیل مشدد و موضع گیری های ابهام برانگیز در مواجهه با تحولات مهم جهانی همه و همه موجبات سردی روابط مردم و دولت را پدید آورد. این همان موضوعی است که دشمنان تلاش می کنند از آن با عنوان "بی اعتمادی مردم به نظام" یاد کنند در حالی که مردم متعهدانه و استوار به عهدی که با نظام اسلامی بسته اند وفادار هستند. احمدی نژاد و تیمش 8 ماه زمان دارند با مردم تعامل کنند. خوب یا بد این دوران هم خواهد گذشت.
مردم پشت خط ترسیمی استراتژیست بزرگ و فرزانه نظام که به تنهایی همه نقشه های استکبار در منطقه را به حول و قوه الهی خنثی کرده، مردانه ایستاده اند. سیاستمداران فکری به حال آینده خود کنند به مصلحت نزدیک تر است. نظام جمهوری اسلامی هم چون "ابرقدرتی" بی بدیل با پشتوانه مردمی می تازد؛ صحنه نشان می دهد یدالله پشت این نظام و مردم وفادار و مومنش است.