دعوا بر سر «خلیج فارس» یا نبرد بر سر میراث نفت و گاز ایران؟/آیا ثروت ملی در چنگال کارتل‌های اقتصادی گرفتار شده است؟

گروه اقتصادی: در صنعت نفت و گاز چه خبر است؟
مگر نفت و گاز، مطابق قانون اساسی، جزو انفال و متعلق به عموم مردم و بیت‌المال نیست؟ مگر صنعت نفت ایران ۷۵ سال پیش به رهبری دکتر مصدق از سلطه انگلیس خارج و ملی نشد؟ مگر پروژه خصوصی‌سازی کامل نفت ایران در دهه ۷۰ با مخالفت‌های گسترده شکست نخورد؟
به گزارش بولتن نیوز ،پس امروز در هلدینگ خلیج فارس چه می‌گذرد؟ در سرمایه‌گذاری اهداف چه خبر است؟ در هلدینگ شستا و مجموعه‌های وابسته به تأمین اجتماعی چه اتفاقی در جریان است؟
آیا بر سر تصاحب و مدیریت ثروت ملی به جان یکدیگر افتاده‌اند؟ آیا وزارت نفت عملاً به صندوق‌های بازنشستگی و بنگاه‌های شبه‌دولتی واگذار شده است؟ اختلاف میان پاک‌نژاد و شریعتمداری بر سر چیست؟ آیا برخی حامیان پشت پرده در دستگاه‌های نظارتی نیز در این منازعات سهم‌خواهی می‌کنند؟
آیا پالایشگاه‌ها و پتروشیمی‌هایی که به این مجموعه‌ها واگذار شده‌اند، با بهره‌گیری از نفت و گاز ارزان متعلق به مردم، اهدافی فراتر از منافع عمومی را دنبال می‌کنند؟
بیش از صد شرکت پتروشیمی در زیرمجموعه این هلدینگ‌ها از گاز ارزان‌قیمت کشور بهره می‌برند. آیا وقت آن نرسیده که به مردم حقیقت گفته شود؟
دیگر نگویید گاز ارزان در خانه‌های مردم هدر می‌رود. دیگر نگویید نفت خام صرفاً برای بنزین مصرفی مردم تلف می‌شود. امروز پرسش اصلی این است که سهم واقعی ملت از این ثروت عظیم کجاست؟
منتقدان می‌گویند طی سال‌های گذشته صدها میلیارد دلار نفت و گاز استخراج و فروخته شده اما گزارش شفافی از سرنوشت بخش بزرگی از این منابع در دست نیست. به اعتقاد آنان، در سایه سیاست‌های موسوم به اصل ۴۴ و خصوصی‌سازی، بخش بزرگی از مراکز تولید ثروت از اختیار دولت خارج و به مجموعه‌های خاص منتقل شده است.

بر اساس آمارهای رسمی، در سال‌های اخیر میلیاردها بشکه نفت خام و حجم عظیمی از گاز طبیعی تولید شده که ارزش آن به صدها میلیارد دلار می‌رسد. پرسش افکار عمومی این است که این ثروت چگونه مدیریت شده و چه میزان از آن به بهبود زندگی مردم اختصاص یافته است؟
اکنون نیز به نظر می‌رسد اختلافات پیرامون هلدینگ خلیج فارس، تنها یک اختلاف مدیریتی ساده نیست؛ بلکه نشانه‌ای از رقابت گسترده‌تر بر سر کنترل مهم‌ترین مراکز تولید ثروت کشور است.
در نهایت، آنچه مردم مطالبه می‌کنند نه جدال‌های سیاسی و جناحی، بلکه شفافیت، حسابرسی، پاسخگویی و بازگرداندن اعتماد عمومی است. زیرا از نگاه بسیاری از منتقدان، تهدید اصلی اقتصاد ایران نه فشار خارجی، بلکه ساختارهای رانتی و انحصارهایی است که مانع بهره‌مندی ملت از ثروت‌های خدادادی کشور شده‌اند.