ایران، در سوگِ رهبری که هرگز پیر نمیشد
گروه سیاسی: ساعت ۹ و ۴۰ دقیقه صبح روز پنجشنبه ۲۰ فروردینماه ۱۴۰۵، خیابانهای تهران نفسهایشان را حبس کردند. نه به خاطر ترافیک سنگین روزهای عادی پایتخت، بلکه به این دلیل که دقیقاً در همین ثانیهها، چهل روز پیشتر، جنگندههای رژیم صهیونیستی و نیروهای آمریکایی دفتر رهبر معظم انقلاب را در انتهای خیابان فلسطین هدف قرار داده بودند. در آن لحظه، آیتالله العظمی سید علی خامنهای به همراه تعدادی از اعضای خانواده و شماری از فرماندهان عالی نظامی کشور به شهادت رسیدند.
به گزارش بولتن نیوز امروز، چهل روز بعد، تهران و دهها شهر دیگر ایران رنگ عزا به خود گرفتهاند. آنچه «اربعین» نام دارد – چهلمین روز شهادت در سنت شیعی – این بار معنایی فراتر از یک آیین مذهبی دارد. این یک «میعادگاه اشک و حماسه» است؛ هم برای وداع با رهبری که نزدیک به چهار دهان کشور را اداره کرد، و هم برای اعلام آمادگی برای ادامه راهی که او «شهید» شد.
مراسم اربعین از ساعت ۹:۴۰ صبح پنجشنبه در تهران و به طور همزمان در سایر شهرهای ایران آغاز شد. موج جمعیت از «حد فاصل میدان جمهوری در غرب تا میدان بهارستان در مرکز تهران» شکل گرفت و دستههای عزاداری به آرامی به سمت «مقتل رهبر شهید» حرکت کردند. انتظار میرود این راهپیمایی تا ساعت ۲۴ امشب ادامه داشته باشد. در کنار مردم عادی، مسعود پزشکیان رئیسجمهور نیز دقایقی پیش در میان جمعیت حاضر شد و در مراسم شرکت کرد.
شبکههای تلویزیونی داخلی از همان ساعات اولیه صبح، تصاویر زنده از خیابانهای سراسر کشور پخش میکردند. تصاویری که تنها یک چیز را نشان میدادند: مشکی. زنان و مردانی با لباسهای سیاه، در دست داشتن عکسهای آشنای رهبر از دست رفته و پرچمهای سهرنگ ایران، حزبالله و فلسطین.
«مرگ بر آمریکا»، «مرگ بر اسرائیل» و «خونخواهی میکنیم»؛ این سه شعار، ریتم ثابت این راهپیمایی بود. فاصله میدان جمهوری تا محل شهادت، مملو از این نداها بود. جمعیت از اقشار مختلف، از پیر و جوان، زن و مرد، با هر سلیقه و گرایشی در این خیابانها گرد هم آمده بودند. در ارومیه، خیابان امام خمینی به سمت میدان ولایت فقیه مبدل به رودخانه عظیمی از جمعیت سیاهپوش شده بود. در تهران، دستههای سینهزنی و زنجیرزنی، در کنار خانوادههایی که کودکانشان را بر دوش گرفته بودند، فضا را به نمایشی از «وحدت ملی» در میانه بحرانی ترین روزهای تاریخ معاصر ایران تبدیل کرده بودند.
«ترور رهبر محبوبمان واقعاً یک عمل بزدلانه بود»، مریم اسماعیلی، کارمند ۳۳ ساله بخش خصوصی، با چشمانی اشکآلود به خبرگزاری فرانسه گفت: «آمریکا و اسرائیل خط قرمز ما را رد کردند.»
شاید مهمترین وجه تمایز این مراسم با دیگر مناسبتهای مشابه، فضای جنگی حاکم بر منطقه باشد. چهل روز پیش، حملات ترکیبی آمریکا و اسرائیل، جنگی تمام عیار را علیه ایران آغاز کرد. این جنگ ۴۰ روزه، که به «جنگ ۱۲ روزه» نیز معروف شد، دو شب پیش (سهشنبه شب) با میانجیگری پاکستان به یک «آتشبس دو هفتهای» ختم شد.
با این حال، نفس جنگ هنوز از پشت سر مردم احساس میشود. «ترامپ»، رئیسجمهور آمریکا، تنها ساعاتی پیش از آغاز مراسم، بار دیگر در شبکههای اجتماعی تهدید به «بمباران بیرویه» زیرساختهای ایران کرده بود. با وجود این تهدیدات، مراسم اربعین بدون هیچ لغوی و با قدرت تمام برگزار شد.
مراسم امروز اگرچه با حضور میلیونی مردم در تهران و شهرستانها برگزار شد، اما پایان کار نیست. مسئولان اعلام کردهاند که مراسم اصلی «چهلم» و نماز بزرگداشت رهبر شهید، فردا صبح (جمعه ۲۱ فروردین) ساعت ۱۰ صبح در تهران برگزار خواهد شد. همزمان با این مراسم در پایتخت، تجمعات بزرگ نماز و دعا در تمامی استانها و شهرهای کشور برپا خواهد شد.
ساعت ۱۱ صبح امروز، وقتی آخرین دستههای عزادار از خیابان فلسطین عبور میکردند، صدای «الله اکبر» سر دادن جمعیت، نه فقط نوای یک وداع، بلکه صدای اعلام آمادگی برای «انتقام سخت» بود.
سیاهپوشی امروز تهران، شاید برای بسیاری پایان یک دوره ۴۰ روزه بود، اما برای جمهوری اسلامی، تازه شروع فصلی نوین در تاریخ خود بود؛ فصلی به نام «پسا خامنهای». فردا، نمازگزاران در مصلیهای تهران دوباره گرد هم میآیند تا برای رهبرشان طلب آمرزش کنند و برای ادامه راهش، با آمریکا و اسرائیل تجدید بیعت.
شما می توانید مطالب و تصاویر خود را به آدرس زیر ارسال فرمایید.
bultannews@gmail.com
