مهمان ناخوانده در میدان مین: آیا تهران باید از رابط محبوب ترامپ و افسر ارشد ارتش پاکستان استقبال میکرد؟
گروه بین الملل - سیدمجتبی نعیمی: روز گذشته در اقدامی که به سرعت به یکی از بحثبرانگیزترین موضوعات محافل امنیتی و سیاسی ایران تبدیل شد، تصاویر دیدار و ورود فیلد مارشال «سید عاصم منیر»، فرمانده ارتش پاکستان، به تهران و دیدار او با عالیترین مقامات جمهوری اسلامی ایران بهطور گستردهای در رسانههای داخلی و خارجی منتشر شد. این در حالی است که با توجه به سابقه تلخ ترور مقامات و دانشمندان هستهای ایران توسط اسرائیل و ارتباط تنگاتنگ نظامی و اطلاعاتی پاکستان با ایالات متحده آمریکا، نگرانیهای عمیقی درباره رعایت پروتکلهای حفاظتی و امنیتی در جریان این سفر حساس شکل گرفته است.
به گزارش بولتن نیوز، این ملاقات که در حال و هوای مذاکرات صلح شکننده میان ایران و آمریکا با میانجیگری پاکستان انجام شد، به جای آنکه صرفاً یک دستاورد دیپلماتیک قلمداد شود، اکنون در زیر سایه ابهامات بزرگ امنیتی قرار گرفته است. پرسش اصلی که ذهن بسیاری از ناظران را به خود مشغول کرده این است: چرا در شرایطی که ایران بارها شاهد عملیاتهای ترور هدفمند با ردپای سرویسهای اطلاعاتی غربی و اسرائیل بوده است، دیدار یک مقام ارشد نظامی کشوری با روابط دوگانه با این بازیگران، با چنان سطحی از پوشش رسانهای و اطلاعاتی همراه شده است؟
نگرانیهای امنیتی تنها به سفر محدود نمیشود. منابع خبری تأیید کردهاند که عاصم منیر پس از پایان مذاکرات در تهران و دیدار با مقامات ارشد ایرانی، مستقیماً راهی واشنگتن خواهد شد. این چرخش سریع میان دو پایتخت متخاصم، از منظر حفاظت اطلاعات، زنگ خطر را برای نهادهای امنیتی ایران به صدا درمیآورد. بهویژه آنکه گزارشهای بینالمللی بر روابط نزدیک فرمانده ارتش پاکستان با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا تأکید دارند و ترامپ از منیر بهعنوان "ژنرال محبوب" خود یاد کرده است. پرسش اینجاست که چه میزان از اطلاعات حساس و رد و بدل شده در جریان این دیدارهای پیاپی، در مسیر اسلامآباد به واشنگتن به اطلاع سرویسهای اطلاعاتی آمریکا و بهتبع آن اسرائیل خواهد رسید؟
سابقه تاریخی نیز در این زمینه گویای حقایق تلخی است. از سال ۱۳۸۸ تاکنون، چندین تن از برجستهترین دانشمندان و متخصصان هستهای ایران از جمله مجید شهریاری، مصطفی احمدی روشن و محسن فخریزاده در عملیاتهای پیچیدهای که به اسرائیل نسبت داده میشود، ترور شدهاند. این عملیاتها، همانطور که کارشناسان نظامی و امنیتی اذعان دارند، بدون برخورداری از اطلاعات دقیق محلی، پشتیبانی لجستیکی و شبکههای جاسوسی گسترده امکانپذیر نبوده است. در چنین بستری، حضور یک هیئت عالیرتبه از کشوری که بهصورت همزمان با آمریکا همکاری اطلاعاتی دارد و با اسرائیل روابط پیچیدهای را تجربه میکند، میتواند بهعنوان یک تهدید بالقوه برای امنیت ملی ایران تلقی شود.
در پایان، اگرچه مقامات رسمی ایران از این دیدار بهعنوان بخشی از تلاشهای میانجیگرانه برای برقراری صلح استقبال کردهاند، اما افکار عمومی و کارشناسان امنیتی بهحق از خود میپرسند که آیا بهای سنگین افشای اطلاعات و ایجاد آسیبپذیریهای امنیتی، ارزش یک میانجیگری در صلحی را دارد که هنوز در هالهای از ابهام و بدعهدی طرف مقابل فرو رفته است؟ انتشار تصاویر و جزئیات این سفر، در شرایطی که ایران همچنان درگیر پیامدهای امنیتی ترورهای گذشته است، نهتنها محتاطانه به نظر نمیرسد، بلکه میتواند پازل نفوذ اطلاعاتی دشمن را تکمیلتر کند. باید دید نهادهای امنیتی و نظارتی کشور چه تدابیری برای جلوگیری از تبدیل شدن ژستهای دیپلماتیک به شکستهای اطلاعاتی اندیشیدهاند.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
