سالروز هجرت پیامبر اسلام (ص)
گروه اجتماعی،هزار و چهارصد و پنج سال قبل، در روز یکشنبه ۲۲ شهریور سال یکم هجری شمسی، برابر با ۱۲ سپتامبر سال ۶۲۲ میلادی و اول ربیعالاول سال یکم هجری قمری، پیامبر اسلام (ص) از مکه به سوی مدینه هجرت کردند.
به گزارش بولتن نیوز،هجرتی تاریخی که زمینهساز ایجاد حکومت اسلامی و پایداری و پیروزی اسلام برای همیشه تاریخ در جهان شد.
این روز مهم و سرنوشتساز، بنیان و مبدأ تاریخ و تقویم مسلمانان است. گرچه به علت نوع محاسبه تقویم هجری قمری و همچنین تقویم میلادی، این روز مهم در طی سال جابهجا میشود، اما شاهکار دانش ایرانیان در ابداع تقویم هجری شمسی، این روز تاریخی برای همیشه یک روز ثابت است و آن روز یکشنبه ۲۲ شهریور سال یکم هجری شمسی است.
نابغه گمنام معاصر، یعنی میرزا عبدالغفار خان نجمالدوله، پایهگذار و مبدع تقویم هجری شمسی است. این گاهشمار یکی از دقیقترین و بهترین تقویمهای جهان است. عمر ایجاد تقویم هجری شمسی تنها حدود ۱۴۰ سال است.
در این گاهشمار، مبدأ تاریخنگاری، هجرت پیامبر اسلام از مکه به مدینه است.
این تقویم بر پایه تقویم کهن جلالی است و در ابتدا نام دوازده ماه (برج) آن عربی بود و به نام «هجری شمسی برجی» معروف بود.

نام عربی و معنای فارسی دوازده برج (ماه)
میرزا عبدالغفار اصفهانی، مشهور به نجمالدوله، یکی از نوابغ ریاضیات و نجوم عهد معاصر و همزمان با دوره سلطنت ناصرالدین شاه قاجار است. وی در روزگار خود در حساب، هندسه، نجوم و نقشهبرداری سرآمد بود و تمام زندگیاش را با ریاضیات، هندسه و نجوم گذراند.
عبدالغفار پس از فراگیری مقدمات علوم و ریاضیات نزد پدرش، ملا علیمحمد مهندس اصفهانی، ملقب به غیاثالدین جمشید ثانی، وارد مدرسه دارالفنون شد و ریاضیات جدید و شاخههایی از علوم جدید را آموخت؛ تا آنجا که سرانجام در ریاضیات و نجوم استاد شد.
وی در سن بیستسالگی معلم علوم ریاضی مدرسه دارالفنون شد.

میرزا عبدالغفار خان نجمالدوله
عبدالغفار، منجم و گاهشمار مخصوص دربار ناصرالدین شاه بود و مسئولیت استخراج و انتشار تقویم رسمی کشور به وی سپرده شده بود.
وی پس از سالها کار و تحقیق بر روی تقویم هجری قمری و تطبیق دادن این تقویم با تقویم کهن جلالی، سرانجام در سال ۱۲۶۴ هجری شمسی برای اولین بار این واژه «تاریخ هجری شمسی» را اعلام کرد.
وی در سال ۱۳۰۳ هجری قمری، در گوشه صفحه تقویم، اشارهای به سال هجری شمسی کرد و نوشت:
«... سال ۱۲۶۴ هجری شمسی ...»
و این زمان، تولد و ظهور تاریخ هجری شمسی در ایران است.
عبدالغفار خان نجمالدوله، که از پایهگذاران دانش ریاضی نوین در ایران است، در سال ۱۲۸۷ شمسی درگذشت.
تا قبل از معرفی تاریخ هجری شمسی، تاریخ رسمی کشور، تاریخ هجری قمری بود. از سال ۱۲۸۹ هجری شمسی، تاریخ هجری شمسی در مناسبات دولتی و گمرکی مورد استفاده قرار گرفت، اما تاریخ رسمی کشور نبود.
در اواخر سال ۱۳۰۳ هجری شمسی برجی، با تصویب مجلس پنجم شورای ملی ایران، نام برجهای عربی متداول در تقویم هجری شمسی برجی به نامهای فارسی تبدیل شد و تقویم هجری شمسی به عنوان تقویم رسمی کشور پذیرفته شد.
نام فارسی ماهها در تقویم هجری شمسی و معنای آنها
ماه اول، فروردین: به معنای روح نیاکان و روانهای پاک، نیروی پیشرفت
ماه دوم، اردیبهشت: به معنای بهترین راستی و پاکی
ماه سوم، خرداد: به معنای کمال و تندرستی
ماه چهارم، تیر: به معنای برکت و فراوانی
ماه پنجم، مرداد: به معنای زنده بودن و جاودانگی
ماه ششم، شهریور: به معنای شهریاری نیرومند و برگزیده
ماه هفتم، مهر: به معنای دوستی و محبت و پیمان
ماه هشتم، آبان: به معنای آبها
ماه نهم، آذر: به معنای آتش و روشنایی و پاکی
ماه دهم، دی: به معنای آفریدگار و دادار
ماه یازدهم، بهمن: به معنای اندیشه و منش نیک
ماه دوازدهم، اسفند: به معنای فروتنی و بردباری پاک
تهیه و تنظیم: دکتر حسین شهزادی
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com