باز هم دشمن در کمین دلسوزان انقلاب

پایگاه 598 - از بین خبرهای کوتاه و بلندی که در فضای مجازی توجه خوانندگان را جلب می کند خبری با عنوان «تولد دیگر یک جنبش سبز» درباره طلبه سیرجانی مندرج در یکی از وبلاگ ها و صفحات اینترنتی متعلق به جریان فتنه در قم ، قابل توجه بود؛ زیرا که به نظر می رسد درج این خبر می تواند شروع یک پروژه جدید برای شکار یکی دیگر از افرادی باشد که منتسب به جریان دلسوزان نظام است.

هر چند پرداختن به شخصیت و مطالبات طلبه دلسوز انقلاب که تحت عنوان «عدالت خواهی» مدتی است  سوژه ی رسانه های سایبری است، موضوع این نوشتار نیست و تا این لحظه می تواند قیاس مع الفارق باشد، اما باید به نکته‌ای اشاره کرد که شکست یا موفقیت این‌گونه خبر سازی ها بستگی به عوامل مختلفی دارد که یکی از آنها شخصیت و میزان بصیرت و تیزبینی فرد مورد نظر است. علاوه بر آن مراقبت در اتخاذ رویه در طرح مطالبات به نحوی باشد که موجبات امیدواری و این گونه تحرکات را برای دشمن فراهم نیاورد.

اما آنچه که مورد نظر این بحث است و غرض از طرح این خبر می باشد تأمل در ظرافت دشمن در بهره برداری از وقایع و افرادی است که به نحوی در پی گیری مطالبات برحقشان مورد بی مهری یا کم مهری مسئولین نظام قرار گرفته‌اند. نکته‌ای که باید در آن اندیشید و چاره جویی کرد، عوامل موفقیت دشمن در طعمه ساختن کسانی که در یک برهه، حمایت از نظام، شاخصه‌ی سیاسی و شخصیتی آنان محسوب می شده، اما پس از گذشت زمانی از طرح مطالبات خود به دلیل عدم توفیق در رسیدن به مطالبات خود تغییر زاویه داده و با ورود جریان های معاند درحمایت ازآنها از گردونه انقلاب خارج شده و یا به انزوا می روند.

روی سخن ما در اینجا افرادی چون طبرزدی هاست که نمونه های عینی چنین جریاناتی هستند. البته این نکته قابل تأمل و احتمال است که این نوع افراد از ابتدا با هماهنگی همان عوامل معاند با نظام وارد عرصه شده و بر اساس برنامه‌ای تعیین شده به چهره های معاند تبدیل شده باشند. اما این احتمال که افراد خودی هم خواسته یا ناخواسته به جرگه این جریان معاند متصل شده باشند را نمی توان نادیده گرفت. گویی تا بوده چنین بوده که از آب گل‌آلود وقایع مختلف سیاسی و اجتماعی کشور، معاندان انقلاب به خوبی صیادی کرده و در کشاکش تندروی ها و تفریط های افراد خودی، به قلاب بد خواهان نظام گرفتار شده اند.
 
آنچه به نظر می رسد در این گونه موضوعات قابل تأمل است:

1- رسانه های انقلابی با اهداف کمٌی به جلب مخاطب نپردازند و به این گونه موضوعات با دوراندیشی نگاه کرده و از بزرگنمایی رخدادها پرهیز نمایند.

2- ناهی از منکر و آمر به معروف باید قدرت روحی برخورد با همه‌ی شقوق بازخورد حرکت خود را داشته باشد. همچنین خالص کردن اعمال، اغراض، احوال و اطراف خود را برای خدا، وجهه ی همت  قرار دهد نه توفیقات ظاهری و زودگذر.

3- بزرگترین امر به معروف و نهی از منکر حفظ نظام اسلامی است. بدیهی است افراد و جریانات از هر حرکتی هرچند در جهت گیری ثمربخش و درست، چنانچه ظرفیت تقابل و خدایی ناکرده شائبه ناتوانی و بی تفاوتی نظام اسلامی را در خود یا در بازخورد داشته باشد،باید پرهیز نمایند.

4- هرکس در حفظ اصول انقلاب خود را خط کش قرار ندهند؛ زیرا بعضاً افرادی لغزش پیدا می کنند و دارای زاویه می شوند که در فعالیت های انقلابی، سیاسی و اجتماعی تلاش خود را مصروف از صحنه خارج کردن شخص یا جریانی که آن را «مسئله دار» تشخیص داده اند می کنند و آن چنان غرق در این تنازع می شوند که هر مخالف خود را جریان مقابل و مسئله دار نظام فرض می کنند. در این میان هم انرژی انقلابی خود را به اتلاف می برند و هم چنان غرق کشاکش های خسته کننده خود و حذف رقیب یا همان جریان « مسئله دار» می شوند که حتی صدای دوستان را هم نمی شنوند. و این آغاز ورود به صحنه دشمنان دوست‌نما برای خروج این افراد از گردونه انقلاب است.

به نظر می رسد پرداختن به علل و اسباب این‌گونه موج سواری ها و بهره برداری دشمنان از افراد و وقایع بایستی بیشتر مورد تعمق و پی جویی قرار گیرد.