خصوصی سازی در رسانه ملی

به گزارش خبرنگار صبح تهران فریماه شیخ الاسلامی: زمانی را به یاد می آوریم که تنها بانک های دولتی ، در بخش پولی و بانکی فعالیت می کردند که خوشبختانه با اجرای اصل44 قانون اساسی، بخش های غیر دولتی یا همان بانک های خصوصی نیز ایجاد شدند و در حال حاضر بانک ها و موسسات زیادی در کشور فعالیت می کنند.وجود بانک های خصوصی باعث ایجاد حس رقابت در دولتی ها  نیز  شده به طوری که شاهد خدمات نوین ،احترام به مشتری(مشتری مداری) و... در بانکها هستیم.که البته مرجع و سرپرست تمامی آنها  بانک مرکزی می باشد و خلاف های صورت گرفته توسط بانکها، به وسیله بانک مرکزی کنترل می گردد و گهگاه نیز شاهد لغو مجوز معدودی  از بانکهای خصوصی و موسسات مالی و اعتباری بودیم. به هر حال تجربه نشان داده هرگاه حس رقابت در هر زمینه ای وجود داشته باشد، به طور قطع،  کارایی  و نتیجه ی موثرتری به وجود خواهد آمد. این موضوع در تمامی سازمان های خصوصی مشاهده شده است که البته خصوصی سازی به معنای تام الاختیار بودن دستگاه ها نمی باشد بلکه دولت یا وزارتخانه مربوطه باید بر امر خصوصی سازی نظارت مستقیم و غیر مستقیم داشته باشد. تجربه این موضوع را به اثبات رسانده  هر سازمانی که به دست ملت ولی زیر نظر نهاد و ارگانی اداره  می گردد،موفق بوده است.نویسنده، این مطالب را نوشت تا اصل موضوع را بیان کند.اصل موضوع اجازه ایجاد شبکه های خصوصی در صدا و سیما است .با وجود شبکه های مختلف تلویزیونی که تعدادشان نیز بالاست،متاسفانه خلایی در برنامه های ساخته شده در صدا و سیما حس می شود.به طور مثال سریال های ساخته شده توسط شبکه های تلویزیونی، با هنر پیشه های تکراری،موضوعات تکراری و در نهایت، بازی های تکراری دست به گریبان است.خوشبختانه بعد از آزاد شدن نگهداری ویدئو و ساخت فیلمهای ویدئویی و نیز ایجاد حس رقابت، تلاش تهیه کنندگان ،کارگردانان و فیلمنامه نویسان برای ارائه کار بهتر آغاز شد.ولی در حال حاضر برنامه هایی با موضوعات تکراری در صدا و سیما،باعث گرایش شدید بیننده به طرف برنامه های شبکه های ماهواره ای شده است و البته ایجاد شبکه های خانوادگی و ساخت سریال هایی از جمله قهوه تلخ، قلب یخی، ساخت ایران از جمله برنامه هایی  است که نظر مردم را به خود جلب نموده و گرایش شدیدی برای تهیه این سی دی های آن وجود دارد که اگر رسانه ملی به جای ساخت سریال های کم محتوا با موضوعات تکراری، می توانست از اینگونه سریال ها در تلویزیون استفاده نماید، یقینا شاهد رشد کیفی در برنامه های تلویزیونی می بودیم.و در نهایت  اینکه برنامه های کودک را که باید برنامه هایی شاد باشند، از هفت خوان رستم رد کردن و به مرحله تولید رساندن و در انتها با فیلتر نمودن قسمت های شاد آن  به اجرا در آوردن، کاری است عبث!!!