از دولت وحدت ملی تا مجلس وحدت ملی یا بالعکس

سرویس سیاسی جهان نیوز - دکتر علیرضا زاکانی: یکی از ویژگی‎‎های منحصر به فرد این انتخابات رقابت درون گفتمانی اصول‎گرایان در صحنه‎‎های مختلف آن، قبل و بعد از برگزاری انتخابات بود که به انحاء متفاوت مرزبندی‎‎های جدیدی را در آرایش سیاسی و جبهه‎بندی موجود رقم زد که در جای خود از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است، گرچه موضع ما در همه احوال توجه به اولویت وحدت اصول‎گرایان بر محور مبانی و اصول‎شان بود و هست - همچنانکه در دوره رقابت انتخاباتی، اصل رقابت اصول‎گرایان رامذموم دانسته و مایه نقار و شکاف میان نخبگان و بدنه معتقدان به اسلام ناب می‎دانستیم و این صف‎بندی را زمینه‎ساز پیروزی رقبا برمی‎شمردیم.

بعد از انتخابات هم بی‎توجهی به وحدت را مایه سستی و تشتت دانسته و چنددستگی اصول‎گرایان را آتش‎زدن به خرمن امید و کشته ملت در مجلس نهم و سبب عدم انسجام و کاهش کارآمدی مجلس و افول خدمت‎گزاری شایسته آن می‎دانیم و در مقابل این‎رویه‎‎های نادرست ایستادگی کرده و می‎کنیم - تا جایی که برای پیگیری این مهم در ماه‎‎های اخیر به کرات مورد هجمه و تخریب دوستانی قرار گرفتیم که این اصل اساسی را قبول نداشتند و یا حداقل با ساده‎سازی مشکلات و صحنه پیش‎رو برای خود توجیهی جهت عبور از آن درست میکردند.

اما نکته فوق‎العاده مهم اتفاقات اخیر- فارغ از زشتی‎‎های رخ داده در صحنه مجلس در هفته‎‎های گذشته- آرایش رخ داده در مجلس بعد از پیروزی اصول‎گرایان در انتخابات مجلس نهم بود که در صورت پرداختن به آن صفحه سیاهی را در پرونده برخی جریانات و افراد به ثبت خواهد رساند لذا از اهمیت به سزایی برخوردار است.

به‎نظر، ریاست محترم مجلس با جمعی از دوستان خویش کوشیدند تا آرایش جدیدی را در مجلس حاکم کنند که پیش از این اظهارات، اعلام مواضع و پیگیری‎‎های صورت گرفته، خاطره دولت وحدت ملی را در اذهان زنده می‎نمود و به‎نظر می‎رسید که در قالبی جدید، عزیزان به‎دنبال تشکیل مجلس وحدت ملی بودند تا علاوه‎ بر بهره‎گیری از مواهب مجلسی آن، این طریق را راهی برای حضور در انتخابات ریاست‎جمهوری یازدهم و تحقق تئوری دولت وحدت ملی‎شان قرار دهند.

گرچه قائلين به طرح دولت وحدت ملی در سال‎‎های گذشته مورد انتقاد جدی قرار گرفتند تا جایی که مجبور به پس‎گرفتن اظهارات خود شدند، لیکن ایشان دوباره کوره‎راهی را به‎سوی افق پیش روی خود و تحقق آرزوهای‎شان گشوده‎اند؛ با وجود این‎که میدانند طرح این‎گونه ایده‎پردازی‎‎ها آسیب جدی به صحنه سیاسی کشور زده و خواهد زد زیرا اولا راهی را برای بازگشت اصلاح‎طلبان به قدرت باز خواهد كرد و فرش قرمزی است که به بهانه دلسوزی برای نظام زیر پای آنان پهن خواهد شد، ثانیا ضمن غبار آلود کردن فضای جامعه و عدم شفافیت در مواضع خواص- آنچنان‎که در دوران فتنه سال 88 از سوی برخی افراد مشاهده شد- راه تشکیل مجموعه‎‎های سهامی خاص و سهم‎دهی‎‎های غلط برای رضایت شریکان را فراهم خواهد كردو نهایتا هم به‎خاطر اختلافات زیربنایی و تفاوت در جهت‎گیری‎ها، ناکارآمدی را برای کشور به‎دنبال خواهد داشت.

به همین خاطر، دوستان با تلاش فراوان پیگیر عدم تشکیل فراکسیون اصول‎گرایان بودند تا جایی که با اصرار تمام، رقابت را برخلاف سنت درست گذشته به‎جای فراکسیون به صحن کشانده و جبهه‎بندی جدیدی را در مجلس نهم بنیان گذاشتند که در آن مرزبندی منطبق بر اصول و مبانی، جای خود را به معادلاتی داد که نتیجه آن نه‎تنها تحولی را در مناسبات و عملکرد مجلس نخواهد داشت بلکه خوش‎بینانه مجلس نهم را در ادامه مجلس هشتم و با سطح کارکرد‎های آن قرار خواهد داد، به همین خاطر به روشنی سرحضور دوباره دکتر حداد عادل را در رقابت انتخابات هیأت رییسه آشکارا باید دید و تأکیدات ما در تشکیل فراکسیون اصول‎گرایان که در آن توجه به اصول انقلاب اسلامی، تبعیت از ولایت و خدمت‎گزاری خالصانه به ملت و حرکت در مسیر منافع ملی است را معلوم خواهد کرد.

لذا برای تحقق انتظارات ولی نعمت‎های‎مان – آحاد ملت رشید ایران - راهی جز همبستگی اصول‎گرایان و تشکیل فراکسیونی فعال، ولایت‎مدار و با انگیزه برای رونق‎بخشی به کمیسیون‎‎های تخصصی و صحن نخواهد بود، راهی که به همت عزیزان اصول‎گرا در مجلس نهم طی خواهد شد. ان‎شاءالله