تمرکز بر صنعت پتروشیمی ایران، لجن‌پراکنی علیه مدیران و تضعیف منافع ملی در شرایط حساس اقتصادی

گروه سیاسی،در روزهایی که صنعت پتروشیمی ایران به عنوان یکی از مهم‌ترین منابع ارزی کشور، زیر فشار تحریم‌های بین‌المللی قرار دارد و هزاران کارگر و مهندس برای حفظ تولید و صادرات تلاش می‌کنند، گروهی از افراد خارج‌نشین با ادعای افشاگری، به طور مداوم به تخریب این صنعت می‌پردازند.

به گزارش بولتن نیوز،سعید حافظی، داریوش معمار و امین فردین، سه نامی که در فضای مجازی به ویژه X (توییتر سابق) و اینستاگرام، الگویی مشترک از حمله به مدیران پتروشیمی و انتشار ادعاهای بدون سند کامل را دنبال می‌کنند. این فعالیت‌ها نه تنها به منافع ملی کمک نمی‌کند، بلکه به تضعیف نظام و امنیت اقتصادی کشور می‌انجامد.

سعید حافظی، موسس و سردبیر «رادیو گوشه کنار»، یکی از فعال‌ترین این افراد است. حافظی که ابتدا با افشاگری در مورد فسادهای داخلی مانند متروپل آبادان شناخته شد، حالا تمرکز اصلی‌اش را بر مسائل سیاسی و اقتصادی گذاشته است. پست‌های او اغلب شامل انتقاد از نظام، حمایت از اعتراضات و انتشار ادعاهایی در مورد فساد در بخش‌های مختلف از جمله پتروشیمی است. آیا این فعالیت‌ها از سر دلسوزی برای مردم است یا بخشی از یک کمپین سازمان‌یافته برای متزلزل کردن پایه‌های اقتصادی کشور؟

داریوش معمار (@darushmemar)، روزنامه‌نگار وابسته به ایندیپندنت فارسی با بیش از ۹۳ هزار دنبال‌کننده، ضلع دوم این مثلث است. پست‌های اخیر او تقریباً به طور انحصاری به ادعای فساد در پتروشیمی اختصاص دارد: از پتروشیمی زنجان و بندرعباس تا مدیران خاصی مانند محمد رضا حیدرزاده و کمیل پورضیایی. معمار اسناد و عکس‌هایی منتشر می‌کند که اغلب فاقد منبع معتبر هستند و مستقیماً به اتهام‌زنی اخلاقی و مالی علیه مدیران می‌پردازد. سابقه او در پتروشیمی امیرکبیر و اخراج ادعایی به دلایل اخلاقی، سؤالاتی در مورد انگیزه‌هایش ایجاد کرده است. چرا تمرکز یک روزنامه‌نگار خارج‌نشین این‌قدر بر یک صنعت کلیدی ایران است؟ آیا این افشاگری است یا لجن‌پراکنی هدفمند برای تضعیف اقتصاد مقاومتی؟

امین فردین، سومین فرد این گروه، با حساب‌هایی مانند @AminFardin5 فعالیت می‌کند. او که ابتدا با حاشیه‌سازی درباره سلبریتی‌ها شناخته می‌شد، ناگهان به «کارشناس پتروشیمی» تبدیل شد و ادعاهایی در مورد فساد در هلدینگ خلیج فارس و پتروشیمی بوعلی سینا مطرح کرد. سایت‌های داخلی او را «باج‌نیوز» نامیده‌اند؛ کسی که با تهدید به انتشار اطلاعات، از مدیران باج می‌گیرد و در صورت عدم پرداخت، تخریب می‌کند. گزارش‌هایی از پرداخت حق‌السکوت با ارز دیجیتال به او وجود دارد و برخی پست‌ها او را به کلاهبرداری متهم کرده‌اند. تغییر ناگهانی تمرکز او از مسائل حاشیه‌ای به پتروشیمی، نشان‌دهنده الگویی مشکوک است.

این سه نفر، که همگی خارج‌نشین و اغلب با سابقه خروج سیاسی یا اجتماعی از کشور هستند، ویژگی‌های مشترکی دارند: تمرکز شدید بر صنعت پتروشیمی، انتشار همزمان پست‌های مشابه، ادعاهای بدون پیگیری قضایی معتبر و نادیده گرفتن فشارهای خارجی مانند تحریم‌ها. در حالی که مردم ایران با تورم و مشکلات معیشتی روبرو هستند، این افراد به جای کمک به حل مسائل، به تبلیغ حاشیه‌ها و تضعیف مدیران می‌پردازند. این اقدامات امنیت شغلی هزاران نفر در پتروشیمی را تهدید می‌کند، سرمایه‌گذاری را مختل می‌سازد و دشمنان خارجی را خوشحال می‌کند.

صنعت پتروشیمی ایران با صادرات میلیاردها دلاری، یکی از نقاط قوت اقتصاد غیرنفتی است. اما این سه‌گانه به جای فکر به مردم و امنیت کشور، به باج‌گیری و تخریب مشغولند. کسی که با پرونده خاص از کشور خارج شده، دلش برای صنعت و نظام نمی‌سوزد؛ هدفش ضربه زدن است. لازم است فعالیت‌های این افراد در داخل محدود شود تا زمین برای کاسبی‌های تخریبی تنگ‌تر گردد. ایران شایسته پیشرفت است، نه تخریب از سوی فراریان.