زندگی پای تخته

به گزارش بولتن نیوز : بیست و شش معلم در میناب شهید شده‌اند. امدادگران می‌گفتند وقتی پیکر بعضی‌ از معلم‌ها پیدا می‌شد، می‌دیدند؛ معلم چند کودک را در آغوش گرفته تا... تا چه؟! تا از موشک و انفجار در امان باشد؟! تا از فروریختن آهن و آجر بر سرش آسیب نبیند؟! نمی‌دانم آن لحظه میان معلم و دانش‌آموز چه گذشته! نمی‌دانم معلم کودکان را در آغوش گرفته یا بچه‌ها به معلم پناه برده‌اند. نمی‌دانم!
آن مدرسه اگر بود، بچه‌ها و معلم‌ها اگر امروز بودند، روز معلم را جشن می‌گرفتند. حتی شاید از همین فرصت استفاده می‌کردند و معلم‌هایشان را در آغوش می‌گرفتند با یک عکس یادگاری پای تخته‌ی کلاس؛ بدون هیچ موشک و انفجار و آتشی. 

این عکس را یک معلم گرفته است. گمانم از معدود تصاویری باشد که دلش خواسته از مدرسه میناب بگیرد. کلاس کوچکی از مدرسه که سالم مانده. سالم مانده یعنی با خاک یکسان نشده، یعنی می‌شود هنوز اسمش را «کلاس» گذاشت. خانم معلم در آن مدرسه‌ی ویران‌شده، خواسته مدرسه را، زندگی را جاودان کند. مثل همان معلم‌هایی که کودکان را در آغوش کشیده‌اند، پناه داده‌اند تا شاید زنده بمانند، زندگی کنند. معلم‌ها کارشان همین است. 

عکس: راضیه پهلوانی 
#جنگ_در_مدرسه
#اندوه_میناب
علی‌رضا آل‌یمین