از «آغوش باز» مسئولان تا «تهدید» مجری رسانه ملی؛ ماجرای بازیکنانی که برنگشتند

گروه ورزشی: در روزهایی که کشور ما درگیر جنگ بزرگی و تحمیلی و جو روانی ناشی از آن است، برخی چهره‌های ورزشی را به تصمیمی سرنوشت‌ساز واداشته، چهار عضو تیم ملی فوتبال زنان ایران در خارج از کشور مانده‌اند و اعلام کرده‌اند که به ایران بازنخواهند گشت.

به گزارش بولتن نیوز، در حالی که برخی از مسئولان ارشد نظام با اشاره به سنت دیرین دعوت امام شهیدمان به انسجام اجتماعی، از این چهار ورزشکار دعوت کرده‌اند «با محبت به دامن کشور برگردند»، اما در نقطه‌ای دیگر، یکی از مجریان رسانه ملی در اظهارنظری کاملاً متفاوت، این بازیکنان را تهدید کرده است. اقدامی که نه‌تنها با گفتمان رسمی نظام در تضاد آشکار قرار گرفت، بلکه خوراک تازه‌ای برای شبکه‌های ماهواره‌ای فارسی‌زبان فراهم آورد.

این دوگانگی در رفتار رسانه ملی، پرسش‌های جدی درباره راهبرد ارتباطی با نخبگان و ورزشکارانی ایجاد می‌کند که ممکن است تحت تأثیر جو روانی یا فشارهای بیرونی دچار تردید شوند. در حالی که بارها از مراجع عالی نظام دعوت به حفظ انسجام اجتماعی و پرهیز از شکاف‌آفرینی شنیده شده، اقدام یک مجری در مقام تهدید، تصویری خشن از فضای داخلی کشور مخابره می‌کند که با ایده «آغوش باز برای بازگشت» همخوانی ندارد.

به نظر می‌رسد در این شرایط بهترین تنبیه برای چنین اظهارنظری، آن است که همین مجری تمام دارایی خود را بفروشد و شخصاً به دنبال آن چهار بازیکن برود تا آنها را به کشور بازگرداند؛ نه با تهدید، که با التیام دل‌های کدورت‌زده. این پیشنهاد به‌روشنی نشان می‌دهد که التیام زخم‌های ناشی از رفتارهای غیرحرفه‌ای، گاه فراتر از عذرخواهی، به جراحی بزرگ‌تری نیاز دارد.