تاراج هویت ملی در بازار بی‌صاحب پوشاک؛ مسئولان نظارت کجا خوابیده‌اند؟ / زیر سایه جنگ، جامعه در حال بی‌حیا شدن است

گروه فرهنگی: ویترین مغازه‌ها و قفسه فروشگاه‌های لباس در شهرهای مختلف، این روزها شاهد هجوم خاموش و بی‌سابقه‌ای از طرح‌ها و تصاویری است که نه تنها هیچ نسبتی با فرهنگ و حیا ندارند، بلکه مستقیماً اخلاق عمومی و اصالت جامعه را هدف گرفته‌اند. کافی است گشتی در بازار بپوشید تا با تی‌شرت‌ها و لباس‌هایی مواجه شوید که تصاویر و متن‌های روی آن‌ها علناً ترویج‌کننده محتواهای مبتذل، انحرافات جنسی و رفتارهای ناهنجار است. سوال اساسی و تلخ این است: صنعت پوشاک کشور چقدر بی‌صاحب و رها شده است که هر طرح مبتذلی به راحتی چاپ، وارد و توزیع می‌شود؟

به گزارش بولتن نیوز، جامعه‌ای که بر تارک تاریخ آن بیش از ۲۵۰۰ سال فرهنگ، تمدن، حیا و اصالت می‌درخشد، امروز در معرض نفوذ نمادهایی قرار گرفته که تیشه به ریشه اخلاق می‌زنند. تصاویری که پیش‌تر حتی تماشای آن‌ها در فضای عمومی غیرممکن بود، حالا به عنوان «ترند روز» بر تن جوانان و پشت ویترین مغازه‌ها به چشم می‌خورد. 

آیا اتحادیه‌های صنف پوشاک، بازرسان گشتی و دستگاه‌های نظارتی حاکمیتی کاملاً بی‌خبرند؟ اگر این پوشاک وارداتی است، کدامین نهاد گمرکی و نظارتی اجازه ورود آن را داده است؟ و اگر تولید داخل است، کارگاه‌ها و چاپخانه‌های زیرزمینی چگونه بدون کوچک‌ترین واهمه یا سانسوری دست به بازاریابی و توزیع این حجم از ابتذال می‌زنند؟

تلخی ماجرا زمانی بیشتر می‌شود که بدانیم ایران عزیز مهد هنر، خط، نگارگری و طراحی است. ما در داخل کشور هزاران طراح خلاق، متعهد و هنرآفرین داریم که می‌توانند با الهام از فرهنگ، اصالت و زیبایی‌شناسی ایرانی-اسلامی، پوشاکی فاخر و جذاب طراحی کنند. اما در غیاب حمایت از هنر ملی، میدان برای جولان طرح‌های مبتذل غربی و تجارت‌های ناسالم باز گذاشته شده است. چرا هنرمندان اصیل کشور باید کنج عزلت بنشینند، اما تولیدکنندگانِ ابتذال، بازار را به تسخیر خود درآورند؟

این وضعیت لجام‌گسیخته، ثمره مستقیم بی‌تفاوت بودن، نداشتن الگوی جامع برای صیانت از بازار و شانه خالی کردن مسئولان از زیر بار مسئولیت است. سکوت در برابر این هجوم فرهنگی به هیچ عنوان پذیرفته نیست. 

از نهادهای نظارتی، اتحادیه‌های صنفی و دستگاه‌های متولی انتظار می‌رود:
۱. پایش فوری و جدی بازار: با جمع‌آوری پوشاک حاوی تصاویر مبتذل و برخورد قانونی با توزیع‌کنندگان و تولیدکنندگان اصلی، جلوی این روند گرفته شود.  
۲. شفاف‌سازی و پاسخگویی: مسئولان امر باید رسماً پاسخ دهند که چرا نظارتی بر تولید و ورود این محصولات وجود نداشته است.  
۳. میدان دادن به طراحان داخلی: با ایجاد سازوکارهای حمایتی، امکان عرضه انبوه پوشاک باکیفیت و متناسب با هویت ایرانی فراهم شود.

بازار پوشاک فقط یک عرصه اقتصادی نیست؛ بلکه ویترین فرهنگی یک جامعه است. وقت آن رسیده که مسئولان از خواب غفلت بیدار شوند و اجازه ندهند غرور و هویت فرهنگی این مرز و بوم قربانی سودجویی و ولنگاری شود.